Περί σφετερισμού

Διάβαζα σε μια ανακοίνωση προχθές, τους λόγους μιας παραίτησης από κάποια ΜΚΟ. Τα πως και τα γιατί, εξηγούνται και από τις δύο πλευρές και αφήνονται στην κρίση του καθενός.

Όμως, θα ήθελα να κρατήσω μια φράση απ΄αυτή την ανακοίνωση. 

Φράση που αφορά πολλές ΜΚΟ, πολλές ΑΜΚΕ, πολλές ομάδες που άρχισαν να πολλαπλασιάζονται με γοργούς ρυθμούς από κρίσεως και μετά, στο όνομα της αλληλεγγύης και της προσφοράς. 

Και έτσι έπρεπε θα μου πείτε. Είναι ότι χρειαζόμαστε αυτόν τον καιρό. Και βέβαια χρειαζόμαστε. Χρειαζόμαστε δίκτυα αλληλεγγύης που θα σταθούν απέναντι στη φιλανθρωπία και την κοινωνική αδικία. Γιατί  τα δίκτυα αλληλεγγύης  θέλουν έναν κόσμο πιο δίκαιο, ανθρώπινο, δημιουργικό και παραγωγικό, με ευκαιρίες απασχόλησης και  αυτό είναι  που προσπαθούν να την κάνουν  πράξη και τρόπο ζωής. 

Και σε όλα αυτά, δεν χωρά η φράση -και αντιγράφω από την ανακοίνωση- : « ο σφετερισμός της αλληλεγγύης και της κοινωνικής προσφοράς». 

Δυστυχώς έχουμε παρακολουθήσει πολλές κινήσεις και προσπάθειες για θέματα περιβάλλοντος, πολιτισμού, αλληλεγγύης συνανθρώπων μας, να διαλύονται ακριβώς γι’ αυτό τον λόγους. Από κάποιους που θεώρησαν ότι μπορεί να χρησιμοποιήσουν προσπάθειες για να «χτίσουν» κοινωνικό ή πολιτικό στάτους. Από πολιτικούς που θέλησαν να χρησιμοποιήσουν ομάδες είτε για να προβληθούν, είτε για να τις «καπελώσουν», χρησιμοποιώντας τες ως Δούρειους ίππους κομμάτων-παρατάξεων. Αυτοδιοικητικούς που τις χρησιμοποιούν ως υποκατάστατα δομών και υπηρεσιών τους. Αποτέλεσμα; Οι πολίτες, που πρόθυμα και με ενθουσιασμό θέλησαν να μετέχουν σε καλέσματα, γύρισαν ήσυχα-ήσυχα στους καναπέδες τους, απογοητευμένοι με την υποβάθμιση και εξαφάνιση της πιο καθαρής και ελπιδοφόρας στάσης ζωής. Προβληματισμένοι για την κακοποιημένη στις ημέρες μας έννοια του εθελοντισμού. 

Xρηματοδοτούμενος «εθελοντισμός»

 ‘ Ισως, είναι μια απόδειξη για το μπέρδεμα ρόλων -και προβλέπεται να γίνει μεγαλύτερο-  το καινούργιο νομοθετικό πλαίσιο που προωθείται από το υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με το οποίο εισάγεται νέο μοντέλο λέει «για τη χρηματοδότηση των φορέων που υλοποιούν δράσεις κοινωνικής πρόνοιας. Στο εξής θα ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ οι δράσεις και όχι οι φορείς…»  Είτε πρόκειται για φορείς του δημοσίου, είτε πρόκειται για ΜΚΟ και λοιπές ομάδες που παρέχουν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας.

’ Ολοι θα λειτουργούν κάτω από την ομπρέλα του «Πανελλαδικού Δικτύου Κοινωνικής Φροντίδας και Αλληλεγγύης»  στα πλαίσια ενός «εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού» «για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού συμβάλλοντας στον συντονισμό των δράσεων, τον συλλογικό σχεδιασμό, την καλύτερη αξιοποίηση των προγραμμάτων και τη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας.» 

Να μου επιτρέψετε, αλλά δεν υπάρχει εθελοντισμός με κρατική ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ. 

Ας σταματήσουν πια να κακοποιούν την έννοια του εθελοντισμού και του εθελοντή. 

Και πείτε μου τώρα. Αυτές οι χρηματοδοτούμενες «εθελοντικές» ομάδες ή ΜΚΟ δεν θα είναι πλήρως εξαρτώμενες; Δεν θα γίνεται ότι γίνεται σε αυτό το σπουδαίο κράτος μας με τις χρηματοδοτήσεις π.χ. από το υπουργείο Πολιτισμού σε διάφορους πολιτιστικούς ή αθλητικούς συλλόγους αναλόγως ποιον μπάρμπα στην Κορώνη έχουν; ‘ Η μήπως ξεχάσαμε το πάρτι των ΜΚΟ;

Υ.Γ. Λέει ακόμη το σχέδιο νόμου για τον όρο «Κοινωνική σύμπραξη» που περιλαμβάνει αυτός ο «εθνικός στρατηγικός σχεδιασμός» : «Με την «κοινωνική σύμπραξη» επιδιώκεται η οριζόντια συνεργασία σε τοπικό επίπεδο, όλων των φορέων του δημοσίου, των ΜΚΟ και των πρωτοβουλιών, που αναλαμβάνονται από πολίτες ώστε να υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση των αναγκών που εμφανίζονται στον ίδιο κοινωνικό χώρο» 

Δεν λέω, καλός ο συντονισμός, αλλά γιατί εμένα όλα αυτά μου φαίνονται καθαρή υποκατάσταση από εθελοντικές ομάδες του κράτους και δη ελεγχόμενες ως και προς την πολιτική τους, στην ανεπάρκειά του να δομήσει το ίδιο κοινωνικές δομές;  

Να υποκαταστήσει με πρωτοβουλίες πολιτών υπηρεσίες του; Το έχουμε δει εξάλλου να συμβαίνει τα τελευταία χρόνια και χωρίς νομοθετικό πλαίσιο.

 Όχι! Ούτε δουλειά των εθελοντών είναι να υποκαθιστούν το κράτος κι ύστερα αυτό να καμώνεται πως κάνει κοινωνική πολιτική. Εάν αυτή την λύση βρήκε για να ανταποκριθεί στην επιταγή της «εργαλειοθήκης» του ΟΟΑΣΑ : «Ο ΟΟΣΑ, έθεσε την επιτακτική ανάγκη για μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν την προστασία των ασθενέστερων της κοινωνίας», είναι αλλού νυχτωμένο.

Η Δημοκρατική της Ρόδου

Επέτειος προβληματισμού

 «Δεν βλέπω, όπως νομίζω ότι και κανείς δεν μπορεί να δει, εκτός αν είναι τελείως φαντασιόπληκτος ή προγονόπληκτος, την αρχαία Ελλάδα ως πρότυπο το οποίο θα αρκούσε να το αντιγράψουμε για να βρούμε την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την ισότητα και παν το αγαθόν. Η αρχαία Ελλάδα δεν είναι πρότυπο, ούτε μοντέλο προς μίμηση, όπως άλλωστε δεν μπορεί να είναι κανένα ιστορικό έργο σε οποιονδήποτε τομέα. Θεωρώ όμως ότι πρέπει να λειτουργήσει για μας σαν γονιμοποιημένο σπέρμα, δεδομένου ότι μας επιτρέπει να δούμε εν τη γενέσει τους πληθώρα στοιχείων πάντοτε επίκαιρων – μπορεί και πρέπει να είναι για εμάς κέντρισμα, έμπνευση και πηγή ιδεών»  (Κορνήλιος Καστοριάδης). 

Πάει με την σημερινή ημέρα, εάν το επεκτείνει κάποιος και στην ιστορική στιγμή που αποτυπώνεται στην φωτογραφία αυτή, αναλογιζόμενοι, εάν στην πορεία των χρόνων, το όραμα για την ελεύθερη Πατρίδα αυτών των γονατισμένων και προφανώς δακρυσμένων ανθρώπων, βλέποντας την γαλανόλευκη να υψώνεται, αποτέλεσαν και αποτελούν για όλους μας κέντρισμα, έμπνευση και πηγή ιδεών ή χάθηκε « μὲς στὴν πολλὴ συνάφεια τοῦ κόσμου, μὲς στὲς πολλὲς κινήσεις κι ὁμιλίες...ἐκθέτοντάς την στῶν σχέσεων καὶ τῶν συναναστροφῶν τὴν καθημερινὴν ἀνοησία...». 

Κι όσο η Ιστορία δεν διδάσκει, γίνεται ακόμη πιο μελαγχολική αυτή η ημέρα και ακόμη πιο αβέβαιο το μέλλον...

Η Δημοκρατική της Ρόδου

Διεκδικήσεις

«Διεκδικήσεις» à la card, όπως , όταν και εάν βολεύει, χωρίς συνολική πολιτική και χωρίς συνέχεια από άρχοντα σε άρχοντα για πράγματα που έπρεπε εδώ και χρόνια να έχουν βρει λύσεις ως ευκόλως εννοούμενα και αυτονόητα... 
Ο τοπικός άρχοντας, όντας σχεδόν πλήρως εξαρτημένος από τους κεντρικούς πόρους και υπηρεσίες (για τους γνωστούς λόγους) δεν έχει άλλο μέσο για να δείξει την «επιτυχία» του παρά αναπτύσσοντας μια προσωπική τακτική μαχητικών «διεκδικήσεων» για να δείξει ( στους εκλογικούς νυν και ίσως μελλοντικούς πελάτες του) ότι έχει τη δύναμη να τους φέρει χρήματα ( αν και χλωμό τελευταία) και άλλες πολιτικές εξυπηρετήσεις. 
Όταν φτάσουμε στα δύσκολα, λόγω χρόνιας αδιαφορίας, καλεί σε μαζική επίδειξη πυγμής ενάντια στο «Αθηναιοκεντρικό Κράτος», χρησιμοποιώντας την τακτική «φωνή λαού, οργή θεού».
 Έτσι, η τοπική πολιτική μετατρέπεται σε τακτική «διεκδικήσεων» των αυτονόητων απέναντι στο κεντρικό κράτος και οι τοπικοί άρχοντες επενδύουν στο γνωστό «κατόπιν ενεργειών μου». 
Και γιατί όλα αυτά; Μα, απλούστατα, επειδή το σύστημα καλλιεργεί ένα είδους ασύλου των τοπικών αρχόντων απέναντι στις  ουσιαστικές ευθύνες τους, αφού πάντα μπορούν να ρίχνουν το σφάλμα προς τα πάνω, άρα να διαχέεται και να μην υπάρχει ποτέ υπεύθυνος.
 Θα μου πείτε… Μα που έβλαψε μια πολιτιστική εκδήλωση ανάδειξης του θέματος; Πουθενά. 
Μόνο, που δεν είμαι σίγουρη ότι οι άρχοντες ενός νησιού με θησαυρούς παντού- είτε αυτά λέγονται Κάστρα, είτε κτίρια και τα οποία διαχρονικά όλοι έχουν αφήσει να σαπίζουν, οχυρωμένοι για πολλά από αυτά ότι δεν ανήκουν στην αρμοδιότητά τους,-μπορούν να πείσουν και να εμπνεύσουν ως μπροστάρηδες...
Αυτά δεν ανήκουν στον ροδιακό Λαό; Ποιος τα... μοίρασε δεξιά κι αριστερά και τώρα κάποιοι ζητούν μέχρι και να τους πληρώνουμε ενοίκιο; Κάποια από αυτά δεν έχουν μπει προς «αξιοποίηση» στην λίστα του ΤΑΙΠΕΔ; Εκτός από έκπληξη όταν το άκουσαν, «αγανάκτηση» γιατί δεν ρωτήθηκε λέει ο ροδιακός λαός, γιατί τους παρέκαμψαν, τι άλλο έκαναν; Μα επιστολές φυσικά… 
Μια χαρά λοιπόν οι συναυλίες, οι οποίες συνεπικουρούν άρχοντες που ταυτόχρονα χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι, συγκρούονται, απαιτούν, ρισκάρουν και έχουν αποδείξει ότι διεκδικούν. 
Και αντί να ψέγουν τους πολίτες ως «καναπεδάτους»,  ας τους πουν, τι συνολικά προτείνουν για όλα όσα αποτυπώνουν την ιστορική και πολιτιστική μνήμη του νησιού και των κατοίκων του, πως θα διεκδικήσουν, πως θα αξιοποιήσουν, θα αναδείξουν, ΟΛΑ όσα ανήκουν στον ροδιακό λαό και έχουν αφεθεί στην τύχη τους. Με σχέδιο κοστολογημένο και ρήτρα.

Υ.Γ.  Καλημέρα κ. Διακοσταματίου! Οι άνθρωποι στ’ Ασκληπιό, ρωτούν , εάν πρέπει να γίνει μια συναυλία, όχι για το πανέμορφο Κάστρο τους που γκρεμίζεται, αλλά για να βάλουν έστω εκείνη την πόρτα στην είσοδο που έχουν κατά καιρούς παρακαλέσει, προκειμένου να σταματήσει να είναι στάνη για κατσίκια. Το καθάρισμα από τα χορτάρια, μην ανησυχείτε θα το κάνουν αυτοί ( εάν δεήσει και τους δώσει άδεια η αρμόδια υπηρεσία νωρίτερα από το τέλος της σεζόν…), τουλάχιστον να μπορέσει και φέτος να είναι επισκέψιμο, μέχρι να γκρεμιστεί εντελώς και γίνει ακόμη πιο επικίνδυνο για επισκέπτες.
Η Δημοκρατική της Ρόδου

Υπάρχουν και καλά νέα

Αφορμή να επισκεφθούμε τη Σχολή Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Ρόδου (ΕΠΑ.Σ.), στάθηκε μια τυχαία αναφορά από μαθητή της Σχολής που έδινε την εντύπωση πως κάτι έχει αλλάξει σε όλα αυτά τα προβλήματα που ακούγαμε ότι αντιμετωπίζει η Σχολή και οι σπουδαστές της .Προβλήματα που έθλιβαν και ανησυχούσαν. Τελικά, μπορούμε να ακούσουμε  καλά νέα , μέσα σε όλα τα γκρίζα και άσχημα που μας περιτριγυρίζουν; Και μάλιστα όταν αυτά, αφορούν την πολύπαθη εκπαίδευση, πολλώ μάλλον την τουριστική, σε μια περιοχή που έχει παράδοση στην τουριστική εκπαίδευση και ανάγκη από εργαζομένους και στελέχη άριστα κατηρτισμένους και υψηλού επιπέδου; Πιστεύουμε ναι, έχουμε να πούμε καλά νέα, εάν κρίνουμε από όσα μας είπαν ο Διευθυντής της Σχολής κ. Παναγιώτης Κουντούρης, αλλά και οι μαθητές-μαθήτριες της.

Μέχρι και το σχολικό έτος του 2012, παρακολουθούσαμε μια δυσάρεστη κατάσταση που είχε να κάνει με ελλείψεις βασικών υλικών για τα εργαστήρια, ελλείψεις βιβλίων και καθηγητών, καθυστέρηση έναρξης λειτουργίας της Σχολής, προβλήματα χρηματοδότησης. ‘ Εχουν βρεθεί λύσεις; Σε ποιο σημείο βρίσκεται αυτή την στιγμή η Σχολή;

Οι τέσσερις τελευταίες προβληματικές εκπαιδευτικές περίοδοι (2009-10 έως 2012-13) αποτελούν παρελθόν. Η περίοδος που διανύουμε τώρα είναι τελείως διαφορετική από τις προηγούμενες και ιδιαίτερα αποτελεσματική. Η έγκαιρη έναρξη της λειτουργίας της Σχολής (11 Νοεμβρίου 2013), η σχεδόν ταυτόχρονη πρόσληψη Εκπαιδευτών και η έγκαιρη έγκριση πιστώσεων έδειξαν τις προθέσεις του Υπουργείου και δη των Στελεχών του.  Οι μαθητές/τριες της ΕΠΑ.Σ. και οι καταρτιζόμενοι/νες του Ι.Ε.Κ. εκπαιδεύονται και καταρτίζονται αντίστοιχα σε ένα  ασφαλές και λειτουργικό περιβάλλον το οποίο προσπαθούμε να βελτιώνουμε καθημερινά μέσω της ομαδικής προσπάθειας που καταβάλλεται από Διεύθυνση, Εκπαιδευτές, Εκπαιδευόμενους και Καταρτιζόμενους, Προσωπικό και εξωτερικούς Συνεργάτες. Βασικοί στόχοι της προσπάθειας αυτής είναι η ανάπτυξη των δεξιοτήτων και ικανοτήτων των μαθητών/τριών και καταρτιζομένων, καθώς επίσης η διαμόρφωση επαγγελματικής συμπεριφοράς και τουριστικής συνείδησης

Το Οικοτροφείο δεν λειτουργεί. Υπάρχει λύση και γι’ αυτό το πρόβλημα, με δεδομένες τις πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες για τις οικογένειες παιδιών που δεν είναι από εδώ, αλλά και γιατί η λειτουργία του έχει και εκπαιδευτικούς σκοπούς;

Η αδικαιολόγητη, από εκπαιδευτικής άποψης,  παύση της λειτουργίας του Οικοτροφείου, θα μπορούσε να στηριχθεί οικονομικά – εφόσον αυτός ήταν ο λόγος – μέσα από επιχειρηματική δραστηριότητα και συμμετοχή σε δράσεις με οικονομικό όφελος, προτάσεις που δυστυχώς δεν έχουν εγκριθεί, τουλάχιστον μέχρι τώρα.  Οι προτάσεις :

1. Συνέχιση της λειτουργίας του Οικοτροφείου με ενοικίαση δωματίων σε μαθητές/τριες και   καταρτιζόμενους/νες με κοινά αποδεκτή χρέωση ανά άτομο ανά μήνα, που θα περιλαμβάνει  στέγη, διατροφή και υπηρεσίες πλυντηρίου.

2. Ιδρυση και λειτουργία κυλικείου (ενδοσχολική επιχειρηματικότητα)

3. Ιδρυση και λειτουργία εστιατορίου (προσφορά γευμάτων εργασίας σε επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην πόλη μας)

4. Παράδοση  -  επίδειξη  μαθημάτων μαγειρικής σε μη επαγγελματίες ενδιαφερόμενους/νες και ελληνικής κουζίνας σε επισκέπτες -  τουρίστες σε συνεργασία με Τ.Ο. (12 μήνες)

5. Συμμετοχή σε κοινές οικονομικές δράσεις φορέων της Ρόδου (ανάδειξη τοπικής κουζίνας)

 6. Είσπραξη μικρού ποσού εφάπαξ από τις συνεργαζόμενες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις για κάθε μία τοποθέτηση πρακτικά ασκούμενου/νης.

Για την 4^η και 5^η δραστηριότητα το μόνο που χρειάζεται είναι η παράταση των συμβάσεων δύο Εκπαιδευτών και η τοποθέτηση τεσσάρων μαθητών για πρακτική άσκηση στις εγκαταστάσεις της Σχολής. Για την 2^η και 3^η δραστηριότητα οι υποδομές υφίστανται.

Η τοπική κοινωνία, οι επιχειρηματίες βοηθούν;

΄Οποτε χρειάστηκε – μισή ντροπή δική μας μισή των συνεργατών/επιχειρηματιών –  η βοήθεια που ζητήθηκε δόθηκε και μάλιστα απλόχερα από επιχειρηματίες ξενοδόχους που αγαπούν και τιμούν τον τόπο τους, σέβονται τον εαυτό τους, τους εργαζόμενους, τους συνεργάτες τους, και στην ουσία με αυτό τον τρόπο επιβραβεύουν τους νέους και νέες που θέλουν να κάνουν καριέρα στον τομέα του Τουρισμού αποκτώντας σωστές βάσεις μέσω της μόρφωσης, της εκπαίδευσης και της εμπειρίας. Οι επιχειρηματίες αυτής της κλάσης θα μπορούσαν να είναι πολλοί περισσότεροι .Από τη δική μας μεριά φροντίζουμε να ανταποδίδουμε την βοήθεια που δεχόμαστε σε κοινωνικό επίπεδο με εθελοντική συμμετοχή των μελών της «οικογένειάς» μας στηρίζοντας τη λειτουργία διαφόρων φορέων. Οι εθελοντικές αυτές συμμετοχές πραγματοποιούνται χωρίς τα φώτα της δημοσιότητας, με πολλή διάθεση και αγάπη για τον τόπο μας και τους συνανθρώπους μας.

Πολύ συχνά ακούμε την λέξη «αναβάθμιση». Τι είναι για σας αναβάθμιση;

Η αναβάθμιση αρχίζει εκ των έσω. Με εσωτερικές διαδικασίες που εξυπηρετούν τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών/τριών και καταρτιζομένων και στοχεύουν στην απόλυτη απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας. Εμείς, σαν δομές εκπαίδευσης και κατάρτισης δεν χρειαζόμαστε αναβάθμιση υπό την έννοια του υψηλότερου επιπέδου, χρειαζόμαστε τεχνολογικό και εργαστηριακό εκσυγχρονισμό και τη συνεχή στήριξη των επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της φιλοξενίας και του επισιτισμού.

Είδαμε μια ομάδα παιδιών, να εκπαιδεύεται στην τέχνη του καφέ αλλά και στα μυστικά του, στο πλαίσιο των  δράσεων που έχετε υιοθετήσει φέτος. Και μάλιστα, μας είπαν ότι θα ήθελαν να γίνονται περισσότερες τέτοιες. Θα μας πείτε περισσότερα γι’ αυτές;

Οι δράσεις άρχισαν και θα συνεχίσουν να οργανώνονται από τους συναδέλφους Εκπαιδευτές – οι οποίοι είναι απόφοιτοι των Σχολών μας και Προϊστάμενοι τμημάτων , Στελέχη ξενοδοχείων – σε συνεργασία με τους εξωτερικούς συνεργάτες, τη Λέσχη Αρχιμαγείρων, την Ένωση Ξενοδόχων, το Σύλλογο Διευθυντών Ξενοδοχείων, εμπορικές και μη εταιρείες που έχουν άμεση σχέση με το αντικείμενο (Green Key).Το σκεπτικό είναι η δυνατόν συχνότερη επαφή-γνωριμία των εκπαιδευομένων-καταρτιζομένων με τους μελλοντικούς τους συναδέλφους, συνεργάτες και εργοδότες, η οποία θα τους προσδώσει επαγγελματικού επιπέδου συμπεριφορά και νοοτροπία. Στις δράσεις περιλαμβάνεται το μάθημα εκμάθησης της Ρωσικής γλώσσας το οποίο πραγματοποιείται μετά το πέρας των μαθημάτων για τους μαθητές/τριες του τμήματος Ξ.Ε.Υ. με την συνδρομή της Περιφέρειας.

Οι επόμενοι στόχοι σας;

Εξωστρέφεια. Η συνεργασία με αντίστοιχες Σχολές του εξωτερικού  σε επίπεδο ανταλλαγής Εκπαιδευτών και εκπαιδευομένων – ένα πρόγραμμα σε αδράνεια από το 2003 –, αρχικά κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής περιόδου με παρακολούθηση και συμμετοχή στα εργαστηριακά μαθήματα και αργότερα ίσως και κατά τη διάρκεια της πρακτικής άσκησης την περίοδο του καλοκαιριού. Τον Μάρτιο διοργανώνουμε διημερίδα σε συνεργασία με αντίστοιχη Σχολή της Μόσχας με θέμα «Αποτελεσματική εκπαίδευση μέσω της ανταλλαγής εμπειριών», και πιθανή συμφωνία περαιτέρω συνεργασίας.

Πιστεύετε πως η απορρόφηση από την αγορά εργασίας των παιδιών που τελειώνουν την Σχολή είναι ικανοποιητική;

Απόλυτα ικανοποιητική ! Σύμφωνα με επίσημη πανελλαδική μελέτη του 2008 στο σύνολο των αποφοίτων ειδικότητας “Τεχνικός Μαγειρικής Τέχνης” των Ι.Ε.Κ. του Υπουργείου Τουρισμού η απορρόφηση στην αγορά εργασίας ανερχόταν στο 97,97 % με απασχόληση στην Ελλάδα (90,74 %) και στο εξωτερικό (7,23 %). Η απορρόφηση συνεχίζεται με τους ίδιους ρυθμούς.

Υπάρχει σκέψη και δυνατότητα να αυξηθεί ο αριθμός  εισακτέων από την περιοχή των Δωδεκανήσων ;

Ήδη και λόγω της παύσης της λειτουργίας του οικοτροφείου, ο αριθμός των Δωδεκανησίων μαθητών/τριών και καταρτιζομένων έχει αυξηθεί σημαντικά. Η πρότασή μας για επιπλέον μοριοδότηση της εντοπιότητας, πρόταση στην οποία επιμείναμε επί σειρά ετών (2007 – 2011) δυστυχώς δεν έγινε αποδεκτή, δεν προωθήθηκε.

Εκτός από την τεχνογνωσία, πιστεύετε ότι εκπαιδεύεται επαρκώς η τουριστική συνείδηση- σαν αυτή που έχουν στο DNA τους οι ροδίτες;

Επειδή «τα πάντα είναι θέμα παιδείας» φροντίζουμε για ένα ασφαλές, κατάλληλα δομημένο και στελεχωμένο περιβάλλον μετάδοσης γνώσεων και επαγγελματικών εμπειριών ή αλλιώς βιωματικής μάθησης, πλαισιωμένο από κανονισμό εσωτερικής λειτουργίας, το οποίο είναι επιβοηθητικό και διευκολύνει την ανάπτυξη επαγγελματικής και τουριστικής συνείδησης. 

Πιστεύετε πως έχουν βάση όσα κατά καιρούς ακούμε για κινδύνους να κλείσει η Σχολή ή να μεταφερθεί-συγχωνευθεί;

Αυτές οι κατά καιρούς φήμες αφορούν την Α.Σ.Τ.Ε. Ρόδου. Δεν ίσχυσαν, δεν ισχύουν. Το κακό νέο για μας είναι η αλλαγές στη Β΄βάθμια εκπαίδευση που αφορούν την κατάργηση των ΕΠΑ.Σ. και τη λειτουργία των Σ.Ε.Κ., ένα σύστημα άτυπης κατάρτισης που δεν πρέπει να εφαρμοστεί στον τομέα της Τουριστικής Εκπαίδευσης & Κατάρτισης. Ελπίζουμε ότι σύντομα η ηγεσία του Υπουργείου θα είναι σε θέση να ανακοινώσει ευχάριστα νέα για το μέλλον των Σχολών, υποχρέωση προς τους νέους και νέες που θέλουν και μπορούν να συμβάλλουν στην κοινή προσπάθεια για αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος της χώρας, εκμεταλλευόμενοι την αποτελεσματική και ποιοτική τουριστική εκπαίδευση και κατάρτιση.

Και τι απαντούν τα παιδιά που συναντήσαμε στο τμήμα ζαχαροπλαστικής - φτιάχνοντας μια λαχταριστή σοκολατίνα- στην ερώτηση είναι πως φέτος τα πράγματα;

*«Από πέρσι πολύ καλύτερα. Υπάρχει μεγάλη διαφορά στον τρόπο λειτουργίας» μας λέει ο Στέργος  

* « ‘ Αλλαξαν οι εγκαταστάσεις γκαζιού, έγινε ανακαίνιση σε πολλά πράγματα » συμπληρώνει η Φανή.

* « Πυροσβεστήρες, μέχρι και φαρμακείο έχουμε σε κάθε τμήμα» λέει η Χριστίνα.

Για το εάν πιστεύουν να βρουν εύκολα δουλειά, πάνω σ’ αυτό που σπουδάζουν, δείχνουν σιγουριά και αυτοπεποίθηση:

*« Σίγουρα, θα είναι πιο εύκολα γιατί είμαστε σε μια τουριστική περιοχή» Μας λέει ο Γιάννης

*« ‘ Εχοντας καλές βάσεις από τη σχολή, είναι στο χέρι μας να εξελίξουμε το επάγγελμά μας και να το κάνουμε να έχει ζήτηση, με ενημέρωση, σεμινάρια. Η εκπαίδευση δεν σταματά.» συνεχίζει η Φανή.

Υπάρχει κάποιο πρόβλημα που θέλετε να επισημάνετε, ρωτήσαμε τα παιδιά που συναντήσαμε να μαθαίνουν την τέχνη του  καφέ.

*« Όχι. Απαντά με σιγουριά ο Γιώργος.  Ότι πρόβλημα προκύψει φροντίζουμε να το λύνουμε σαν ομάδα»

*«Μικροπροβλήματα. Να, για παράδειγμα, πολλές φορές δεν έχουμε αρκετή θέρμανση» λέει ο Μιχάλης»

*«Λύθηκαν πολλά προβλήματα, λειτουργεί καλύτερα η σχολή. Δεν μας λείπουν πια υλικά» συμπληρώνει ο Γιάννης από το τμήμα μαγειρικής

Τι είναι αυτό που θα προτείνατε; Κάτι που θα αλλάζατε; Κάτι που λείπει;  

*« Περισσότερες παρουσιάσεις σαν αυτές που κάνουμε φέτος» λέει ο Γιώργος.

* «Ναι, περισσότερη πρακτική» Συμφωνούν  εν χορώ και οι υπόλοιποι μαζί του.

 *«Να λειτουργήσει το Οικοτροφείο» ζητά η Μαρία που έχει έρθει από άλλη περιοχή της Ελλάδας.

Η Δημοκρατική της Ρόδου

Ένα ενδιαφέρον «πάντρεμα» υπέρ της τοπικής ανάπτυξης

Μια ενδιαφέρουσα ομιλία, έγινε το περασμένο Σάββατο στο Ακταίον , από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στα πλαίσια των Ανοικτών Διαλέξεων, με ομιλητή τον επίκουρο καθηγητή Τ.Μ.Σ. κ. Μανόλη Στεφανάκη. 

Το θέμα:  « Ο αρχαίος Δήμος των Κυμισαλέων της Ρόδου και η σημασία του για την τοπική ανάπτυξη». 

Ο κ. Στεφανάκης, παρουσίασε, πως μπορεί η αξιοποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς μέσα από την ανάδειξη των αρχαιολογικών θέσεων και μνημείων  και το «πάντρεμα» με το εκπληκτικό φυσικό περιβάλλον της περιοχής, να γίνει πόλος έλξης επισκεπτών,  δημιουργώντας μια σημαντική αναβάθμιση του τμήματος αυτού της ροδιακής περιφέρειας, με την  ανάδειξη των ιδιαίτερων πολιτισμικών, φυσικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών του τόπου και την δημιουργία υποδομών για μια ήπια αειφορική και βιώσιμη ανάπτυξη στην περιοχή, που θα την προφυλάξει από την αδηφάγο μανία του μαζικού τουρισμού,  μέσα από ένα καινοτόμο αρχαιολογικό-οικολογικό πάρκο  που θα αποδοθεί στην τοπική κοινωνία. 

Να δημιουργήσει καινούργιες θέσεις εργασίας, κρατώντας τους νέους κυρίως ανθρώπους στον τόπο τους, που τώρα αναγκάζονται να μετοικούν είτε στην πόλη της Ρόδου είτε εκτός νησιού. 

Να αναπτύξει την επιχειρηματικότητα και να αυξηθεί η επισκεψιμότητα,  με μια εναλλακτική πρόταση. 

Να δώσει πνοή σε μια περιοχή που υστερεί σε ότι λέμε τουριστική ανάπτυξη, μέσα από τον πολιτιστικό τουρισμό ( οργάνωση αρχαιολογικών περιπάτων, επισκέψεις σχολείων) αλλά και τον οικοτουρισμό ( διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος με βιώσιμο τρόπο).  Nα γίνει πόλος έλξης σε ειδική κατηγορία τουριστών με ευαισθησίες αρχαιολογικές και φυσιολατρικές. 

Ο κ. Στεφανάκης, ανακοίνωσε και την πρόσφατη απόφαση της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου για την πλήρη χρηματοδότηση του ερευνητικού έργου, που έχει ως στόχο τον καθαρισμό ενός μεγάλου τμήματος των τειχών της ακρόπολης, την ανασκαφή δύο ιερών στις πλαγιές της ακρόπολης και διασύνδεση των ιερών, με την ακρόπολη, το λατομείο και τη νεκρόπολη της Κυμισάλας, μέσω ενός περιπατητικού μονοπατιού. 

Το καθεαυτό έργο και όλο το ερευνητικό κομμάτι που θα το συνοδεύει αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Δεκέμβριο 2014.

 Όπως είπε ο κ. καθηγητής «Η υλοποίηση αυτού του έργου θα δημιουργήσει ένα πρώτο σημαντικό κομμάτι απαιτούμενης υποδομής για ένα μελλοντικό αειφορικό πάρκο και θέτει αυτόματα την Κυμισάλα ως ένα από τους στόχους του στρατηγικού σχεδιασμού του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών, της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και του Πανεπιστημίου Αιγαίου κατ’ επέκταση για τα επόμενα χρόνια. Φέρνει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου εμπράκτως πιο κοντά στην τοπική κοινωνία, μεγάλο ζητούμενο επί χρόνια και για τις δύο πλευρές και φυσικά επισφραγίζει την αγαστή συνεργασία του Τμήματος και της Σχολής με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.» 

Μακάρι το όραμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του κ. Στεφανάκη που είναι η ψυχή της συγκεκριμένης έρευνας, να έχει συμπαραστάτες, διευκολύνοντας το έργο του, όλους τους τοπικούς θεσμικούς φορείς, κυρίως εκείνους που χαράσσουν (επί χάρτου...) τον περίφημο εναλλακτικό τουρισμό. 

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό για να προχωρήσει και να αναδειχθεί μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη για το νησί που θα προσφέρει στο τουριστικό προϊόν ,θα αναβαθμίσει την ποιότητα του.

Η Δημοκρατική της Ρόδου

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κ. Στεφανάκη για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αρχαιολογική ανασκαφή  ΕΔΩ

Tι συμβαίνει με τα ελάφια στο Ροδίνι;

Τι συμβαίνει με τα ελάφια που βρίσκονται στο πάρκο του Ροδινιού; Υπάρχουν τα προβλήματα που κατά καιρούς ακούστηκαν ή όχι; Οι πλέον αρμόδιοι, απαντούν στην «δ». Και αυτοί είναι ο Δήμος και η Διεύθυνση Δασών. Από την πλευρά του Δήμου και την επιφορτισμένη με την φροντίδα χώρου και ελαφιών Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Πρασίνου,  ο κ. Ηλίας Μπούκλας και η κτηνίατρος του Δήμου κυρία Κατερίνα Βελώνη. Να σημειώσω  πως η συζήτηση έγινε παρουσία και των δύο. Από την πλευρά της Δασικής υπηρεσίας, η Διευθύντρια κυρία Καίτη Μπαλατσούκα και ο κ. Νίκος Θεοδωρίδης, Διευθυντής Δασών και Αγροτικών υποθέσεων, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου.

Κυρία Βελώνη, είστε επιφορτισμένη ως κτηνίατρος του Δήμου για την φροντίδα των ελαφιών. ‘ Εχετε κάποια εξειδίκευση σε άγρια ζώα, όπως το ελάφι;

‘Εχω εξειδικευθεί στα ελάφια. Η δε διατριβή μου είναι για την μοριακή διερεύνηση Leishmania sp., Ehrlichia sp. Και Βartonella sp στο περιφερικό αίμα ελαφιών φυλής dama dama της Ρόδου. Επιφορτισμένη μεν από τον Δήμο για την φροντίδα τους, αλλά χωρίς οργανική θέση στην Διεύθυνση Πρασίνου που έχει την αρμοδιότητα .

Πόσα ελάφια φιλοξενούνται αυτή την στιγμή στο πάρκο και πρόσφατα αδειοδοτημένου ελαφοκομείου;

Περίπου 85. Λέω περίπου, γιατί δεν είναι δυνατή η ακριβής καταμέτρησή του πληθυσμού.

Μητρώα υπάρχουν; Υπάρχουν καταγεγραμμένοι δηλαδή θάνατοι και γεννήσεις;

Ναι υπάρχουν.

Θεωρείτε πως ένας χώρος όπως αυτός είναι κατάλληλος να ζουν 85 άγρια ζώα;

Είναι ανεπαρκής. Αλλά πολύ καλύτερος και ασφαλής από τα παρκάκια που ζούσαν πριν εγκλωβισμένα.

Υπάρχει πρόβλημα εκφυλισμού του DNA των συγκεκριμένων ελαφιών από πιθανές αιμομιξίες;

‘ Οχι δεν υπάρχει. Τουλάχιστον αυτό αποδεικνύεται και από έρευνα του γενετιστή Μασέτι.

Τον Ιούλιο του 2012, δημοσιοποιήθηκαν καταγγελίες πολιτών, για έλλειψη συμπληρωματικών τροφών, απαραίτητων για την διαβίωση των ελαφιών, ότι ελάφια πεθαίνουν από αδυναμία λόγω αυτής της έλλειψης,  πως δεν υπήρχαν φάρμακα , ακόμη και για ύπαρξη ληγμένων φαρμάκων. Είχαν βάση οι καταγγελίες αυτές;

‘ Εχουν βάση. Υπήρχε πρόβλημα μη λήψης συμπληρωματικής τροφής όπως και έλλειψη φαρμάκων. Ναι υπήρχαν και ληγμένα φάρμακα. ‘ Ηταν πολλές οι φορές, βλέποντας κάποιο ελάφι με πρόβλημα να σφαδάζει, να αγοράζω με χρήματα δικά μου φάρμακα ή με χρήματα που μεταξύ μας εδώ μαζεύαμε.  

Είχαν ενημερωθεί οι αρμόδιοι για τις ελλείψεις;  

Ναι, τους είχα ενημερώσει.

Το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει;

Εξακολουθούν να μην υπάρχουν συμπληρωματικές τροφές. Δυσκολεύομαι να επέμβω-  όπως στις δυστοκίες για παράδειγμα- από έλλειψη φαρμάκων. Υπάρχει και έλλειψη αναλώσιμων.

Ποιο άλλο πρόβλημα αντιμετωπίζετε όσον αφορά την φροντίδα των ελαφιών.

Δεν υπάρχει ένας χώρος, υποτυπωδώς κατάλληλος που κάποιο τραυματισμένο ή με πρόβλημα ελάφι να δεχθεί περίθαλψη .Αν χρειαστεί κάτι τέτοιο, γίνεται  στο χώμα,  και με τον ορό κρεμασμένο στα σύρματα.

Κάποια ελάφια που πρόσφατα  έχουν φύγει από τον κυρίως χώρο φύλαξής  επέστρεψαν;

Όχι, ανοίξαμε όμως, ένα μέρος του μικρού περιφραγμένου χώρου, τους βάζουμε εκεί τροφή μήπως και μπορέσουμε να τα εγκλωβίσουμε. Μέχρι τώρα, έρχονται τρώνε και ξαναφεύγουν.

΄Εχουν δοθεί ελάφια σε ιδιώτες;

Στο παρελθόν έχουν δοθεί, παρ’ όλες τις αντιρρήσεις μου. Ενδεικτικό είναι, πως πολλές φορές,  αυτό γινόταν όταν έλειπα με άδεια.

Κυρία Βελώνη επισκεπτόμενη τον χώρο, παρατήρησα πως δεν υπάρχουν μικρά ελαφάκια. Γιατί;

Εκτός από τους φυσιολογικούς θανάτους, είτε  πέθαναν στην γέννα μαζί με τις μητέρες τους που δεν τα κατάφεραν  λόγω αδυναμίας , είτε μετά την γέννα δεν τα κατάφεραν τα μικρά και πάλι λόγω αδυναμίας.

περίθαλψη...

Ο κ. Μπούκλας μας είπε:

Ποια είναι ακριβώς η αρμοδιότητα της υπηρεσίας σας, όσον αφορά τον χώρο που φιλοξενούνται τα ελάφια;

Η διασφάλιση της ασφαλούς διαβίωσης των ελαφιών.

Με ποιο σκεπτικό και πότε δημιουργήθηκε το πάρκο αυτό;

Πριν 17 χρόνια , όταν κρίθηκε απαραίτητο να μεταφερθούν σε κάποιο χώρο τα ελάφια που ήταν στην Τάφρο και σε άλλους χώρους δεξιά κι αριστερά. Με σκοπό να γίνει θεματικό πάρκο, αλλά και για να διασφαλισθεί ένας πληθυσμός ασφαλείας.

Με τι νομοθετικό πλαίσιο λειτουργεί;

Μέχρι το 2010 λειτουργούσε χωρίς άδεια ελαφοκομείου. ‘ Οταν το 2010 ανέλαβε η καινούργια δημοτική αρχή και μπήκαμε στην λογική χρηματοδότησης, ανακαλύψαμε ότι δεν υπήρχε άδεια. Ξεκίνησαν διαδικασίες και στις 16/4/2013 εκδόθηκε άδεια ελαφοκομείου.

Σε τι θα σας βοηθήσει αυτό;

Θα υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός ελαφιών, μέχρι 60 όπως ορίζει η άδεια και θα λύσουμε και προβλήματα χρηματοδότησης.’ Ισως μπορέσουμε να το εντάξουμε και σε κάποιο πρόγραμμα.

Είστε ενήμερος για τα προβλήματα έλλειψης συμπληρωματικών τροφών και φαρμάκων;

Το πρόβλημα αυτό υπάρχει και είναι διαχρονικό. Υπάρχουν προβλήματα λόγω παλαιών χρεών σε προμηθευτές, οι οποίοι σταμάτησαν να μας δίνουν τροφές, θέλουν απαραίτητα μετρητά. Γνωστές και οι δυσκολίες που συναντάμε με το ελεγκτικό συνέδριο.

Και πως σκέπτεστε να λύσετε το πρόβλημα άμεσα, μέχρι να βρεθεί οριστική και βιώσιμη λύση;  

Ελπίζουμε πως θα λυθεί από τον Φεβρουάριο και μετά,  με την βοήθεια του Γεωργικού Συνεταιρισμού ‘ Εμπωνας, ο οποίος θα μας δίνει με πίστωση τις τροφές, μέχρι να υπάρχει έγκριση για την πληρωμή από το ελεγκτικό συνέδριο. Επίσης , απαραίτητο είναι να λυθεί και η διαχείριση του πληθυσμού. Τι θα γίνουν τα περίπου 25 ελάφια που πλεονάζουν μετά από όσα ορίζει η άδεια, αλλά και θα γίνεται ο πλεονάζων μελλοντικός πληθυσμός. Γι’ αυτό, θα χρειαστεί η βοήθεια της Διεύθυνσης Δασών, στην οποία ήδη διαβιβάζουμε σχετικό αίτημα.

Τι υποδομές υπάρχουν στον χώρο;

Μια αποθήκη για το χόρτο. Δεν υπάρχει χώρος περίθαλψης όπως είπε και η κυρία Βελώνη, ρεύμα, ούτε καν ένα κιόσκι για τον φύλακα, να μπορεί να προφυλάσσεται όταν βρέχει. Είναι αρχαιολογικός χώρος και αυτό είναι ένα πρόβλημα.

Είναι επισκέψιμος ο χώρος;

Ναι, εάν είναι ώρες που είναι εκεί ο φύλακας. Υπάρχει έλλειψη προσωπικού. Παλιά υπήρχαν τρεις άνθρωποι που εναλλάσσονταν στον χώρο. Τώρα απέμεινε ένας, ο οποίος πηγαίνει μια φορά για να ταίζει τα ελάφια.

περίφραξη...

H άποψη της Διεύθυνσης Δασών από την διευθύντρια κυρία Καίτη Μπαλατσούκα:

Η δασική υπηρεσία τι αρμοδιότητα έχει σε ότι αφορά τα ελάφια που βρίσκονται στο Ροδίνι;

H υπηρεσία μας εμπλέκεται στα πλαίσια της υποχρέωσής της να μεριμνά για τη διατήρηση των ειδών της άγριας πανίδας. Εκδώσαμε πράξη χαρακτηρισμού και στη συνέχεια, όπως πληροφορήθηκα, ο Δήμος εξέδωσε άδεια ίδρυσης και λειτουργίας κτηνοτροφικής μονάδας, προκειμένου να νομιμοποιήσει την κατοχή των ελαφιών, την οποία περιμένουμε να μας κοινοποιήσει. Η Διεύθυνση Δασών, υποστήριξε αυτή τη διαδικασία αδειοδότησης του εκτροφείου, αφ΄ ενός μεν  γιατί στο παρελθόν τα πλατώνια ζούσαν υπό απαράδεκτες συνθήκες διατροφής, υγιεινής και ασφάλειας στην μεσαιωνική τάφρο, αφ΄ ετέρου δε , διότι επιθυμούσαμε την ύπαρξη ενός βιογενετικού αποθέματος του ντόπιου πληθυσμού, που είχε φθάσει στο παρελθόν σε πολύ χαμηλά επίπεδα και κινδύνευε να εξαφανιστεί από το νησί. Για τους λόγους αυτούς δημιουργήθηκε στο Ροδίνι το εκτροφείο και μάλιστα προσελήφθη και κτηνίατρος για την περίθαλψή τους.

Ποια είναι η ευθύνη του Δήμου ως ιδιοκτήτη ελαφιών;

 Ο Δήμος είναι ιδιοκτήτης του χώρου και της κτηνιατρικής εγκατάστασης και είναι υπεύθυνος για την υγεία και την ευζωία των πλατωνιών, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία και την άδεια λειτουργίας του εκτροφείου.

Η υπηρεσία σας ξέρει ότι τα ελάφια αντιμετωπίζουν προβλήματα έλλειψης απαραίτητων συμπληρωματικών τροφών και φαρμάκων;

Επίσημη ενημέρωση δεν έχω από το Δήμο για τυχόν οικονομικές ή άλλες δυσχέρειες στη διαχείριση του εκτροφείου. Γνωρίζω κυρίως από περιστατικά τραυματισμού ελαφιών σε τροχαία, όταν ζητήσαμε τη βοήθεια περίθαλψής τους από την κτηνίατρο ότι υπήρχε έλλειψη φαρμάκων στο εκτροφείο. Η υπηρεσία μας θα προβεί σε αυτοψία, μετά και το δημοσίευμά σας.

Τι θα γίνουν τα περίπου 25 ελάφια που υπάρχουν επιπλέον μετά την άδεια ελαφοκομείου;

 Επιθυμία της υπηρεσίας είναι να βοηθήσουμε το Δήμο να διατηρήσει το εκτροφείο σε καλή κατάσταση λειτουργίας προκειμένου να εκπληρώνει τους σκοπούς ίδρυσής του. Θα πρέπει λοιπόν αρχικά, να μας δηλωθεί επίσημα η δυνατότητα ή μη του Δήμου να συντηρεί το εκτροφείο και ανάλογα να εξετάσουμε τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε. Όταν π.χ.  επισκευαστεί η περίφραξη του Πάρκου ελαφιών στον Άγιο Σουλά, θα μπορούσαμε να απελευθερώσουμε κάποιο μικρό αριθμό εκεί και ίσως σε άλλα νησιά της Δωδεκανήσου μετά από έρευνα και την ανεύρεση κατάλληλων βιοτόπων. Σε κάθε περίπτωση, θα εξετάσουμε τι πρέπει να γίνει στα πλαίσια της δασικής νομοθεσίας και της ηθικής ανάγκης που υπάρχει να διαβιούν τα ζώα με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.

κάποτε ήταν περίφραξη

Το λες και το γραφείο του φύλακα

Η άποψη του κ. Θεοδωρίδη, μεταφέροντάς του τα προβλήματα όπως παρουσιάστηκαν από τους αρμοδίους του Δήμου, την κυρία Βελώνη και τον κ. Μπούκλα. Μας είπε :

Από την στιγμή που το μαθαίνω από εσάς, μετά μάλιστα και από το δημοσίευμά σας, θα πρέπει οπωσδήποτε να ληφθούν κάποια μέτρα για την επίλυση του προβλήματος. Προσωπικά  θα επικοινωνήσω με το ΥΠΕΚΑ για κάποιου είδους χρηματοδότηση. Σε περίπτωση που μας δώσει χρήματα -τα οποία ασφαλώς δεν θα είναι εσαεί – θα λυθεί το πρόβλημα προσωρινά μέχρι να βρούμε μια οριστική λύση. Στην αντίθετη περίπτωση ίσως μας προτείνει να μεταφερθούν τα ελάφια κάπου στην υπόλοιπη Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Αυτό θα είναι μια δυσάρεστη τροπή για την Ρόδο. Το να φύγουν τα ελάφια, που σήμερα αποτελούν ένα βιογενετικό απόθεμα, από τον τόπο τους θα είναι μια αρνητική εξέλιξη και για την ιστορία της Ρόδου και για την κουλτούρα και για τον πολιτισμό της. Η δική μας πρόταση θα είναι για κάποια συνεχή ετήσια χρήματα από το Πράσινο Ταμείο. Θα δούμε τι δυνατότητες έχει και τι θα αποφασίσει το Υπουργείο και τι θα μας απαντήσει. Στην χειρότερη περίπτωση εγώ θα προτείνω να φύγουν προκειμένου να λιμοκτονούν και να βασανίζονται.

Kαι τέλος, μιλήσαμε και με την κίνηση πολιτών « Ο Πλατωνι-κός έρωτας της Ρόδου», οι οποίοι ανέδειξαν το θέμα και δημοσιοποίησαν το πρόβλημα τον Ιούλιο του 2012. Μας είπε το μέλος της κίνησης κ. Μανώλης Σαρρής:

Τον Ιούλιο του 2012, μαθαίνουμε μέσα από δελτίο τύπου που στείλατε στα ΜΜΕ, ότι η κίνηση πολιτών που συμμετέχετε, συγκεντρώνει χρήματα για την αγορά συμπληρωματικών τροφών και φαρμάκων για τα ελάφια στο Ροδίνι.  Εσείς, πώς πληροφορηθήκατε την έλλειψη τους;

Από μια εντελώς τυχαία παρουσία μου στον χώρο, όπου η άσχημη εικόνα της κατάστασης των ελαφιών ,με έκανε να ψάξω το γιατί. Διαπιστώνοντας διάφορα, συλλέγοντας πληροφορίες εκ των έσω και από άλλες έγκυρες και εμπλεκόμενες πηγές, μαθαίνω ότι, εκτός από συμπληρωματικές τροφές , δεν είχαν και τα απαραίτητα φάρμακα και αυτά τα λίγα που έτυχε να δω, ήταν ληγμένα προ διετίας. ‘ Ετσι, δημιουργήθηκε η διαδικτυακή κίνηση πολιτών ο «Πλατωνι-κός έρωτας της Ρόδου», με σκοπό να βοηθήσουμε. Η πρώτη επιτυχία ήταν η αγορά 3,5 τόνων συμπληρωματικών τροφών, από τα οποία μισός τόνος μεταφέρθηκε για τα ελάφια του Αγ. Σουλά, γιατί εκείνη την περίοδο υπήρξε και το πρόβλημα των εκεί ελαφιών μετά την πυρκαγιά, καθώς και πλάκες λήξεως ( για ιχνοστοιχεία). Παράλληλα, ψάχναμε και για άλλες εναλλακτικές και μη πολυέξοδες λύσεις, τις οποίες θα χρηματοδοτούσαμε εμείς σαν κίνηση πολιτών,  ώστε να βοηθηθεί ο Δήμος να μειώσει το κόστος της βασικής τροφής, ούτως ώστε τα χρήματα αυτά, να διατίθενται για την αγορά των απαραίτητων συμπληρωματικών τροφών. Τον Σεπτέμβριο του 2012, επισκεφθήκαμε τον Δήμαρχο να του παρουσιάσουμε τις λύσεις αυτές, αλλά όπως μας διαβεβαίωσε, δεν υπήρχε καμία ανάγκη ούτε τροφών ούτε φαρμάκων. Για τον λόγο αυτό, παγώσαμε τις επόμενες δραστηριότητές μας , για να μην κινδυνεύσουμε να χαρακτηρισθούμε ψεύτες και πως παραπλανούμε τον κόσμο για ανύπαρκτα προβλήματα, παρ’ όλο που δεχόμασταν τηλεφωνήματα για παροχή βοήθειας, με το αιτιολογικό ότι τα ελάφια πεθαίνουν και κάποιες φορές στην αρχή, ανταποκριθήκαμε αγοράζοντας μικρές ποσότητες. Αυτό όμως, δεν μπορούσε να εξακολουθήσει,  για τον λόγο που σας ανέφερα. Όμως, παρακολουθούσαμε την  εξέλιξη των παλιών και νέων προβλημάτων που προέκυπταν, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε καμία παρέμβαση ώστε να βοηθήσουμε, αφού παρέμεναν πληροφορίες και ενδείξεις και όχι αποδείξεις,  όλα όσα γνωρίζαμε. Κανείς τότε, δεν ήθελε να μιλήσει επωνύμως.

Κύριε Σαρρή, σήμερα οι αρμόδιοι παραδέχονται την ύπαρξη αυτών των προβλημάτων. Τι λέτε γι’ αυτό;

Οι πολίτες, όταν ενεργούν σαν απλοί πολίτες, δεν είναι «επώνυμοι», δεν είναι παράγοντες, δεν έχουν επαφές και συνδιαλλαγές με το σύστημα και λειτουργούν ανιδιοτελώς δεν ακούγονται. Αγνοούνται ή κινδυνεύουν να φανούν  ψεύτες  και συκοφάντες - όπως κινδυνεύσαμε εμείς . Τελικά, κάποιοι, δεν έχουν αντιληφθεί το βάθος του προβλήματος και πόσο δυσμενή εξέλιξη μπορεί να έχει για την Ρόδο και το δικό της μοναδικό ελάφι και σύμβολό της. Καιρός να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με μεγάλη σοβαρότητα. Πρέπει άμεσα να εξασφαλισθεί η ευζωία των ελαφιών, με φροντίδα και όχι συντήρηση και αυτό σημαίνει μόνιμη και οριστική λύση.

ο... επισκέψιμος χώρος

Η Δημοκρατική της Ρόδου 2/2/2014

Ντροπή...

Δύο χρόνια τώρα, βλέπω αυτή την συμπαθέστατη γερόντισσα να στέκει στην άκρη του δρόμου. Στην Ρόδου-Λίνδου, λίγο μετά την Μαλώνα. 

Κάθε μέρα! 

Και κάθε φορά που σταματούσα για να αγοράσω πορτοκάλια, ντρεπόμουν να την ρωτήσω, τι ήταν αυτό που την έκανε να μην λείπει ούτε ημέρες με πολύ κρύο ή με δυνατό αέρα. 

Η διαφορά ήταν πως κάποιες τέτοιες ημέρες, άφηνε τα πορτοκάλια της στην άκρη του δρόμου κι εκείνη έβρισκε απάγκιο λίγο πιο πίσω στον τοίχο μιας καντίνας. 

Ντρεπόμουν προκαταβολικά, γιατί ήμουν σίγουρη ότι τα λόγια της, θα ήταν άλλη μια επιβεβαίωση για την εξαφάνιση των πολιτικώς ορθών αναφορών και του υποτιθέμενου σεβασμού  της Πολιτείας στην Τρίτη ηλικία ή αλλιώς τα «περήφανα γηρατειά». 

Το επίπεδο μιας χώρας, μιας πόλης προσδιορίζεται από το πως συμπεριφέρεται στα πιο αδύναμα μέλη της. 

Και της δικής μου χώρας, της δικής μου πόλης, χθες, έγινε ένα με το οδόστρωμα  που ήταν ακουμπισμένα τα πορτοκάλια της κυρίας Ευαγγελίας. 

Ντράπηκα μιλώντας τελικά μαζί της, για όλους  αυτούς τους ανθρώπους που περιμένοντας το εισιτήριο της «αναχώρησης» μετατρέπονται στεγνά και στυγνά, σε οικονομικό μέγεθος και αντιμετωπίζουν  πρόβλημα επιβίωσης! 

Ναι, είναι πρόβλημα επιβίωσης για την κυρία Ευαγγελία να στέκεται εκεί μέρες που θα έπρεπε να βρίσκεται στη ζεστασιά του σπιτιού της.

’ Οχι, δεν έχει σημασία να περιγράψω την ιστορία αυτής της γερόντισσας που κρύβει πολύ κούραση και πιο πολύ πόνο. 

Η εικόνα στην άκρη του δρόμου, περιγράφει από μόνη της, όλα όσα πρέπει να ξέρουμε… 

Την ρώτησα εάν μπορώ να έχω μια φωτογραφία. «Ναι» μου απάντησε. «Ξέρεις πόσοι τουρίστες σταματούν και βγάζουν;». Ντράπηκα ακόμη πιο πολύ… Κάναμε τους γέροντες τουριστική ατραξιόν. Μετά απ’ αυτό, σκέφτηκα πολύ εάν πρέπει να βάλω την φωτογραφία κινδυνεύοντας κι εγώ με αποτύπωση φολκλόρ. 

Αποφάσισα να την βάλω με την λεζάντα «Ντροπή…» 

Είναι ντροπή να βλέπουμε στη «δύση» της ζωής τους, να αναγκάζονται να σύρουν μαζί με τα κουρασμένα βήματά τους και τα τελευταία ψήγματα αξιοπρέπειας, στις άκρες των δρόμων, σε ουρές συσσιτίων, σε κάδους σκουπιδιών, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. 

Η Δημοκρατική της Ρόδου

Αλλά υπάρχουν ...

Υπάρχουν σύλλογοι,σωματεία (και δεν αναφέρομαι στα συνδικαλιστικά),που είτε λόγω καταγωγής,είτε λόγω επαγγελματικής ενασχόλησης, αλλά και λόγω επιθυμίας και βούλησης να προσφέρουν στα κοινά, απευθύνονται στους συμπολίτες τους και οργανώνουν μαθήματα, διαλέξεις, εκθέσεις, εκδηλώσεις πολιτισμού και προβολής του τόπου τους,είτε ακόμη και ομάδες ανθρώπων που προσφέρουν εθελοντικά και αθόρυβα.  

Αλλά υπάρχουν και οι ομαδούλες, οι παρεούλες που συσπειρώνουν, ματαιόδοξους, ανέμπνευστους και αλληλολιβανίζονται, αλληλοϋποστηρίζονται και συχνά ενώνονται,  που χρησιμοποιούν (εάν δεν συκοφαντούν) άτομα ή ομάδες για να αναδειχθούν. 

Αυτούς που μέχρι πριν λίγο καιρό επιδεικτικά απαξίωναν και αδιαφορούσαν ως να μην υπήρχαν...Γιατί όπως λέει και ένας φίλος "εάν δεν είναι δική τους η ιδέα πετιέται στο καλάθι..."

Υ.Γ.Διανύουμε και προεκλογική περίοδο βλέπετε… 

Οι «έξυπνοι»

Πλούσια τα αποτελέσματα της  εξόρμησης της δασικής υπηρεσίας και της θηροφυλακής την Κυριακή,  σε ξόβεργες και «έξυπνους» λαθροκυνηγούς. Πάνω από 130 ξόβεργες και κλουβιά γεμάτα  πουλιά. Οι «κυνηγοί» οδεύουν προς τον εισαγγελέα. 

Καλές είναι τέτοιες περιπολίες και έλεγχοι, γιατί κάτι πρέπει να φοβούνται, όσοι δεν εννοούν να αντιληφθούν ότι υπάρχουν κανόνες, στο κυνήγι ή  στην κοπή ξύλων.

Επίσης καλό θα είναι, να αφήσουν τις υπηρεσίες οι πολιτικοί και λοιποί παράγοντες,  να κάνουν την δουλειά τους, χωρίς παρεμβάσεις- πιέσεις, για μη υποβολή μηνύσεων και «στραβά» μάτια. 

Δημοκρατική της Ρόδου 14/1/2014 

Τι γίνεται στον Προφήτη Ηλία;

Και όχι μόνον... ' Εχουν βάση καταγγελίες περιβαλλοντικού συλλόγου για συστηματική παράνομη κοπή δέντρων  και ελλιπών ελέγχων ; Aπάντηση δίνει η  κυρία Μπαλατσούκα, Διευθύντρια της Διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου: 

«Στο δάσος του Προφήτη Ηλία, έχει δοθεί μεγάλο βάρος σε εποπτεία και ελέγχους. Ελέγχονται όλες οι καταγγελίες και έχουν γίνει και αρκετές μηνύσεις. Οι δασοφύλακες πηγαίνουν επί τόπου και άμεσα σε κάθε καταγγελία, ακόμη και στα σημεία που δημοσιεύονται φωτογραφίες από κομμένα δέντρα. 

Οι περισσότερες καταγγελίες, αφορούν δέντρα που κόβονται με έγκριση της υπηρεσίας μας ( ξερά από ασθένειες ή καμένα από φωτιές). Το μπέρδεμα που υπάρχει για κοπή υγιών δέντρων, έγκειται  στο γεγονός ότι όταν ένα δέντρο άρρωστο κοπεί, ο κορμός που βλέπουμε και απομένει δείχνει φρέσκος, σαν να έχει κοπεί ζωντανό δέντρο. Το ίδιο και με δέντρα που δεν έχουν  καεί ολοσχερώς επειδή η φωτιά ήταν περαστική και δεν είχε μεγάλη ένταση. 

Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν θεωρείται λαθροϋλοτομία η κοπή καμένων ή άρρωστων ξερών δέντρων χωρίς έγκριση. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν περιπτώσεις ανεγκέφαλων, αλλά σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπουν σε ανεύθυνα συμπεράσματα αποδεκατισμού του δάσους. 

Το 2013 από τις 18 μηνύσεις οι 4 αφορούσαν υγιή δέντρα (10 πεύκα και κυπαρίσσια μικρής και μέσης ηλικίας). 

Μέχρι και το πρώτο εξάμηνο του 2013, δίνονταν ξύλα από τις καμένες εκτάσεις  της πυρκαγιάς του 2008 και από την πυρκαγιά του Αγ. Σουλά. 

Τα δέντρα του Αγ. Σουλά τέλειωσαν και η ύπαρξη φυσικής αναγέννησης στην  καμένη περιοχή  την οποία έχουμε υποχρέωση να προστατεύσουμε, είχε σαν αποτέλεσμα μικρότερη ποσότητα ξυλείας,  προερχόμενης μόνον από ξερά δέντρα και δέντρα που έπεσαν από βροχές και ανέμους. 

Το 2013 διαθέσαμε 600 τόνους,  ικανοποιώντας 1682 αιτήσεις ( και συνεχίζουμε την διάθεση) με προτεραιότητα στις ευπαθείς ομάδες ( μετά από στοιχεία που οι κοινότητες μας έστειλαν)»    

Δημοκρατική της Ρόδου