Πολιτικός πολιτισμός

«Επιτέλους και κάτι θετικό. Αξίζουν συγχαρητήρια στην επιμονή της διοίκησης, στον Χρυσόστομο, και στον Βασίλη τον Υψηλάντη για την μεγάλη του προσπάθεια. Οι υπόλοιποι είχαμε δεύτερο ρόλο.» 

Με αυτό το σχόλιο συνόδευσε ο κ. Δ. Γάκης δημοσίευμα για την θετική εξέλιξη στην ΚΑΪΡ. 

Νομίζω πως πιο πολύ έμεινα και σκεπτόμουν το σχόλιο, παρά τις εξελίξεις στην ΚΑΪΡ. 

Δεν βλέπεις  και συχνά να απονέμονται δημόσια συγχαρητήρια σε πολιτικούς αντιπάλους, σε μια εποχή που ο πολιτικός πολιτισμός είναι άγνωστες λέξεις , όλοι μιλούν με όρους πολιτικής αλληλοεξόντωσης, μικροπρέπειας -είτε αυτό αφορά κόμματα, είτε πρόσωπα- και γινόμαστε μάρτυρες του αγώνα δρόμου στον οποίο  πολλές φορές επιδίδονται για  τον πρώτο ρόλο.  

Να λοιπόν και κάτι θετικό. 

Και ίσως, χωρίς πρώτους ρόλους, χωρίς ταρατατζούμ δημιουργίας εντυπώσεων και μικροπολιτικής, κάτω από τα οποία χάνεται ο στόχος, βρεθούν λύσεις σε πολλές KAΪΡ…

Δημοκρατική της Ρόδου 20/12/2013

Και τρόπαιο;

Αίσθηση και αποτροπιασμό προκάλεσε η είδηση της δολοφονίας μιας αρκούδας και του μικρού της σε περιοχή του ‘ Εβρου. 

Εμείς δεν έχουμε αρκούδες. 

‘ Εχουμε όμως ελάφια. 

Και είναι το ίδιο ανατριχιαστική, η είδηση για το αποκεφαλισμένο ελάφι στην περιοχή της Κατταβιάς. 

Μια είδηση που έγινε γνωστή μέσα από το διαδίκτυο, από την ομάδα Ο Πλατωνι-κός έρωτας της Ρόδου, ομάδας πολιτών που ασχολείται με τα ελάφια και που μέλη της ειδοποιήθηκαν για το γεγονός. 

Το εντυπωσιακό, δεν είναι μόνον η είδηση ενός σκοτωμένου ελαφιού, αλλά ενός αποκεφαλισμένου ελαφιού. Το κεφάλι είχε κοπεί με χειρουργικό τρόπο. 

Κάποιοι βάλθηκαν να στολίσουν τα τζάκια τους ; 

Κάποιοι βάλθηκαν να τα εξολοθρεύσουν γιατί τάχα έχει αυξηθεί πολύ ο αριθμός τους και κρατούν και τρόπαιο το κεφάλι ;  

Και είναι προς τιμήν της Δασικής υπηρεσίας  που μόλις έπεσε στην αντίληψή της το συμβάν μέσω της διαδικτυακής σελίδας, επικοινώνησε και ζήτησε τα στοιχεία και το φωτογραφικό υλικό ώστε να σχηματιστεί δικογραφία, από την υπεύθυνη θήρας και να σταλεί στον εισαγγελέα. 

Κάτι το οποίο έγινε χθες. 

( Η φωτογραφία μακρινή και επεξεργασμένη ώστε να "κρυφτεί" ότι θα προξενούσε μεγαλύτερο αποτροπιασμό)

Δημοκρατική της Ρόδου 20/12/2013

Κι ύστερα έφυγε

Η ηλιόλουστη Κυριακή, βοήθησε οι άνθρωποι να ασχοληθούν με τα χωράφια τους και η άπνοια για να κάψουν κλαριά. 

Μόνο που δεν θέλει και πολύ να βρεθεί κάποιος ανεύθυνος μέσα στους πολλούς. 

Είχε αρχίσει να νυχτώνει, όταν στον επαρχιακό δρόμο Προφύλιας- Λαέρμων σε χωράφι με ελιές, δίπλα στο δάσος (πίσω από αυτό και κάτω από τον δρόμο) ο σωρός με τα κλαριά έκαιγε, με φλόγα που δυνάμωνε. 

Κανείς πουθενά γύρω τριγύρω. 

Κάποιος θεώρησε ότι η φωτιά έχει σβήσει και έφυγε. 

Ειδοποιήθηκε η Πυροσβεστική, το πλήρωμα του οποίου έλεγε πως δεν είναι η πρώτη φορά που φωτιές αφήνονται να καπνίζουν, χωρίς να έχουν σβήσει. Είναι σύνηθες… 

Βέβαια, δεν θα ήταν σύνηθες, εάν σε τέτοιες περιπτώσεις ο κάτοχος του χωραφιού  θα κληθεί: 

1. Να πληρώσει ένα γενναίο πρόστιμο 

2. Τα έξοδα μετακίνησης του πυροσβεστικού οχήματος ( γιατί πετρέλαιο δεν έχουμε για ανοησίες), όπως και άλλο πράσινο για κάψιμο.
Δημοκρατική της Ρόδου

Συμβαίνει και στις «Ναυαρχίδες»

Υπάρχουν παππούδες που πίνουν καφέ ή μια σούμα σε καφενεία των χωριών και πληρώνουν κάθε που θα πάρουν την σύνταξή τους. Οι καταστηματάρχες κρατούν τεφτέρι. 

 «Αποκλείεται… Συμβαίνει αυτό στη Ρόδο;» μου έλεγε πολιτικός όταν του το περιέγραφα σε κάποια συζήτηση. 

Συμβαίνει και οι λίστες  μακραίνουν και γίνονται αδιάψευστος μάρτυρας. 

Πάνω από 800 οικογένειες, που βρίσκονται σε κατάσταση ένδειας στο νησί θα στηριχθούν φέτος από το Κοινωνικό Παντοπωλείο,  λέει η κυρία Μουτάφη. 

Και πόσες άραγε άλλες, προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην αξιοπρέπεια και την φτώχεια και δεν θα φτάσουν μέχρι την πόρτα των κοινωνικών υπηρεσιών. 

‘ Οπως χθες ο παππούς που σε μικρό σούπερ μάρκετ, όταν έφτασε στο ταμείο, ζήτησε να του αφαιρέσουν κάτι απ’ ότι είχε στο καλάθι του (γάλα, καφέ, ψωμί, γιαούρτι και μια… μικρή σοκολάτα) μέχρι «εκεί που φτάνουν αυτά» είπε, δείχνοντας τα χρήματα που κρατούσε στο χέρι. 

Και είναι προς τιμή του καταστηματάρχη που όχι μόνο δεν αφαίρεσε από το καλάθι του τίποτε, αλλά με διακριτικότητα τον καθυστέρησε για να του το γεμίσει.

’ Εμαθα πως πρόκειται για έναν αξιοπρεπέστατο άνθρωπο, που προσπαθεί να ζήσει και να αντιμετωπίσει τα προβλήματα υγείας της γυναίκας του με μια σύνταξη 400 ευρώ. 

Σαν αυτή της μητέρας του κ. Στουρνάρα. 

Μόνο που ο δικός του γιος δεν είναι εδώ για να «τσοντάρει». Πρόσφατα πήρε ένα αεροπλάνο μετανάστευσης με προορισμό την Αμερική.  

Και ναι, συμβαίνει και στις «Ναυαρχίδες» πίσω από την βιτρίνα του τουρισμού να κυκλοφορεί η φτώχεια. 

Αλλά και πόσο απλή μπορεί να είναι η προσφορά, η βοήθεια και η συμπαράσταση και πόσο σιγά και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας συμβαίνει... 

Γιατί συμβαίνει, ευτυχώς ακόμα, αλλιώς θα είχαμε πιάσει από μια γωνιά στο δρόμο όλοι μας, είναι δεδομένο.Όχι, δεν φωνάζουν αυτοί τους δημοσιογράφους για να τους απαθανατίσουν αυτές τις ιδιαίτερες και «λεπτές» στιγμές.

Όσοι ακόμη έχουμε τη δυνατότητα, να βοηθήσουμε, όσο πιο διακριτικά και σιωπηλά γίνεται. 

‘ Οχι άλλοι φιλάνθρωποι! Όχι άλλες φωτογραφίες δίπλα σε σακούλες με τρόφιμα.  Όχι, άλλοι «συγκινημένοι με το δράμα των πολιτών», όχι άλλοι «σταρ» της δημόσιας ζωής φωτογραφιζόμενοι απαστράπτοντες σε φιλανθρωπικά γκαλά. 

"Tης προσωρινής ανακουφίσεως" το ανάγνωσμα

Στις 21/12/1931 η κυβέρνηση ετοιμάζεται να πάρει έκτακτα μέτρα για να αντιμετωπιστεί η φτώχεια. Εμπνευστής ο νέος τότε Γεώργιος Παπανδρέου.  

Βάσει του σχεδίου, προβλεπόταν « αναγραφή κονδυλίου εις τον προϋπολογισμό των Δήμων ύψους 5% , υποχρεωτική εισφορά των ευπόρων τάξεων εφ άπαξ, η οποία θα ποικίλη από 10.000-50.000  δραχμών, δια τους πλουσιοτέρους. Η αρχικώς γενομένη σκέψις περί αυξήσεως του λευκού άρτου κατά 20-30 λεπτά κατ’ οκάν δεν θα πραγματοποιηθεί τελικώς καθ’ όλας τας πιθανότητας.» 

Η δε φημολογία για περικοπές των υπαλλήλων των Τραπεζών και των ανωνύμων εταιριών υπέρ των απόρων «προεκάλεσεν ζωηρά εξέγερσιν. Οι μισθοί των υπαλλήλων κατώτεροι κατά κανόνα του ορίου συντηρήσεως , υπέστησαν κατά την τελευταίαν περίοδον δραματικάς μειώσεις είτε δια της ευθείαν περικοπής, είτε δια της καταργήσεως του 13^ου μισθού, πασχαλινών επιδομάτων κ.λ.π. Την ιταμότητα του νέου  πραξικοπήματος εναντίον των εργαζομένων βιοπαλαιστών καθιστά ακόμη εκδηλωτέραν το ότι λαμβάνειν χώραν καθ’ ην στιγμήν το κράτος εξακολουθεί να πληρώνει μέχρι οβολού τα χρέη του προς τα διεθνή ληστρικά συγκροτήματα ενισχύει τους εφοπλιστάς και χορηγεί δάνεια εκατομμυρίων εις την εταιρίαν λιπασμάτων κ.λ.π.» έλεγε το συνδικαλιστικό τους όργανο. 

Το Υπουργικό Συμβούλιο θα διαφωνήσει και θα απορρίψει τις έκτακτες εισφορές που πρότεινε ο Παπανδρέου επιλέγοντας την  προσωρινή ανακούφιση των απόρων « κατά τας επικειμένας ημέρας των εορτών» μέσω των Δήμων, «ενισχύοντας ταυτόχρονα  τα φιλανθρωπικά ιδρύματα δια τας δαπάνας των συσσιτίων» και μεταθέτοντας «βραδύτερα την μονιμοτέρα βαθύτερη αντιμετώπιση του προβλήματος της κοινωνικής πρόνοιας, μετά από μελέτη από την συσταθείσα γι΄αυτό τον λόγο επιτροπή»

  

Παραμονή Χριστουγέννων 1931

  

Τι πρωτότυπες αυτές οι μελέτες, οι επιτροπές, οι προσωρινές ανακουφίσεις, τα συσσίτια, οι Δήμοι, οι "φιλάνθρωποι". Κατά τα λοιπά, μόνο οι δραχμές άλλαξαν, οι οκάδες, τα ονόματα «ληστρικών συγκροτημάτων» και ο… αιώνας.

« Κρυμμένα μυστικά»

«Κρυμμένο» σε μια πανέμορφη, άγριας ομορφιάς κατάφυτη περιοχή, βρίσκεται το βασίλειο της Αρχαίας Κυμισάλας, που υπαγόταν διοικητικά στην άλλοτε κραταιά Κάμιρο. Αυτά τα «κρυμμένα μυστικά» κάτω από τα πεύκα, προσέλκυσαν  ήδη, από τον 15ο αιώνα, περιηγητές του νησιού και αρχαιοδίφες. «Από τον 19ο αι. και µετά το πλήθος των περιηγητών αυξήθηκε και µαζί µε αυτούς το χώρο επισκέφτηκαν και πολλοί αρχαιογνώστες, αρχαιολόγοι, αλλά και αρχαιοκάπηλοι. O Ludwig Ross το 18435 και το 1844, Άγγλος αντιπρόξενος στη Μυτιλήνη και αρχαιοδίφης Charles Newton, το 18537 ο Victor Guerin το 1854, ο ζωγράφος Albert Berg το 1862, συγκαταλέγονται ανάµεσα στους σηµαντικότερους επισκέπτες, οι οποίοι περιέγραψαν στα βιβλία τους τις αρχαιότητες της περιοχής. Οι εκτεταµένες αρχαιότητες της περιοχής προσείλκυσαν το ενδιαφέρον των  Ιταλών αρχαιολόγων και η πρώτη συστηµατική αρχαιολογική έρευνα έγινε σχεδόν  αµέσως µετά την Ιταλική κατοχή των ∆ωδεκανήσων. Tο 1913 η Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών µε τους αρχαιολόγους L. Pernier και G.G. Porro  πραγµατοποίησε επιφανειακή έρευνα στην περιοχή όπως και σε όλη τη δυτική  παραλία του νησιού, συµπεριλαµβανοµένης και της Κυµισάλας στην οποία ακολούθησε το 1915 επιφανειακή έρευνα και µερική ανασκαφή στο ναό της ακρόπολης του Aγίου Φωκά και τη νεκρόπολη από τον από τον Amendeo Maiuri, έφορο Αρχαιοτήτων ∆ωδεκανήσου από το 1916 µέχρι το 192420 και αποτύπωσε πλέον, µε αξιοπιστία, τις αρχαιότητες της περιοχής .Μετά την έρευνα του Maiuri πραγµατοποιήθηκε µια ακόµη σηµαντική αρχαιολογική περιοδεία στην ύπαιθρο της Ρόδου από τους R. Hope Simpson και J.F. Lazenby, το 1970, οι οποίοι επισκέφτηκαν τα Βασιλικά, τη νεκρόπολη της Κυµισάλας, τον Άγιο Φωκά και τη Γλυφάδα, ενώ επιφανειακή έρευνα στην περιοχή διενήργησε το 1982 και ο Άγγλος αρχαιολόγος Mee.», διαβάζουμε σε μια πρόσφατη δημοσίευση του Μανόλη Ι. Στεφανάκη, Επίκουρου Καθηγητή Κλασικής Αρχαιολογίας και Νοµισµατικής στο Τµήµα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστήµιου Αιγαίου και της Βασιλικής Πατσιαδά, Δρ. Αρχαιολόγου της ΚΒ’ ΕΠΚΑ. 

Ο κ. Στεφανάκης είναι επικεφαλής, από πλευράς Πανεπιστημίου Αιγαίου, της συστηματικής αρχαιολογικής έρευνας που από το 2006 διεξάγει το Τµήµα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστηµίου Αιγαίου σε συνεργασία µε την ΚΒ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και είχε την καλοσύνη να μας μιλήσει γι’ αυτή την ερευνητική δράση, μια από τις σημαντικότερες που διεξάγονται αυτή τη στιγμή στο νησί.

Θα μας δώσετε μια ιδέα για την περιοχή που εκτείνεται ο αρχαιολογικός χώρος και τι συμπεριλαμβάνει;

Οι αρχαιολογικές θέσεις του Δήμου Κυμισαλέων

Η περιοχή της Κυμισάλας, βρίσκεται περίπου 70 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της πόλης της Ρόδου, στα όρια της Δημοτικής Ενότητας Αταβύρου. Είναι καλά κρυμμένη στα βόρεια του Ακραμίτη και μοιράζεται ανάμεσα στις αγροτικές και δασικές γαίες των Σιάννων και της Μονολίθου. Η περιοχή είναι ορεινή, πυκνά δασωμένη και γεμάτη άγρια ομορφιά, καθώς μικρά εύφορα λεκανοπέδια, λόφοι, κοιλάδες και ένα απέραντο δάσος δημιουργούν ένα τοπίο εξαιρετικού φυσικού κάλλους και ιδιαίτερης περιβαλλοντικής αξίας. Όχι τυχαία λοιπόν η Κυμισάλα βρίσκεται στο κέντρο της περιοχής «Ακραμίτης–Αρμενιστής–Ατάβυρος», η οποία έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό δίκτυο οικοτόπων «Natura 2000» και προστατεύεται ως Μνημείο της Φύσης. Μέσα σε αυτό το φυσικό τοπίο εκτείνεται ο κηρυγμένος πλέον, από το 2012, αρχαιολογικό χώρος της Κυμισάλας. Η έκταση που καταλαμβάνουν σήμερα οι εντοπισμένες αρχαιότητες ξεπερνά τα 10.000 στρέμματα και περιλαμβάνει τειχισμένη ακρόπολη με ναό, τουλάχιστον επτά εγκαταστάσεις/οικισμούς τριγύρω, μια μεγάλη κεντρική νεκρόπολη και άλλα πέντε τουλάχιστον μικρότερα περιφερειακά νεκροταφεία κοντά σε κάποιους οικισμούς.

Πόσο σημαντικές θεωρείτε αυτές τις ανακαλύψεις, τόσο για σας ως επιστήμονα, όσο και για το ίδιο το νησί;

Οικισμός στα Βασιλικά

Να πούμε κατ’αρχάς ότι η ανακάλυψη δεν είναι δική μας. Εμείς απλώς συνεχίζουμε την έρευνα από εκεί που την σταμάτησαν οι Ιταλοί και χρησιμοποιώντας τόσο τις δικές τους πληροφορίες, όσο και νεότερα δεδομένα που έχουν προκύψει από κατά καιρούς σποραδικές σωστικές επεμβάσεις της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Σημαντικά ωστόσο είναι τα στοιχεία που φέρνει στο φως η συστηματική αρχαιολογική έρευνά μας, καθώς για πρώτη φορά μας δίνεται η δυνατότητα να εξετάσουμε την χωροταξική ανάπτυξη ενός αρχαίου δήμου της ροδιακής υπαίθρου.

Σε προσωπικό επίπεδο η έρευνα στην Κυμισάλα είναι το σημαντικότερο  ερευνητικό έργο που  έχω αναλάβει ποτέ στην ακαδημαϊκή μου πορεία, με γεμίζει ως άνθρωπο που έχει έμφυτη την ανάγκη να γνωρίσει το παρελθόν του, με σπρώχνει βαθύτερα στη γνώση, ως ακαδημαϊκό, αφού οι ερευνητικές προκλήσεις και τα ζητήματα που θέλουν απαντήσεις είναι άπειρα και με κάνει καλύτερο δάσκαλο, αφού μου δίνει την ευκαιρία να ασκήσω τους φοιτητές και της φοιτήτριές μας σε πραγματικές, και μάλιστα ιδιαίτερα απαιτητικές, συνθήκες πεδίου.

Όσον αφορά τώρα το νησί της Ρόδου, η ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της Κυμισάλας, θα διασφαλίσει τη φυσιογνωμία της περιοχής και θα οδηγήσει σε μια αειφορική και βιώσιμη ανάπτυξη την ημιορεινή περιοχή του Ακραμίτη, καθώς, από την φύση του ο χώρος δεν ενδείκνυται για επισκέψεις μαζικού τουρισμού. Αντίθετα θα αποτελέσει πόλο έλξης ειδικής κατηγορίας επισκεπτών, με ιδιαίτερη έμφαση στον πολιτιστικό-αρχαιολογικό, τον οικολογικό και τον εκπαιδευτικό τουρισμό, συμβάλλοντας τα μέγιστα στην ήπια και αειφορική οικονομική ανάπτυξη της τουριστικά υποανάπτυκτης και αναξιοποίητης ευρύτερης περιοχής του Αταβύρου.

Σε ποιο σημείο βρίσκονται αυτή την στιγμή οι εργασίες σας;

Ανασκαφή τάφου

Έχουμε ολοκληρώσει την διερεύνηση της ευρύτερης περιοχής με συστηματικές περιοδίες, και έχουμε έτσι αποκτήσει μια αρκετά καλή εικόνα της έκτασης του Δήμου των Κυμισαλέων και των αρχαιολογικών θέσεων που βρίσκονται γύρω από την ακρόπολη του Αγ. Φωκά.

Έχουμε επίσης ολοκληρώσει την ανασκαφική διερεύνηση της έκτασης της κεντρικής νεκρόπολης της Κυμισάλας, και τα τελευταία τρία χρόνια έχουμε πλέον επικεντρωθεί στη συστηματική ανασκαφή του ανατολικού τμήματός της, προσπαθώντας να δημιουργήσουμε έναν πρώτο επισκέψιμο αρχαιολογικό πυρήνα

Ποιες είναι οι ερευνητικές δυσκολίες που συναντάτε;

Ταφικό μνημείο

Ως προς την έρευνα καθεαυτή, μεγάλο αρχαιολογικό πρόβλημα αποτελεί η κατανόηση του χώρου, καθώς η διασπορά των αρχαιοτήτων στην περιοχή της Κυμισάλας είναι μεγάλη σε έναν τόπο ορεινό, δύσβατο και πυκνά δασωμένο, που συχνά καθιστά την πρόσβαση σε αρκετές θέσεις εξαιρετικά δύσκολη. Τα πεύκα που φαίνεται πως αναπτύχθηκαν με οργιώδεις ρυθμούς στα νεώτερα χρόνια, έχουν επιφέρει μεγάλες αλλαγές στο τοπίο, και έχουν καταστρέψει θεμελιώσεις κτηρίων και πολλών τάφων στη νεκρόπολη με το ριζικό τους σύστημα. Επιπλέον η πυκνή θαμνώδης βλάστηση και το παχύ στρώμα πευκοβελόνας που καλύπτει σχεδόν τα πάντα σήμερα, δυσχεραίνει κατά πολύ την αρχαιολογική παρατήρηση.

Αλλοιώσεις στο τοπίο έχει επιφέρει επίσης η αγροτοκτηνοτροφική δραστηριότητα και η μελισσοκομία με διανοίξεις αγροτικών δρόμων και κατασκευές μαντρότοιχων, ενώ πολλοί αρχαίοι ξηρολιθικοί τοίχοι φαίνεται να έχουν καταπέσει από τη διέλευση αμνοεριφίων.

Μη αναστρέψιμη καταστροφή προκάλεσε βέβαια στις αρχαιότητες της περιοχής η πάγια αρχή της ανθρώπινης συμπεριφοράς ανά τους αιώνες, που υποκινείται από την ανάγκη για εύκολη εξοικονόμηση οικοδομικού υλικού και ελάττωση μόχθου, ότι δηλαδή σε κάθε ιστορική στιγμή και κάθε τόπο τα κατάλοιπα του παρελθόντος χρησιμοποιούνται από τους επόμενους. Τόσο κατά την περίοδο των Ιπποτών με την ανέγερση των μεγάλων κάστρων της Μονολίθου και των Σιαννών και των παράλιων πύργων παρατηρητηρίων, όσο και κατά τους νεότερους χρόνους με την οικοδόμηση των παρακείμενων χωριών της Μονολίθου και των Σιαννών, μεγάλες ποσότητες οικοδομικού υλικού μεταφέρθηκαν από τις αρχαιολογικές θέσεις της Κυμισάλας. Χαρακτηριστική είναι η ύπαρξη τουλάχιστον τριών ασβεστοκάμινων στην περιοχή –ένα μάλιστα από αυτά βρίσκεται μέσα στον αρχαιολογικό χώρο των Βασιλικών– μέσα από τα οποία μεγάλες ποσότητες αρχαίου δομικού υλικού μετατράπηκαν σε ασβέστη. Τέλος, μεγάλη ποσότητα δόμων μετακινήθηκε για την κατασκευή αναλημμάτων και ξηρολιθικών τοίχων που οριοθετούσαν αγροτεμάχια στην περιοχή, ενώ άλλα σημαντικά αρχιτεκτονικά μέλη μεταφέρθηκαν για να κοσμήσουν αυλές και δωμάτια ιδιωτικών κατοικιών. Οι επί αιώνες λιθολογούντες χωρικοί συντέλεσαν στην ολοκληρωτική σχεδόν αποξήλωση των υπέργειων αρχαίων κατασκευών της περιοχής.

Τέλος, πρέπει να τονιστεί ότι μεγάλη μάστιγα της περιοχής υπήρξε η αρχαιοκαπηλία, η οποία ανθούσε στο χώρο μέχρι και τις τελευταίες δεκαετίες του 20 αιώνα και τουλάχιστον κατά τον 18^ο και 19^ο αι. Αποτελεί ίσως και το σημαντικότερο πρόβλημα στην κατανόηση του χώρου. Ο μεγαλύτερος όγκος ευρημάτων των παρελθόντων χρόνων αγνοείται, ενώ για όσα γνωρίζουμε την προέλευση δε γνωρίζουμε το ανασκαφικό τους πλαίσιο. Οι περισσότεροι από τους 500 ανοικτούς τάφους που έχουν εντοπιστεί μόνο στην κεντρική νεκρόπολη της Κυμισάλας πρέπει να είναι αποτέλεσμα τόσο της «ανασκαφικής» δράσης του Alfred Biliotti, όσο και της μεγάλης αρχαιοκαπηλικής δραστηριότητας στα τέλη του 19^ου και τις αρχές του 20^ου αι. Από τη νεκρόπολη της Κυμισάλας πρέπει να προέρχονται και πολλά αγγεία σε Μουσεία του εξωτερικού με καταγεγραμμένη προέλευση από τα Σιάννα ή την Κυμισάλα. Άλλωστε η εξαιρετική κατάσταση διατήρησης όλων αυτών των αγγείων ενισχύει την υπόθεση ότι προέρχονται από τάφους.

Από τα μέχρι στιγμής ευρήματα ποια κατά την γνώμη σας είναι τα σημαντικότερα;                                  

Λαξευτός μνημειακός τάφος

Η ανασκαφή της νεκρόπολης της Κυμισάλας, του ναού της ακρόπολης του Αγ. Φωκά και οι συστηματικές περιοδείες στην ευρύτερη περιοχή έχουν δώσει αξιολογότατα ευρήματα, από αρχιτεκτονικά μέλη, μετάλλινα αντικείμενα και εξαιρετικής ποιότητας λεπτόκοκκη και γραπτή κεραμική, μέχρι ανθρωπολογικά κατάλοιπα. Ωστόσο το εύρημα, αυτό καθεαυτό δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία από μόνο του. Είναι φυσικά φορέας κατασκευαστικών τεχνικών και τέχνης, μιας εποχής και αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτισμού της, ωστόσο, μόνον η συνολική αποτίμησή των ευρημάτων μπορεί να έχει σημαντικά και ουσιαστικά αποτελέσματα.  Όλα αυτά άλλωστε, αποτελούν υλικό με το οποίο ασχολείται η επιστήμη της αρχαιολογίας, που έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο και την υλική δημιουργική πορεία του στους αιώνες. Καταλαβαίνετε λοιπόν τον λόγο για τον οποίο δεν μπορώ να ξεχωρίσω σημαντικότερα από λιγότερο σημαντικά ευρήματα. Ίσως, όμως, αν πρέπει να δώσω μια απάντηση στην ερώτησή σας τελικά, για μένα εξαιρετικά σημαντικό εύρημα θεωρείται η κατάκτηση της εικόνας της έκταση και της χωροταξικής διάρθωσης του Δήμου των Κυμισαλέων, που ήταν αποτέλεσμα συστηματικής, πολυετούς και επίπονης περιοδείας και παρατήρησης στο δύσκολο φυσικό ανάγλυφο της Κυμισάλας.

Πότε πιστεύετε πως ο χώρος μπορεί α γίνει επισκέψιμος; Έστω ένα κομμάτι του;

Τείχη Ακροπόλεως

Ο χώρος μπορεί πολύ εύκολα να γίνει επισκέψιμος, καθώς υπάρχουν ήδη κάποιες αρχαιολογικές θέσεις που θα μπορούσαν να είναι επισκέψιμες. Αυτό που μένει να γίνει είναι να διασυνδεθούν αυτοί οι χώροι μεταξύ τους με ένα περιπατητικό μονοπάτι. Και έχω την αίσθηση ότι αυτό πρόκειται να ξεκινήσει σύντομα, χάρη στην ευαισθησία του περιφερειάρχη κ. Γιάννη Μαχαρίδη, του αντιπεριφερειάρχη κ. Αντώνη Χατζηιωάννου, της περιφερειακής συμβούλου κας Λίνας Παπατσή και του Διευθυντή Ανάπτυξης της Περιφέρειας κου Τριαντάφυλλου Καραγιάννη, οι οποίοι επεξεργάζονται τον τρόπο με τον οποίο θα επιτευχθεί η ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της Κυμισάλας σε εύθετο χρόνο. Κάτι τέτοιο, όπως καταλαβαίνετε, θα δημιουργήσει κάποιες προϋποθέσεις και ενδεχομένως υποδομές για να εξελιχτεί η Κυμισάλα σε ένα σημαντικό αρχαιολογικό, αλλά και, λόγο της φύσης της, οικολογικό πάρκο στο κοντινό μέλλον.

Στην ιστοσελίδα ΕΥΛΙΜΕΝΗ όπου μπορεί να δει κάποιος την πορεία των ερευνών από το 2006 και μετά, βλέπει, πως τα δύο τελευταία χρόνια κλείνετε αυτή την παρουσίαση με την φράση:  « Η έρευνα  αντιμετώπισε σοβαρές δυσκολίες που άπτονται της δεινής οικονομικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, με αποτέλεσμα την παντελή έλλειψη κρατικής χρηματοδότησης.» Πόσο αυτό μπορεί να εμποδίσει την συνέχιση της έρευνας πως τα καταφέρνετε μέχρι τώρα και πως σκέπτεστε να το ξεπεράσετε;

Ερχόμαστε λοιπόν σε ένα άλλο είδος δυσκολίας που αντιμετωπίζει η έρευνα στην Κυμισάλα, πρακτικό αυτή τη φορά, το οποίο αφορά στην διεξαγωγή της. Είναι αλήθεια πως το 2011 και το 2012 –γιατί αυτές είναι οι δύο τελευταίες αναρτήσεις πεπραγμένων της έρευνας- δεν υπήρξε καμία χρηματοδότηση, ως αποτέλεσμα της γενικότερης οικονομικής κρίσης. Εκ των πραγμάτων λοιπόν έπρεπε να μειωθεί τόσο το προσωπικό, όσο και ο χρόνος της έρευνας και η ανασκαφή κρατήθηκε κυριολεκτικά «με τα δόντια», χάρη στην χάρη στην εθελοντική προσφορά και συνεισφορά των μελών της ανασκαφικής ομάδας (αρχαιολόγων, τοπογράφων και φοιτητών) και την ανιδιοτελή συνεισφορά και στήριξη της ενορίας Αγίου Παντελεήμονα Σιάννων και της τοπικής κοινωνίας Σιάννων και Μονολίθου, σε επίπεδο συλλόγων, καταστηματαρχών και ιδιωτών οι οποίοι ανέλαβαν το βάρος της διαμονής και διατροφής της ερευνητικής ομάδας, καθώς και της αμοιβής ανειδίκευτων τεχνιτών.

Το 2013, ωστόσο, η ανασκαφή στηρίχτηκε για πρώτη φορά από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, και όπως φαίνεται μάλλον θα ενισχυθεί ακόμη περισσότερο κατά το 2014. Σε αυτή την περίπτωση μάλιστα, θα έχουμε την ευκαιρία να επεκτείνουμε την ανασκαφική μας δράση, εκτός από τη νεκρόπολη της Κυμισάλας και σε δύο πολλά υποσχόμενα ιερά στην ακρόπολη του Αγίου Φωκά.

Με ποιο τρόπο πιστεύετε πως πρέπει να αναδειχθεί στο μέλλον αυτός ο αρχαιολογικός χώρος;

Εδώ και αρκετό καιρό έχω στηρίξει και διαχύσει την ιδέα της ίδρυσης ενός αρχαιολογικού– οικολογικού πάρκου που θα διαφυλάττει την αρχαιολογική/πολιτιστική κληρονομία και την βιολογική ποικιλότητα της Κυμισάλας, συνδυάζοντάς τες μέσα από μια περιπατητική διαδρομή, ένα περιβαλλοντικό μονοπάτι που θα ξεκινά από τα Μαρμαρούνια, θα περνά από την ακρόπολη, θα κατηφορίζει στη νεκρόπολη και από κει θα καταλήγει στον οικισμό των Βασιλικών. Έτσι θα αναδειχτεί το τρίπτυχο πόλη-ακρόπολη-νεκρόπολη- μέσα από μια διαδρομή μοναδικού φυσικού κάλλους και οικολογικού ενδιαφέροντος. Να μην ξεχνάμε ότι η Κυμισάλα βρίσκεται στο κέντρο της προστατευόμενης περιοχής Νatura 2000 Ατάβυρος-Ακραμίτης-Αρμενιστής και αυτό το συγκριτικό πλεονέκτημα της περιοχής, σε συνδυασμό με την ανάδειξη των αρχαιολογικών θέσεων και μνημείων, οφείλει να αξιοποιηθεί, να αναδειχτεί μέσα από ένα καινοτόμο αρχαιολογικό-οικολογικό πάρκο και να αποδοθεί στην τοπική κοινωνία. Μιλάμε για μια σημαντικού βαθμού ποιοτική αναβάθμιση του τμήματος αυτού της ροδιακής περιφέρειας, με την ανάδειξη των ιδιαίτερων πολιτισμικών, φυσικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών του τόπου και την δημιουργία υποδομών για μιαν ήπια και αειφορική τουριστική ανάπτυξη στην περιοχή, που θα την προφυλάξει από την αδηφάγο μανία του μαζικού τουρισμού.

Σίγουρα η Κυμισάλα κρύβει πολλά μυστικά και έχει να μας μάθει ακόμη πολλά πράγματα που δεν γνωρίζουμε. Δύο λόγια, ωστόσο, τελευταία, για το τί έχετε διδαχτεί εσείς από την αρχαιολογία;

Τι έχω διδαχτεί; Είχα την τύχη να σπουδάσω την αρχαιολογία κοντά σε έναν πραγματικό δάσκαλο, με όλη την έννοια του όρου, τον Νίκο τον Σταμπολίδη, στο Πανεπιστήμιο της Κρήτης. Έναν άνθρωπο με ευρύτατη παιδεία και ανοικτούς ορίζοντες, προικισμένο με την εξαιρετική ικανότητα να εμπνέει τον φοιτητή, να ανασύρει από μέσα του το καλύτερο και φυσικά να του μεταλαμπαδεύει τη γνώση με έναν τρόπο μαγικό…Ταυτόχρονα απόλυτα πειθαρχημένο και εξαιρετικά απαιτητικό άνθρωπο. Όμως, από τον Νίκο τον Σταμπολίδη δεν διδάχτηκα μόνον αρχαιολογία, έρευνα και μέθοδο ανασκαφής. Έμαθα –και συνεχίζει ακόμη να μου το τονίζει με κάθε ευκαιρία– πως πάνω από όλα βρίσκεται ό άνθρωπος. Πρώτα ο άνθρωπος και μετά έπονται όλα τα άλλα. Μου δίδαξε δηλαδή, μέσα από την αρχαιολογική επιστήμη, πρωτίστως σεβασμό προς τον άνθρωπο, την πορεία του και τα έργα του. Αυτό, πιστεύω ότι με βοήθησε να δω την αρχαιολογία, μια από τις μεγαλύτερες ανθρωπιστικές επιστήμες, αλλά ακόμη και την προσωπική μου ζωή, με άλλο μάτι. Αυτό προσπαθώ κι εγώ με τη σειρά μου, ως ένα ελάχιστο αντίδωρο για ό,τι απλόχερα μου προσφέρθηκε, να μεταδώσω στους δικούς μου μαθητές. Αν λοιπόν θέλω να πω ότι έχω κάτι διδαχτεί από την ενασχόλησή μου με την αρχαιολογία όλα αυτά τα χρόνια, αυτό είναι να σέβομαι και να υπολογίζω τον άνθρωπο για χάρη του οποίου θέλω και επιμένω να ερευνώ το παρελθόν, άσχετα με τις δυσκολίες που αυτό μπορεί να έχει και το τίμημα που μπορεί να συνεπάγεται.

Δημοκρατική της Ρόδου

Γυμνοί βασιλιάδες και άλλοι μύθοι

Η πολιτική είναι πρόβλεψη. 

Η πολιτική είναι προτεραιότητες και σωστή διαχείριση πόρων, επιδοτήσεων, χρηματοδοτήσεων, ανάλογα με αυτές.

Οι δε πολιτικοί, οι βουλευτές του τόπου, είναι στην κεντρική πολιτική σκηνή για να προωθούν και να βρίσκουν ρεαλιστικές λύσεις στα προβλήματα του τόπου τους και των πολιτών . 

βρίσκονται σε στενή επαφή και συνεννόηση με τους αυτοδιοικητικούς άρχοντες, για το πώς από κοινού θα ενεργήσουν για προβλήματα που έχουν ανακύψει , πως θα αποτρέψουν τυχόν μελλοντικά, να σχεδιάζουν τα επόμενα βήματα. 

'Ολοι μαζί, όχι ο καθένας χωριστά, για να’ χουμε να διαβάζουμε δελτία τύπου «κατόπιν ενεργειών μου» και χωρίς μικροπολιτική «χρυσόσκονη» εσωκομματικών ισορροπιών κόμματος και χρισματούχων από το κόμμα αυτοδιοικητικών. 

Δεν είναι στη Βουλή  για να νομοθετούν και να εφαρμόζουν πολιτικές που πολλές φορές είναι εις βάρος του τόπου τους  χωρίς «κιχ» ή προηγουμένως αφού βγουν καμιά βδομάδα στ’ αντάρτικο και κυρίως, δεν είναι εκεί, για να σηκώνουν χεράκια και να λένε «Ναι σε όλα»...

Η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού που όταν δεν μας « κάτσει» αρχίζουμε τις επιστολές, τις συναντήσεις , τις νουθεσίες  και ω! του θαύματος θυμόμαστε εξοργισμένοι το κράτος των Αθηνών που πολύ μας έχει αδικήσει. 

Τα έργα υποδομής ήταν πάντα εδώ και περίμεναν ποιος από τους χρόνια ολόκληρα διαχειριστές της εξουσίας θα τα θυμηθεί. 

Ποιος θα έθετε προτεραιότητες. 

Ποιος θα υλοποιούσε όσα είχε υποσχεθεί προεκλογικά σε εθνικές και αυτοδιοικητικές εκλογές. Ποιος θα διεκδικούσε, θα απαιτούσε από το κεντρικό κράτος το μερίδιο που ανήκει στην Ρόδο. Φοβάμαι, πως είναι πολύ αργά για «ιερές» αγανακτήσεις. 

‘ Οχι μόνον γιατί η λαίλαπα του μνημονίου έχει αποκαλύψει τους «γυμνούς βασιλιάδες», αλλά γιατί οι πολίτες έχουν αρχίσει και ξυπνούν. Βιαίως μεν, αλλά ξυπνούν . 

Και μπορεί ο Απόλλωνας με το « ο τρώσας ιάσεται» να έπεισε τον Τήλεφο πως τη γιατρειά του θα τη βρει από τον Aχιλλέα ο οποίος τον είχε τραυματίσει, αλλά φαίνεται πως οι σύγχρονοι Τήλεφοι δεν καταπίνουν άλλους μύθους.

Δημοκρατική της Ρόδου

Και ήρθαν οι πλημμύρες

Μετά τις πυρκαγιές ήρθαν οι πλημμύρες; 

Μήπως σε συνδυασμό με κάτι μπαζώματα ρεμάτων και ποταμών, ανεπάρκεια αντιπλημμυρικών έργων, καθαρισμού φρεατίων, χάρτινες υποδομές;  

'H θα μιλήσουμε πάλι για πρωτοφανές «ύψος βροχής»; 

Δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο το ότι οι φωτιές κάνουν στάχτη το δασικό «κάλυμμα» στις λεκάνες απορροής των ρεμάτων με συνέπεια το έδαφος να μην μπορεί να απορροφήσει ούτε σταγόνα νερού. 

«Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι εκεί όπου δημιουργείται η επιφανειακή απορροή δεν υπάρχει πια τρόπος συγκράτησής της με αποτέλεσμα οι όγκοι νερού (και οι παροχές) που κατεβαίνουν στα πεδινά να είναι σημαντικά μεγαλύτεροι. Σημαντική είναι και η αύξηση της της μεταφοράς φερτών υλικών και λάσπης» είναι η άποψη του καθηγητή κ. Γ. Τσακίρη του Κέντρου Εκτίμησης Φυσικών Κινδύνων και Προληπτικού Σχεδιασμού του ΕΜΠ, για τις πλημμύρες σε περιοχές μετά από καταστροφικές πυρκαγιές. 

Πρωτόγνωρη καταστροφή αυτό που ζει  τις τελευταίες ώρες η Ρόδος. Συχνά λέμε πως η φύση εκδικείται. Σκέφτομαι ότι αυτή η ανθρωπομορφική περιγραφή της φύσης δεν αποδίδει την πραγματικότητα γιατί η φύση ούτε θυμικό διαθέτει ούτε εκδικείται κανέναν. Μήπως όμως κάνω λάθος και τελικά η φύση πράγματι μας εκδικείται για την αλαζονεία μας απέναντί της;

Υ.Γ. Το ότι κάποιοι κουφιοκεφαλάκηδες πολιτικάντηδες ( και υποψήφιοι για χρίσμα Δημάρχου τρομάρα τους) βρήκαν ευκαιρία ( και χρόνο) πάνω από τα φουσκωμένα ρέματα, με την τραγωδία νεκρών και αγνοουμένων  εν εξελίξει, να προπαγανδίσουν την θέση τους για τον αριθμό των Δήμων στο νησί, δεν νομίζω να προξενεί σε κανέναν κατάπληξη. 

Το ότι κάποιοι, σε παρεμβάσεις τους σε ΜΜΕ  άρχισαν να παίζουν το γνωστό παιχνίδι «πετάω το μπαλάκι ευθυνών» στους άλλους και να πουλούν διεκδίκηση αποζημιώσεων ( κατόπιν ενεργειών τους) πριν ακόμη κατακάτσουν τα νερά δεν μας ρίχνει δα και από τα σύννεφα. 

Καλό θα είναι όλα αυτά και πολλά άλλα ( όπως ότι για την καταστροφή φταίει ο κυκλώνας Κλεοπάτρα, πως δεν υπήρξε η κινητοποίηση που έπρεπε γιατί «πριν την βροχή ήταν καλός ο καιρός»!!!) που θα ακούσουμε γι’ αυτό το κακό, να τα θυμηθούμε στο δρόμο για την κάλπη. 

Όπως καλό θα είναι κι όλοι αυτοί να ξέρουν πως δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή πολίτης που να μην τους θεωρεί ανεπαρκείς και λίγους. 

Πολύ λίγους να προβλέψουν, να προστατεύσουν νησί και πολίτες. 
Δεν είναι δα και καινούργιοι. Οι ίδιοι και ίδιοι εναλλάσσονται και είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι.
Και όσο μιλούν το μόνο που κάνουν είναι να προκαλούν μεγαλύτερη οργή. 
Καλύτερα να σωπάσουν ( το λέω ευγενικά). ' Ετσι όπως αρμόζει στις τραγωδίες. Σαν απλή έκφραση σεβασμού σε νεκρούς και πολίτες.

Δημοκρατική της Ρόδου

Ο Κουτούπης

Ο Κουτούπης ( έτσι το βάφτισαν οι πρωταγωνιστές της ιστορίας μας) είναι ένα μικρό αρσενικό ελάφι. Τραυματίστηκε ( από δόκανο μάλλον, «πανέξυπνου» λαθροκυνηγού) , ειδοποιήθηκε η Δασική υπηρεσία και  Θηροφυλακή και μεταφέρθηκε στις εγκαταστάσεις του Κυνηγετικού Συλλόγου Ρόδου  –αφού δεν υπάρχει κάποιος άλλος ειδικός  χώρος  που μπορούν να μεταφερθούν τραυματισμένα ελάφια –και δυστυχώς υπήρξαν φέτος αρκετά, κυρίως χτυπημένα από αυτοκίνητα. 

Του δόθηκαν οι πρώτες βοήθειες, δέθηκε με πρόχειρο νάρθηκα το σπασμένο του πόδι μέχρι να έρθει η κτηνίατρος. Η κυρία Δανάη Ψωμά, που ανιδιοτελώς κάθε φορά προσφέρει τις υπηρεσίες της, αλλά και ότι χρειαστεί σε φάρμακα. ‘ Ετσι κι αυτή τη φορά, έκανε την επέμβαση που χρειαζόταν, έβαλε τον κατάλληλο νάρθηκα και έδωσε και την αντιβίωση που θα χρειαζόταν να του δίνουν οι άνθρωποι που ανέλαβαν τα το περιποιούνται και να το ταϊζουν. 

Το ελαφάκι για αρκετές ημέρες,  παρ’ όλες τις λιχουδιές που του έδιναν δεν έτρωγε. Και μόνον το φαγητό θα μπορούσε να το δυναμώσει και να ξεπεράσει τον τραυματισμό του.  Με την συμβουλή της κτηνιάτρου, δοκίμασαν να του φέρουν τα δικά του. Από αυτά τα φρέσκα που έτρωγε στο δάσος. Τα κατατρόπωσε. Κι έτσι ,κάθε μέρα ο θηροφύλακας Μανώλης Στέργου, πήγαινε και του μάζευε τις δικές του γνωστές φρέσκιες λιχουδιές. 

Κι ο Κουτούπης όλο και δυνάμωνε. Τόσο, που έδιναν μαζί του «μάχη» για να του δώσουν την αντιβίωση. 

Πέρασε ενάμισης μήνας, όταν η κυρία Ψωμά, έδωσε το πράσινο φως για να ξαναγυρίσει στο φυσικό του χώρο. Κάπου στο δάσος, μεταξύ Απολακκιάς Μονολίθου, όπου και είχε βρεθεί. 

Ναρκωμένος οδηγήθηκε μέχρις εκεί, από τους θηροφύλακες Μανώλη Στέργου ,Σωτήρη Χατζηστρατή  και τον Μανώλη Σαρρή, από την ομάδα «Πλατω-νικός έρωτας». Παρούσα και η Δασική Υπηρεσία με τον κ. Χουρδάκη. 

Με υπομονή, περίμεναν να ξυπνήσει ο Κουτούπης. 

Κι εκείνος, όταν συνήλθε, σηκώθηκε κι άρχισε - δειλά- δειλά στην αρχή- να απομακρύνεται προς το δάσος του. Πριν χαθεί πίσω από τους θάμνους,  κοντοστάθηκε να τους κοιτάξει –να τους ευχαριστήσει; Να σιγουρευτεί πως πια είναι ελεύθερος;

Υ.Γ. Και να φανταστεί κανείς, πως κάποιοι «ευαίσθητοι» και «ειδήμονες» -κατά πως δηλώνουν με τα άγρια ελάφια-, πρότειναν ευθανασία. Ο Κουτούπης τους διέψευσε. Δίκαια τα χαμόγελα και η έκδηλη χαρά όλων. Δεν είναι και πολύ εύκολη υπόθεση να τα καταφέρει ένα άγριο ζώο σαν το ελάφι να επιζήσει. Χρειάζεται ιδιαίτερη φροντίδα, σωστή τροφή, υπομονή, επιμονή  κάποιος ειδικός χώρος, φάρμακα .( Ο χώρος στο πάρκο του Ροδινιού, δεν ενδείκνυται. Θα ήταν αδύνατη η συνύπαρξή του με τα άλλα ελάφια, αλλά και για άλλους λόγους που δεν είναι του παρόντος. ) 
Πολλά εύγε σε όλους. Μια ουσιαστική, αλλά και συμβολική κίνηση 

Δημοκρατική της Ρόδου

Υποψηφιότητες προς αποφυγήν

1 : Καιροσκόποι

Η ευκολία με την οποία αλλάζει κόμμα κάποιος (στέλεχος, όχι απλός πολίτης), σαν να αλλάζει ρούχο ή κόμμωση, η ευκολία με τη οποία, διατηρώντας τον ίδιο καπηλικό και δημαγωγικό στόμφο, δίνει απλώς άλλο όνομα στο τάχα όραμά του, για να γίνει έτσι ο από τα γεννοφάσκια του Νεοδημοκράτης «ανεξάρτητος »,από «ανεξάρτητος» πάλι Νεοδημοκράτης, από παπανδρεϊκός, πιο Συριζαίος κι απ’ τον Τσίπρα, -πιθανότατα ώσπου να ξανάρθει στα πράματα το ΠΑΣΟΚ- και ουκ έστιν αριθμός κυβιστήσεων τα τελευταία χρόνια, επιβεβαιώνει ότι ο τυχοδιωκτισμός παραμένει κυρίαρχο δόγμα και σχεδόν αποκλειστική μέθοδος άσκησης της πολιτικής. Ο τυχοδιωκτισμός αυτός έχει ήδη διαβρώσει ικανό τμήμα του κοινωνικού συνόλου και θα το διαβρώνει ακόμα πιο βαθιά όσο η φθαρμένη και εν πολλοίς διεφθαρμένη κομματοκρατία (ή μήπως θα ταίριαζε καλύτερα το κομματοκρατορία;) θα συνεχίζει να φθείρει τη δημοκρατία και να διαφθείρει με το λαμπρό παράδειγμά της την κοινωνία. Ο καιροσκοπισμός σαν κατώτατο στάδιο του ιδεαλισμού, για να γυρίσουμε και τον Λένιν τα πάνω κάτω.

2: Μετανοούσες Μαγδαληνές

 Όχι να κάνουμε πάλι «μάγκες» όσους  έφεραν τα πράγματα ως εδώ. Όχι να επικυρωθούν ως σωτήρες όσοι έκαναν καριέρα με την πολιτική που οδήγησε την οικονομία στο σημείο να χρειάζεται σωτηρία. Να στερηθεί η κοινωνία, αλλά με άλλους στη δημόσια σκηνή. Είναι ενοχλητικό, ή ακόμη και αντιαισθητικό, να μοστράρουν σαν «αποφασισμένοι να μας βγάλουν από αδιέξοδα» όσοι μας έφεραν σ’ αυτά, πετώντας ένα «κάναμε την αυτοκριτική μας». Η κοινωνία θα έχει σύντομα την ευκαιρία να αναθέσει την -πραγματική- σωτήρια σε άλλους. Σε άλλα πρόσωπα, όχι απαραίτητα σε άλλα κόμματα. Σε νέους ανθρώπους ή πολιτικούς -πολιτικούς όχι τυχοδιώκτες της στιγμής. Σε αμέτοχους στα αμαρτήματα του παρελθόντος. Που θέλουν να ενισχύσουν την αυτοδιοίκηση, την Δημοκρατία  όχι να την εκμεταλλευτούν, ή ακόμη χειρότερα να τη βιάσουν. Γιατί το σημερινό πολιτικό σύστημα και με όλα τα στραβά του, μπορεί να ξαναγίνει αντιπροσωπευτικό και αξιόπιστο, αν απαλλαγεί από όσους το εξέθεσαν -είτε κόμματα είναι είτε πρόσωπα. Αρκεί να δώσουν αυτή την ευκαιρία, όσοι καταρτίζουν τις λίστες.

3: Κάτι σαν τον Γρούεζα

Βήματα αργά. Βλέμματα δήθεν σοβαρά. Σαν να βγήκαν να επιθεωρήσουν τις σκοπιές. Κάποιοι από αυτούς αυτοπροσδιορίζονται πολιτικοί. Σωστά. Χρόνια ενταγμένοι σε κομματικούς μηχανισμούς. Στην αρχή ως απλοί αφισοκολλητές. Μετά στη νεολαία. Στη συνέχεια ίσως ως μέλη νομαρχιακών επιτροπών. Είναι οι γνωστοί παρατρεχάμενοι, οι γύρω - γύρω όλοι των βουλευτικών γραφείων. Όλοι μας, θυμόμαστε τον Λάμπρο Κωνσταντάρα ως Μαυρογιαλούρο και τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο ως Γρούεζα στην ταινία «Υπάρχει και φιλότιμο». Μόνο που εκείνη ήταν κωμωδία ενώ τώρα βιώνουμε μια τραγωδία. Την τραγωδία των μηδενικών να γίνουν κάτι στην κοινωνία. Πολιτικοί άνδρες εν προκειμένω. Αχ, αυτό το μπλαζέ το ύφος πόση ανασφάλεια μπορεί να κρύβει; Η έπαρση, η μικρότητα τους, η μετριότητά τους ξεχυλίζουν, ενώ βλέπω ολοένα και περισσότερους  τοπικούς  πολιτικούς να τιθασεύουν την ανασφάλειά τους φωτογραφιζόμενοι παντού και πουθενά...

4: Oι «βλαχοδήμαρχοι» (του ΣΥΡΙΖΑ)
Να τις προσέξει -ειδικά ο ΣΥΡΙΖΑ- κάτι υποψηφιότητες που έχει κατά νου. Κάποια ονόματα που είδαν το φως της δημοσιότητας στον τοπικό τύπο,  είναι η επιτομή του ορισμού «βλαχοδήμαρχος» που κατά τα λοιπά είπε πως θα «σαρώσει».  Ο συνδυασμός δε «καιροσκόπου» και «βλαχοδήμαρχου» είναι εκρηκτικός… Κι επειδή ο Δήμος δεν είναι Σαββατιάτικη παρέα για σούμες και κοζερί κι επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να λέγεται κάτι νέο, κάτι διαφορετικό, θα πρέπει και να το αποδείξει.


Συμπερασματικά

θα πω –και πείτε με ψηλομύτα, αν και ξέρω κι άλλους  που λένε το ίδιο- ότι η Ρόδος, έχει ανάγκη Δημάρχου, ικανότατου μάνατζερ αλλά και προσωπικότητας, αναλόγου του ειδικού βάρους του ονόματός της και της Ιστορίας της.  ‘ Οπου προσωπικότητα = Τα ιδιαίτερα ψυχικά και πνευματικά χαρακτηριστικά αλλά και οι τρόποι συμπεριφοράς ενός ατόμου. Θέλει ' Αρχοντα. Με την παλιά καλή έννοια του όρου. 


Δημοκρατική της Ρόδου