Ντροπή...

Δύο χρόνια τώρα, βλέπω αυτή την συμπαθέστατη γερόντισσα να στέκει στην άκρη του δρόμου. Στην Ρόδου-Λίνδου, λίγο μετά την Μαλώνα. 

Κάθε μέρα! 

Και κάθε φορά που σταματούσα για να αγοράσω πορτοκάλια, ντρεπόμουν να την ρωτήσω, τι ήταν αυτό που την έκανε να μην λείπει ούτε ημέρες με πολύ κρύο ή με δυνατό αέρα. 

Η διαφορά ήταν πως κάποιες τέτοιες ημέρες, άφηνε τα πορτοκάλια της στην άκρη του δρόμου κι εκείνη έβρισκε απάγκιο λίγο πιο πίσω στον τοίχο μιας καντίνας. 

Ντρεπόμουν προκαταβολικά, γιατί ήμουν σίγουρη ότι τα λόγια της, θα ήταν άλλη μια επιβεβαίωση για την εξαφάνιση των πολιτικώς ορθών αναφορών και του υποτιθέμενου σεβασμού  της Πολιτείας στην Τρίτη ηλικία ή αλλιώς τα «περήφανα γηρατειά». 

Το επίπεδο μιας χώρας, μιας πόλης προσδιορίζεται από το πως συμπεριφέρεται στα πιο αδύναμα μέλη της. 

Και της δικής μου χώρας, της δικής μου πόλης, χθες, έγινε ένα με το οδόστρωμα  που ήταν ακουμπισμένα τα πορτοκάλια της κυρίας Ευαγγελίας. 

Ντράπηκα μιλώντας τελικά μαζί της, για όλους  αυτούς τους ανθρώπους που περιμένοντας το εισιτήριο της «αναχώρησης» μετατρέπονται στεγνά και στυγνά, σε οικονομικό μέγεθος και αντιμετωπίζουν  πρόβλημα επιβίωσης! 

Ναι, είναι πρόβλημα επιβίωσης για την κυρία Ευαγγελία να στέκεται εκεί μέρες που θα έπρεπε να βρίσκεται στη ζεστασιά του σπιτιού της.

’ Οχι, δεν έχει σημασία να περιγράψω την ιστορία αυτής της γερόντισσας που κρύβει πολύ κούραση και πιο πολύ πόνο. 

Η εικόνα στην άκρη του δρόμου, περιγράφει από μόνη της, όλα όσα πρέπει να ξέρουμε… 

Την ρώτησα εάν μπορώ να έχω μια φωτογραφία. «Ναι» μου απάντησε. «Ξέρεις πόσοι τουρίστες σταματούν και βγάζουν;». Ντράπηκα ακόμη πιο πολύ… Κάναμε τους γέροντες τουριστική ατραξιόν. Μετά απ’ αυτό, σκέφτηκα πολύ εάν πρέπει να βάλω την φωτογραφία κινδυνεύοντας κι εγώ με αποτύπωση φολκλόρ. 

Αποφάσισα να την βάλω με την λεζάντα «Ντροπή…» 

Είναι ντροπή να βλέπουμε στη «δύση» της ζωής τους, να αναγκάζονται να σύρουν μαζί με τα κουρασμένα βήματά τους και τα τελευταία ψήγματα αξιοπρέπειας, στις άκρες των δρόμων, σε ουρές συσσιτίων, σε κάδους σκουπιδιών, τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας. 

Η Δημοκρατική της Ρόδου

Αλλά υπάρχουν ...

Υπάρχουν σύλλογοι,σωματεία (και δεν αναφέρομαι στα συνδικαλιστικά),που είτε λόγω καταγωγής,είτε λόγω επαγγελματικής ενασχόλησης, αλλά και λόγω επιθυμίας και βούλησης να προσφέρουν στα κοινά, απευθύνονται στους συμπολίτες τους και οργανώνουν μαθήματα, διαλέξεις, εκθέσεις, εκδηλώσεις πολιτισμού και προβολής του τόπου τους,είτε ακόμη και ομάδες ανθρώπων που προσφέρουν εθελοντικά και αθόρυβα.  

Αλλά υπάρχουν και οι ομαδούλες, οι παρεούλες που συσπειρώνουν, ματαιόδοξους, ανέμπνευστους και αλληλολιβανίζονται, αλληλοϋποστηρίζονται και συχνά ενώνονται,  που χρησιμοποιούν (εάν δεν συκοφαντούν) άτομα ή ομάδες για να αναδειχθούν. 

Αυτούς που μέχρι πριν λίγο καιρό επιδεικτικά απαξίωναν και αδιαφορούσαν ως να μην υπήρχαν...Γιατί όπως λέει και ένας φίλος "εάν δεν είναι δική τους η ιδέα πετιέται στο καλάθι..."

Υ.Γ.Διανύουμε και προεκλογική περίοδο βλέπετε… 

Οι «έξυπνοι»

Πλούσια τα αποτελέσματα της  εξόρμησης της δασικής υπηρεσίας και της θηροφυλακής την Κυριακή,  σε ξόβεργες και «έξυπνους» λαθροκυνηγούς. Πάνω από 130 ξόβεργες και κλουβιά γεμάτα  πουλιά. Οι «κυνηγοί» οδεύουν προς τον εισαγγελέα. 

Καλές είναι τέτοιες περιπολίες και έλεγχοι, γιατί κάτι πρέπει να φοβούνται, όσοι δεν εννοούν να αντιληφθούν ότι υπάρχουν κανόνες, στο κυνήγι ή  στην κοπή ξύλων.

Επίσης καλό θα είναι, να αφήσουν τις υπηρεσίες οι πολιτικοί και λοιποί παράγοντες,  να κάνουν την δουλειά τους, χωρίς παρεμβάσεις- πιέσεις, για μη υποβολή μηνύσεων και «στραβά» μάτια. 

Δημοκρατική της Ρόδου 14/1/2014 

Τι γίνεται στον Προφήτη Ηλία;

Και όχι μόνον... ' Εχουν βάση καταγγελίες περιβαλλοντικού συλλόγου για συστηματική παράνομη κοπή δέντρων  και ελλιπών ελέγχων ; Aπάντηση δίνει η  κυρία Μπαλατσούκα, Διευθύντρια της Διεύθυνσης Δασών Δωδεκανήσου: 

«Στο δάσος του Προφήτη Ηλία, έχει δοθεί μεγάλο βάρος σε εποπτεία και ελέγχους. Ελέγχονται όλες οι καταγγελίες και έχουν γίνει και αρκετές μηνύσεις. Οι δασοφύλακες πηγαίνουν επί τόπου και άμεσα σε κάθε καταγγελία, ακόμη και στα σημεία που δημοσιεύονται φωτογραφίες από κομμένα δέντρα. 

Οι περισσότερες καταγγελίες, αφορούν δέντρα που κόβονται με έγκριση της υπηρεσίας μας ( ξερά από ασθένειες ή καμένα από φωτιές). Το μπέρδεμα που υπάρχει για κοπή υγιών δέντρων, έγκειται  στο γεγονός ότι όταν ένα δέντρο άρρωστο κοπεί, ο κορμός που βλέπουμε και απομένει δείχνει φρέσκος, σαν να έχει κοπεί ζωντανό δέντρο. Το ίδιο και με δέντρα που δεν έχουν  καεί ολοσχερώς επειδή η φωτιά ήταν περαστική και δεν είχε μεγάλη ένταση. 

Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν θεωρείται λαθροϋλοτομία η κοπή καμένων ή άρρωστων ξερών δέντρων χωρίς έγκριση. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν περιπτώσεις ανεγκέφαλων, αλλά σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπουν σε ανεύθυνα συμπεράσματα αποδεκατισμού του δάσους. 

Το 2013 από τις 18 μηνύσεις οι 4 αφορούσαν υγιή δέντρα (10 πεύκα και κυπαρίσσια μικρής και μέσης ηλικίας). 

Μέχρι και το πρώτο εξάμηνο του 2013, δίνονταν ξύλα από τις καμένες εκτάσεις  της πυρκαγιάς του 2008 και από την πυρκαγιά του Αγ. Σουλά. 

Τα δέντρα του Αγ. Σουλά τέλειωσαν και η ύπαρξη φυσικής αναγέννησης στην  καμένη περιοχή  την οποία έχουμε υποχρέωση να προστατεύσουμε, είχε σαν αποτέλεσμα μικρότερη ποσότητα ξυλείας,  προερχόμενης μόνον από ξερά δέντρα και δέντρα που έπεσαν από βροχές και ανέμους. 

Το 2013 διαθέσαμε 600 τόνους,  ικανοποιώντας 1682 αιτήσεις ( και συνεχίζουμε την διάθεση) με προτεραιότητα στις ευπαθείς ομάδες ( μετά από στοιχεία που οι κοινότητες μας έστειλαν)»    

Δημοκρατική της Ρόδου

Οι καραμέλες μου

«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...

Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση. 

Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά. 

Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει. 

Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες. 

Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί. 

Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους. 

Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους. 

Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. 

Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα. 

Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. 

Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...

Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα... 

Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση. 

Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους. 

Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους. 

Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους. Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους. 

Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. 

Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια. Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή. 

Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων... 

Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή. 

Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει. 

Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...

Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ' όσες έχω ήδη φάει. 

Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.

Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι εσύ...»

Ένα απόσπασμα από έργο του Βραζιλιάνου Ποιητή, Συγγραφέα, δοκιμιογράφου, φωτογράφου και μουσικολόγου, του Mario de Andrade (1893 – 1945).

Μας άρεσε, δεν μας άρεσε

Χρονιά  εντάσεων, μέσα στα δεκάδες και εκατοντάδες άσχημα  παράλογα και δυσάρεστα, το 2013 είχε άραγε  κάποια όμορφα  έλλογα και ευχάριστα; Προσπαθήσαμε να καταγράψουμε  « τι μας άρεσε, τι δεν μας άρεσε», τι αγάπησαν και τι θέλουν να ξεχάσουν συμπολίτες μας , πολίτες και πολιτικοί, απ’ αυτή την χρονιά, πριν πάρει την θέση της στο παρελθόν.

Χρυσάνθη Καράκιζα : Όταν είδα το ερώτημα, διαπίστωσα ότι όλα όσα στην αρχή σκέφτηκα ήταν αρνητικά: δεν μου αρέσει η Ελλάδα της κρίσης , της ανεργίας, της ρεμούλας, της διαφθοράς, της στασιμότητας, της αναξιοπρέπειας, της αδιαφορίας, του ωχ-αδερφισμού, του ατομικού βολέματος, της ισοπέδωσης. 
Για το νησί μας , για τον τόπο που ζω οι φωτιές του καλοκαιριού στη Νότια Ρόδο, οι φονικές πλημμύρες  και το κλείσιμο της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δωδεκανήσου είναι τρία γεγονότα με κοινό παρανομαστή την ίδια λογική: αναζητώ λύση – και όχι πάντα δυστυχώς- μετά το πρόβλημα, αδιαφορώντας για το κόστος , είτε αυτό αφορά στον ίδιο τον τόπο και την εξέλιξή του ή ακόμη και σε ζωές που χάνονται. 
Δυσκολεύτηκα να απαντήσω στο δεύτερο μέρος του ερωτήματος, όμως ο χώρος της δουλειάς μου, τα παιδιά, δείχνουν πάντα το δρόμο της ελπίδας. 
Μου αρέσουν καινοτόμες δράσεις που γίνονται στα σχολεία με την ψυχή και το μεράκι συναδέλφων μου και παιδιών, που προϋποθέτουν δουλειά ομάδας, συνεργατικότητα, φαντασία. 
Τα παιδιά του 1^ου γυμνασίου για παράδειγμα, έδειξαν νέους τρόπους προώθησης τοπικών προϊόντων μέσω προγραμμάτων που θα μπορούσε ο Δήμος να αξιοποιήσει, μαθητές του Επαγγελματικού Λυκείου επιδιορθώνουν υπολογιστές για να τους χρησιμοποιήσουν ξανά τα σχολεία, blogs όπως τα « ουρανοποιηματάκια» του Δημ. Σχολείου Κοσκινού βραβεύονται και ξεχωρίζουν  και τόσα ,τόσα άλλα..

Δημήτρης Τουβράς : Δυστυχώς αρνητικά είναι αυτά που μου έρχονται. 
Έντονα θυμάμαι την πυρκαγιά στην Νότια Ρόδο. Έτυχε να βρίσκομαι στην Προφύλια. Το μαύρο σύννεφο καπνού που σκέπαζε τον καλοκαιρινό ήλιο, μαύριζε και την ψυχή μου. ΄Ενα μήνα μετά που ξαναπήγα, με λυγμούς,  αντίκριζα το πρώην καταπράσινο τοπίο, κρανίου τόπο. 
Οι ασυνήθιστα έντονες καταστροφές από τα καιρικά φαινόμενα, θα μπορούσε να πει κανείς, ότι και αυτές είναι αποτέλεσμα της αδηφάγου ενεργοβόρας συμπεριφοράς του ανθρώπου στην γη. Ποτέ δεν θυμάμαι τόσο πολλές καταστροφές από βροχή και αέρα σε μια χρόνια. Και όπως όλοι ξέρουμε, αν είχαμε πιο καλές υποδομές σε δρόμους, χειμάρρους, θα είχαμε λιγότερες καταστροφές και δεν θα είχαμε ανθρώπινα θύματα. 
Φέτος θρηνήσαμε πάλι έναν αδικαιολόγητο αριθμό θυμάτων-ως επί το πλείστον νέα παιδιά- από δυστυχήματα στην άσφαλτο. Κυρίως από έλλειψη οδηγικής παιδείας . 
Στο νησί μας φέτος έχω δει τα περισσότερα καταθλιπτικά πρόσωπα από ποτέ. Οι λόγοι γνωστοί. 
Στα θετικά μπορώ να πω  ότι είναι ο μεγάλος αριθμός τουριστών που επισκέφτηκε το νησί, αλλά όμως τα οικονομικά οφέλη καρπώθηκε μια γνωστή ομάδα επιχειρηματιών.

Mπάμπης Ευθυμιάδης : «Τι να τα κάνω τα τραγούδια σας ποτέ δε λένε την αλήθεια ο κόσμος υποφέρει και πονά και 'σεις τα ίδια παραμύθια...»  Αλλά και ο Γκάντι με τις δικές του αρχές για να αλλάξουμε τον κόσμο, πάντα με ενέπνεε! Πρώτα θα σε αγνοήσουν, μετά θα γελάσουν με σένα, μετά θα σε πολεμήσουν και τότε κέρδισες!' Τι κερδίσαμε αρχικά; Την δημιουργία του Δικτύου Προέδρων Δημοτικών και Τοπικών Κοινοτήτων με δική μου εισήγηση! Βάλαμε τις βάσεις για όλο το νησί και «πετύχαμε» τα αυτονόητα! Τώρα πρέπει να γίνουν οι ΑΝΑΤΡΟΠΕΣ με όλους όσους τα πιστεύουν. Το 2014 είναι μπροστά μας ,εύχομαι ανοίγοντας δρόμους με τις ιδέες μας να βρεθούν αυτοί που όλοι μαζί θα τις εφαρμόσουμε! Εύχομαι καλή και ανατρεπτική χρονιά σε όλους τους συνδημότες μας!

Μαρτίνος Κανελλάκης :  Μας άρεσε που μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες ασχολήθηκαν με την καθαριότητα των παραλιών μας, με τις πυρκαγιές, με τα ελάφια, με την ανακύκλωση, με την αιμοδοσία, με τα τροχαία, με την επισκευή μνημείων,   με την κοινωνική αλληλεγγύη στις πλημύρες και στα οικονομικά αδιέξοδα και όλους όσους ονειρεύτηκαν έναν καλύτερο τόπο και δεν μας άρεσε που κάποιοι δεν βοήθησαν στην προστασία και στην διατήρηση της καθαριότητας της φύσης, δεν φρόντισαν για την επιβίωση των ελαφιών, δεν στήριξαν την ανακύκλωση, δεν φρόντισαν να είναι αλληλέγγυοι στους συνανθρώπους τους και έμειναν προκλητικά κοιμισμένοι και απαθείς.

Αλέξανδρος Καλοκαιρινός : «Μια χρονιά που ξεκίνησε αισιόδοξα εξ αιτίας της τουριστικής κίνησης, με ελπίδες αναθέρμανσης της οικονομίας,  αλλά δυστυχώς φεύγει και αφήνει στη μνήμη μας, όλους αυτούς τους συμπολίτες μας που χάθηκαν με βίαιο θάνατο.»

Δημήτρης Γρηγοριάδης: Παρόλο που δεν υπήρξαν πολλά πραγματικά γεγονότα που να μας άρεσαν ή να μας έδωσαν αισιοδοξία το 2013, τουλάχιστον σε συλλογικό επίπεδο, η χρονιά που φεύγει μας έκανε όλους να συνειδητοποιήσουμε  ποια είναι τα πράγματα εκείνα για τα οποία πρέπει να αγωνιστούμε σε πολλά επίπεδα. Είδαμε περισσότερη ευαισθητοποίηση σε θέματα περιβάλλοντος και κοινωνικής αλληλεγγύης, μια διάθεση να σταθούμε ο ένας πιο κοντά στον άλλο. Από την άλλη πλευρά το χειρότερο που μας έφερε το 2013, σε συνδυασμό με τις προηγούμενες χρονιές, είναι μια παρατεινόμενη απαισιοδοξία, μια πιο σκοτεινή ματιά για το μέλλον. Αυτό είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε ένα λαό πολύ περισσότερο στους Έλληνες που πολλές φορές λειτουργούμε με αυθορμητισμό και με βάση το συναίσθημα.

Νίκος Θεοδωρίδης:  Δυστυχώς τα πράγματα που μου έμειναν στη μνήμη ήταν στην συντριπτική τους πλειοψηφία δυσάρεστα και αρνητικά. Το χειρότερο όλων ήταν βέβαια το τραγικό γεγονός των τεσσάρων θυμάτων της τελευταίας πλημμύρας της Ρόδου. Ευχάριστα γεγονότα σε εθνικό και τοπικό επίπεδο στη σημερινή συγκυρία είναι δύσκολο να βρεθούν. ‘Ομως μία προσωπική επιτυχία που ήταν η είσοδος της κόρης μου στο μεταπτυχιακό τμήμα "ευρωπαϊκής λογοτεχνίας και πολιτισμού" της φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, ήταν για μένα μια ευχάριστη αίσθηση!

Γιώργος Χατζημάρκος: Δύσκολη η ολιγόλογη απάντηση, αφού ο απολογισμός του 2013 είναι πλούσιος και ιδιαίτερος. Θα χωρίσω την απάντηση σε δύο επίπεδα, στο εθνικό και στο τοπικό. 
Σε εθνικό επίπεδο δεν μου άρεσε η συνεχιζόμενη προσπάθεια "διάσωσης" μας που για κάποιο "ανεξήγητο" λόγο μας οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερα βάθη καθώς και τα τηλεοπτικά  panels που αντί να μας ενημερώνουν μας προσέθεταν εκνευρισμό.
 Μου άρεσε η πολυφωνία που φαίνεται πλέον να αναπτύσσεται ραγδαία στην πολιτική σκηνή της χώρας και μου άρεσε επίσης η πτώση στα ποσοστά τηλεθέασης του Πρετεντέρη.
 Σε τοπικό επίπεδο δεν μου άρεσε ο αισθητικός, πολιτικός και οικονομικός κατήφορος της Ρόδου και το ύφος των υπευθύνων τοπικών πολιτικών ταγών που συνέχισαν να απευθύνονται στον δημόσιο λόγο τους στην κοινωνία της δεκαετίας του '70. 
Μου άρεσε η στροφή στην πολιτική που συναντώ όλο και συχνότερα στους νέους συμπολίτες μας και η διαφαινόμενη τάση άτακτης φυγής των τοπικών δεινόσαυρων.

Δημήτρης Κούκουλας: Τι δεν μου άρεσε; 
Μα ότι φεύγει  ένας ακόμα ένας χρόνος, μάταιης αναμονής της πολυπόθητης και πολυδιαφημισμένης «ανάκαμψης». Και πως το μόνο που καθημερινά  βιώνουμε  είναι  ανθρώπινο πόνο και δυστυχία σε μια  κοινωνίας που πάει από το κακό στο χειρότερο, με  εκατομμύρια ανέργους,  καταδικασμένους πέραν από την  οικονομική εξαθλίωση και  σε  ψυχικό ή βιολογικό  θάνατο. 
Και το χειρότερο, ότι αυτός ο λαός  κοιτάζει  μόνο για τον ουρανό που θα του φέρει κάποιο θαύμα, αφού για να σωθεί,  έχει εναποθέσει τις ελπίδες του στους ίδιους που τον οδήγησαν σήμερα εδώ. Τραγωδία…  
Αν μου άρεσε κάτι; Ειλικρινά δε ξέρω. 
Με τόσο πόνο και ανθρωπινή δυστυχία γύρω μας, ακόμα και αν κάτι όμορφο γεννήθηκε  πώς να το αντιληφθείς;  
Ξεχωρίζω μόνο τη φύση, που επιμένει με τους αέναους κύκλους της  να θέλει να μας διδάξει πως για να γεννηθεί κάτι  φρέσκο και  όμορφο, πρέπει να ολοκληρωθεί η αποσύνθεση στο παλιό και το σάπιο. Και αυτό μου δίνει Ελπίδα...

Δημήτρης Γάκης: Δεν μου άρεσε, που τις εικόνες της φωτιάς, ήρθαν να τις συμπληρώσουν  οι εικόνες αποκάλυψης που ζήσαμε στο νησί της Ρόδου και στην Ψέριμο, με συνανθρώπους μας να δίνουν υπεράνθρωπες μάχες με τις λάσπες. Κάθε λογής λάσπη… Η επόμενη μέρα κατέδειξε τις ψεύτικες βάσεις, τα πήλινα πόδια, στα οποία στηρίζεται η εκθαμβωτική τουριστική βιτρίνα του τουρισμού μας. 
Οι τέσσερις συνάνθρωποι μας που έχασαν την ζωή τους εν έτει 2013, είναι η χειρότερη μνήμη αυτής της χρονιάς και αντιπαλεύει εκείνες της ανεργίας και της φτώχειας που πλήττει και την χώρα και το νησί μας. 
Δεν μου αρέσει που  τα φυσικά πλεονεκτήματα της περιοχής μας έχουν γίνει στόχος των οικονομικών και εδαφικών κατακτητών μας. ‘Ολες οι δημόσιες και ιδιωτικές υποδομές και εκτάσεις αλλάζουν ιδιοκτήτες.  
Δεν μου αρέσει που αποτελούμε το πειραματόζωο της μετατροπής μιας ολόκληρης περιοχής, της Δωδεκανήσου, αλλά ιδιαίτερα της Ρόδου και της Κω, σε ένα απέραντο τουριστικό θέρετρο. 
Η κοινωνία, οι Δωδεκανήσιοι, πρέπει «να εγχειρίσουμε τον καταρράκτη» που δεν μας επιτρέπει να δούμε μακριά. 
Δεν μου άρεσαν  και με σοκάρισαν  δύο συγκλονιστικές εικόνες:  1. Οι 2 σκοτωμένες αρκούδες με τα 3 αρκουδάκια και δίπλα τους να καμαρώνουν οι θύτες, τα δύο ανθρωποειδή που κατάφεραν  με την δύναμη των όπλων να τα νικήσουν. 
2. Το αποκεφαλισμένο ελάφι στο νησί μας, πιθανό θύμα «διακόσμησης»  κάποιου τοίχου ενός σαλονιού. 
Σαν Βουλευτής έζησα μια κορυφαία στιγμή , με έντονη πολιτική, κοινωνική και κομματική φόρτιση. ‘ Οταν εγκαταλείποντας την αίθουσα της Βουλής, κατά την συζήτηση του μεσοπροθέσμου του τρίτου μνημονίου, όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ κατεβήκαμε έξω στον δρόμο και ενωθήκαμε με τον κόσμο που πλημύριζε την πλατεία Συντάγματος, κλαίγοντας όλοι… Και ήταν η μόνη ίσως στιγμή που ένοιωσα την κορύφωση της ευθύνης μου. 
Ευχή και δέσμευση , να μην ξαναδώ ξυπόλυτα παιδικά ποδαράκια…

Παναγιώτης Σακελλαρίου : Άλλη μία χρονιά γεμάτη γεγονότα, ευχάριστα, δυσάρεστα, συγκλονιστικά και σοκαριστικά, φεύγει, αφήνοντας τα σημάδια της τόσο στην μνήμη μας όσο και στην καθημερινότητά μας. 
Τι με ανησύχησε περισσότερο; 
Οι εκπτώσεις ήθους, θεσμών και ιδεών που σκιαγραφούν μια χώρα σε κατάσταση ανάγκης. 
Η κρίση ταυτότητας της χώρας, που ισχυροποιεί βίαιες τακτικές κι εγκληματικές πράξεις. 
Δολοφονίες με ρατσιστικά και πολιτικά κίνητρα, θάνατοι παιδιών από αυτοσχέδια μαγκάλια, τρομοκρατικά χτυπήματα, «Μανωλάδες» ανήθικων εργοδοτών, αλλά και πολύκροτες δίκες και βαριές καταδίκες πολιτικών προσώπων συνθέτουν την άσχημη εικόνα του 2013 στη χώρα μας. 
Σε τοπικό επίπεδο τo απόλυτο ξεγύμνωμα της αδιαφορίας και της αναλγησίας της κρατικής μηχανής, που είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο τεσσάρων ανθρώπων και  έφερε στην "επιφάνεια" την πολυεπίπεδη αδιαφορία και την ανικανότητα των αιρετών της Τοπικής  Αυτοδιοίκησης.
Το μόνο που κράτησα σαν ευχάριστο από την χρονιά που σε λίγο φεύγει, είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι, που επιλέγουν να λειτουργούν σε πείσμα των καιρών, με πνεύμα αλληλεγγύης ανθρωπιάς και αισιοδοξίας.

Γιώργος Υψηλάντης : Δεν μ' αρέσει που οι περισσότεροι γυρνάμε με άδειες τσέπες και δεν σηκώνουμε το τηλέφωνο, κουρασμένοι από τις "εισπρακτικές" και τους "δοσατζήδες". 
Μ' αρέσει αν και διαφωνώ, η επιλογή της βουβής και "αξιοπρεπούς" ατομικής διαχείρισης του προβλήματος. Πόσο όμως θα αντέξουμε; 
Δεν μ' αρέσει η ανεργία των νέων ανθρώπων  και ο βίαιος ξεριζωμός τους, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για παιδιά με λαμπρές σπουδές και ξεχωριστά προσόντα! 
Μ' αρέσει που κάποιοι από επιλογή ή από ανάγκη, παραμένουμε εδώ, αποφασισμένοι να παλέψουμε για την επιβίωση μας και την επιβίωση του τόπου. 
Δεν μ' αρέσει η προκλητική επίδειξη από τους έχοντες και κατέχοντες, στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. 
Μ' αρέσουν τα "δεκάρικα" μεζεδοπωλεία που προσπαθούν να κρατήσουν πόρτα ανοιχτή στην ανάγκη μας για διασκέδαση και κοινωνική συναναστροφή. 
Δεν μ' άρεσε ο όλεθρος της πυρκαγιάς στη Νότια Ρόδο και οι απίστευτες καταστροφές του νησιού από τα ακραία καιρικά φαινόμενα. 
Μ' αρέσει που κάποιοι προσπαθούν ν' ανοίξουν την κουβέντα όχι τόσο για την απόδοση ευθυνών, αλλά κυρίως για να μην ξαναγίνουμε στο ίδιο έργο θεατές. 
Δεν μ' άρεσε το κλείσιμο της Συνεταιριστικής Τράπεζας Δωδεκανήσου και η απόλυση τόσων εργαζόμενων, χρονιάρες μέρες. Εδώ τι να μ' αρέσει; Το ότι οι λέξεις Συνεταιριστική Πρωτοβουλία, θα γίνουν το πιο σύντομο ανέκδοτο; 
Δεν μ' άρεσε η βύθιση του Nour M μέσα στο λιμάνι, ενώ αυτά που ήταν μισοπέλαγα δεν έπαθαν το παραμικρό. 
Μ' αρέσει το ρεκόρ Γκίνες που θα κατακτήσουμε χωρίς προσπάθεια. Σαράντα χρόνια φτιάχνουμε λιμάνι και λιμάνι δεν έχουμε!  
Δεν μ' αρέσει η εκμετάλλευση της κρίσης ως δικαιολογία ξεζουμίσματος των ξενοδοχοϋπαλλήλων, των οικοδόμων ή των ιδιωτικών υπαλλήλων των κάθε λογής επιχειρήσεων. 
Μ' αρέσει η αύξηση της τουριστικής κίνησης, γιατί αφήνει παράθυρο ελάφρυνσης της κρίσης. Με την προϋπόθεση διάχυσης του οφέλους στην κοινωνία. 
Δεν μ' αρέσει που κάθε φορά προεκλογικά νοιαζόμαστε για τα βάρη των φτωχών, των ανέργων, των πολυτέκνων, των ΑΜΕΑ, που θυμόμαστε να ρίξουμε ασφάλτους, να κάνουμε έργα, κλπ. Τα προηγούμενα χρόνια άραγε τι είχαν; Δίσεκτα ήταν;  
Μ' αρέσει που δεν είμαστε χρυσόψαρα και έχουμε λίγη μνήμη παραπάνω.  Ευτυχώς ακόμα που η επανάληψη εξακολουθεί να είναι μήτηρ μαθήσεως κι έτσι το μάθαμε πια το ποίημα. 
Δεν μ' αρέσει να φτιάχνουμε και να προσφέρουμε στο πιάτο ροδίτικη περιουσία στο Ελληνικό Δημόσιο κι ύστερα να ζητάμε να μας την νοικιάσει σε καλή τιμή (βλέπε Ροδιακή Έπαυλη). 
Μ' αρέσει που εσχάτως κάποιοι ανακαλύπτουν πως στην άσκηση πολιτικής, υπάρχει και η διεκδίκηση, η περηφάνεια και ο τσαμπουκάς των Ροδιτών. Μακάρι να το πίστευαν βέβαια, αλλά δεν το’χουν! 
Δεν μ' αρέσει το χάλι του Ροδινιού, του πεζόδρομου στις Κάτω Πέτρες, η εγκατάλειψη των υπόγειων κάδων, όπως δεν μ' αρέσουν τόσα και τόσα άλλα που δεν αρέσουν και σε σας. 
Μ' αρέσει που έστω και με καθυστέρηση, θα ολοκληρωθεί το ξύλινο παραλιακό πεζοδρόμιο, ένα από τα πιο όμορφα έργα του Γιώργου του Γιαννόπουλου.
Δεν μ' αρέσει που η αδιαφορία μας να διαχειριστούμε σωστά τα σκουπίδια μας, θα μας επιβαρύνει όχι μόνο περιβαλλοντικά αλλά και οικονομικά, από δω και πέρα.
Μ' αρέσει που η κρίση είχε ένα τουλάχιστον θετικό αποτέλεσμα. Βοήθησε να μειώσουμε τα σκουπίδια που παράγουμε! 
Δεν μ' αρέσει η ακραία εμπορευματοποίηση και η ποιοτική υποβάθμιση του πολιτισμού και της διασκέδασης. 
Μ' αρέσει η λαϊκή πολιτιστική παραγωγή του τόπου, το Συμιακό θέατρο, η θεατρική ομάδα Κοσκινού, το Αμπερνάλλι, ο Φαέθων, το Καμάρι, το Σπήλαιο, ο Κερωνιάτης, και τόσοι άλλοι! 
Δεν μ' άρεσε η απώλεια τόσων ανθρώπινων ζωών ιδίως νέων ανθρώπων, που μαύρισε ακόμα παραπάνω τη ψυχή μας. 
Μ’ αρέσει η αυξανόμενη κοινωνική αλληλεγγύη η αλληλοκατανόηση και η έκφραση συμπάθειας και συμπόνοιας, σε αντίβαρο των εκδηλώσεων κοινωνικού αυτοματισμού. 
Δεν μ' αρέσει που αυτά που δεν μ' άρεσαν είναι πιο πολλά απ' αυτά που μ' άρεσαν. 
Δύσκολη χρονιά το 2013. Ας πάει στο καλό!  
Μ' αρέσει που πάντα υπάρχει η Ελπίδα να γίνουν τα πράγματα καλύτερα. Στο χέρι μας είναι, να κάνουμε την ανατροπή! Καλή Χρονιά το 2014, για όλους μας, για τη Ρόδο μας, για την έρμη την Πατρίδα!

Γιάννης Λεριάς : Μου άρεσε: 
1. Η επανασύνδεση με κάποιους παλιούς φίλους. Ελέω συνθηκών οι δυνατότητες για εκτεταμένες και δαπανηρές κοινωνικές συνευρέσεις που περιλαμβάνουν εξόδους, ταξίδια κ.λπ. είναι εξαιρετικά περιορισμένες. Ευτυχώς έχουμε ακόμα τη δυνατότητα μιας εξόρμησης για μπάνιο σε μια από τις πολλές ωραίες παραλίες της Ρόδου, πάντα με καλή παρέα.
 2. Το Αυγουστιάτικο φεγγάρι. Το τιμήσαμε δεόντως στην παραλία Ενυδρείου. 
3. Το Open Doors του Σεπτεμβρίου. Η Μεσαιωνική Πόλη είχε την τιμητική της. 
4. Η επανεργοποίηση της Αερολέσχης Ρόδου και οι εκδηλώσεις στη γιορτή της Πολεμικής Αεροπορίας. 
5. Σημαντικότερο όλων: Οι εκδηλώσεις αγάπης του κόσμου προς ένα μικρό παιδί που ταλαιπωρείται δίνοντας μια άνιση μάχη με τον καρκίνο. Η καμπάνια « Save an Angel» άγγιξε όλο τον κόσμο και πλέον το ξαδερφάκι μου είναι σε καλά χέρια στο εξωτερικό και η κατάσταση της υγείας του εξελίσσεται ικανοποιητικά. 
Δεν μου άρεσε: 
1. Η «ναυαρχίδα» του τουρισμού για μία ακόμα χρονιά έμεινε πίσω στον τομέα τόσο της υποδομής όσο και της παροχής υπηρεσιών. Μαρίνα δεν υπάρχει, το λιμάνι είναι σε θλιβερή κατάσταση, το αεροδρόμιο επίσης, το οδικό δίκτυο ανεπαρκές και επικίνδυνο και οι δημόσιες συγκοινωνίες σε κατάσταση μάλλον πρωτόγονη. Οι κάθε φιλοδοξία για τουρισμό 12 μηνών ή έστω για εκτεταμένη τουριστική σεζόν πάει περίπατο. 
2. Η πολιτική ηγεσία σε επίπεδο Δήμου, ήταν όπως πάντα κατώτερη των περιστάσεων. Η «γύμνια» της πολιτείας γίνεται φανερή καθημερινά και οι τραγωδίες του Νοεμβρίου διέλυσαν κάθε αμφιβολία. 
3. Οι παντός είδους πολιτιστικές εκδηλώσεις δεν ήταν ποτέ το «δυνατό χαρτί» της Ρόδου αλλά ειδικά την τελευταία χρονιά νομίζω ότι η αδιαφορία πέτυχε νέο ρεκόρ. 
4. Η συμπεριφορά ορισμένων επιχειρηματιών-εργοδοτών οι οποίοι με το πρόσχημα της άσχημης οικονομικής κατάστασης αφήνουν συστηματικά απλήρωτους προσωπικό-προμηθευτές-συνεργάτες ενώ οι ίδιοι διάγουν προκλητικά πολυτελή βίο. Δεν είναι νέο φαινόμενο, αλλά ειδικά την τελευταία χρόνια (η οποία από άποψη προσέλευσης τουριστών ήταν πολύ καλή) δε δικαιολογείται όπως και να το δει κανείς. 
5. Η στάση του κόσμου απέναντι στις αποφάσεις που παίρνουν άλλοι για εμάς ήταν για μία ακόμα φορά από παθητική έως υποτονική. 
Τα χειρότερα βρίσκονται μπροστά μας και ο εθισμός στην παθητικότητα δεν προμηνύει τίποτε καλό για το μέλλον του τόπου.

Βασίλης Βούκκης: Δεν μου άρεσε: 

Η καταστροφική πυρκαγιά στην Νότια Ρόδο. Oι πλημμύρες που έγιναν και τα αντιπλημμυρικά που δεν έγιναν. Όλος ο ντόρος με τους Δήμους ( πόσοι  θα γίνουν, αν σπάσουν κ.λπ.).Το ξεπούλημα της τράπεζας Δωδεκανήσου. Μου άρεσε: ‘Ότι πήγε καλά ο τουρισμός.

Ελένη Καρύδη: Τι μας άρεσε: 
Oι δράσεις της ΕΥΘΥΤΑ ΡΟΔΟΥ, προσπαθώντας να ευαισθητοποιήσει τους συμπολίτες μας και τους ιθύνοντες στο θέμα της οδικής ασφάλειας. Δράσεις  δημιουργικές, στοχεύοντας στην πρόοδο με την ελπίδα της βελτίωσης της σημερινής κατάστασης για το πώς αντιμετωπίζονται τα τροχαία συμβάντα.
 Η κατάθεση του υπομνήματος για την οδική ασφάλεια και την κατάσταση του οδικού δικτύου της πόλης μας προς όλους τους φορείς προκειμένου να ενδιαφερθούν για την ασφάλεια των χρηστών. 
Τι δεν μας άρεσε:  Όλα αυτά που βιώνουμε όλοι μας. Όλα αυτά που εξευτελίζουν και υποβαθμίζουν τη ζωή των συνανθρώπων μας, όλα αυτά που βοηθούν στην ανάπτυξη συναισθημάτων κατωτερότητας ή εχθρότητας προς το κοινωνικό σύνολο, η κρίση αξιών και θεσμών, η παθητικότητα, η αδράνεια, ο φόβος, η απαισιοδοξία, η απόγνωση, η αβεβαιότητα, ο χαμός ανθρώπινων ζωών στην άσφαλτο που κανένας 
δεν νοιάζεται.

Χαρούλα Γιασιράνη : Τι δε μου άρεσε: Τα αυξημένα κρούσματα βίας στις γυναίκες έγιναν καθημερινότητα...Οι Γυναίκες Χωρίς Σύνορα, αντιμετωπίσαμε και διαχειριστήκαμε τα περισσότερα γνωστά περιστατικά και άλλα πολλά που παραμένουν στο σκοτάδι για ειδικούς λόγους. Τι μου άρεσε: Μερικά ζευγάρια μάτια που μας βλέπουν τώρα ασφαλή και χαμογελαστά! Καλή Χρονιά, απαλλαγμένη από κάθε μορφή βίας!

Σάββας Διακοσταματίου: Το τι άρεσε σε μένα ή τι δεν μου άρεσε τη χρονιά που φεύγει δεν έχει σημασία, την στιγμή που επιχειρείται η βίαιη μετάλλαξη της ελληνικής κοινωνίας σκορπώντας δυστυχία, πόνο και ανασφάλεια στους ανθρώπους της. Σίγουρα η απώλεια ανθρωπίνων ζωών στο χρόνο που πέρασε, ανεξάρτητα από τις όποιες αιτίες, σημάδεψε το μυαλό και την ψυχή μας. 
‘Όμως η ζωή πρέπει να προχωρήσει μπροστά με αισιοδοξία, σκέψη, δημιουργία και καινοτομία.
 Ιδιαίτερα πρέπει να εμφυσήσουμε και να καλλιεργήσουμε στους νέους ανθρώπους μια κουλτούρα εξωστρέφειας , κριτικής σκέψης, συμμετοχής και δημιουργίας. 
Ελπίζω, πιστεύω και θέλω το 2014 να είναι ένα έτος με τα παραπάνω χαρακτηριστικά, ώστε όταν έρθει η ώρα να απαντηθεί εκ νέου το ερώτημά σας  να μπορεί κάποιος να επικεντρωθεί σε κάποιο συγκεκριμένο γεγονός που θα σημάνει ότι γενικότερα θα επιστρέψει το χαμόγελο στα χείλη των ανθρώπων.

Μανώλης Σαββής : Κάθε πέρσι και καλύτερα λέει σοφά ο λαός μας. Μόνο που δεν αντέχεται πλέον (όλα έχουν και την κόκκινη γραμμή. ' Ωρα για ανατροπή, αναστροφή στη σκέψη και τη δράση, τόσο ατομικά όσο και συλλογικά (είναι επιτακτικό και μονόδρομος) Το 2013 μας έκανε πιο σαφές:
Ο τόπος μας διαθέτει δυνάμεις πλούτου για όλους, αρκεί να τις αξιοποιήσουμε σωστά και να κατανέμονται δικαιότερα ( + ) - Τιμώρησε τον εφησυχασμό λόγω "χάρτινης" ευμάρειας με καταστροφές και ανθρώπινες απώλειες, δηλαδή με λάθος προτεραιότητες ( - )   ' Ωρα για περισσότερη συλλογικότητα και αλληλεγγύη. Να ρίξουμε πέτρα στην αλλαζονία και τον λαϊκισμό. ΑΓΑΘΑ ΚΟΠΟΙΣ ΚΤΩΝΤΑΙ.

Μανώλης Ηρωνίας : Η  χρονιά που φεύγει μας αφήνει γλυκοπικρόξινες γεύσεις και εξηγούμαι : μου άρεσε (μέχρι αηδίας ;!) η υπομονή του ‘Ελληνα φορολογουμένου - ναι αυτού του τεμπέλη  όπως όλος ο κόσμος ξέρει τώρα πια - και δεν μου άρεσαν τα ανταποδοτικά "τέλη" που αυτός εισπράττει. Δεν αντέχω να βλέπω σεβάσμια πρόσωπα να ταλαιπωρούνται στις ουρές .... στις όποιες ουρές. Κατά τα άλλα, επειδή ο καιρός έχει γυρίσματα, ευελπιστώ ότι θα περάσουμε και αυτόν τον κάβο.

Δημοκρατική της Ρόδου 29/12/2013

Ευχαριστώ πολύ όλους. Ζητώ συγγνώμη από όσους- για λόγους χρόνου- δεν μπορέσαμε να συμπεριλάβουμε και τα δικά τους συν/πλην για τον χρόνο που φεύγει.Εύχομαι, η καινούργια χρονιά να έχει αφήσει στον καθένα σας αλλά και στον τόπο, πολλά περισσότερα "μας άρεσε" του χρόνου τέτοια μέρα.

Πολιτικός πολιτισμός

«Επιτέλους και κάτι θετικό. Αξίζουν συγχαρητήρια στην επιμονή της διοίκησης, στον Χρυσόστομο, και στον Βασίλη τον Υψηλάντη για την μεγάλη του προσπάθεια. Οι υπόλοιποι είχαμε δεύτερο ρόλο.» 

Με αυτό το σχόλιο συνόδευσε ο κ. Δ. Γάκης δημοσίευμα για την θετική εξέλιξη στην ΚΑΪΡ. 

Νομίζω πως πιο πολύ έμεινα και σκεπτόμουν το σχόλιο, παρά τις εξελίξεις στην ΚΑΪΡ. 

Δεν βλέπεις  και συχνά να απονέμονται δημόσια συγχαρητήρια σε πολιτικούς αντιπάλους, σε μια εποχή που ο πολιτικός πολιτισμός είναι άγνωστες λέξεις , όλοι μιλούν με όρους πολιτικής αλληλοεξόντωσης, μικροπρέπειας -είτε αυτό αφορά κόμματα, είτε πρόσωπα- και γινόμαστε μάρτυρες του αγώνα δρόμου στον οποίο  πολλές φορές επιδίδονται για  τον πρώτο ρόλο.  

Να λοιπόν και κάτι θετικό. 

Και ίσως, χωρίς πρώτους ρόλους, χωρίς ταρατατζούμ δημιουργίας εντυπώσεων και μικροπολιτικής, κάτω από τα οποία χάνεται ο στόχος, βρεθούν λύσεις σε πολλές KAΪΡ…

Δημοκρατική της Ρόδου 20/12/2013

Και τρόπαιο;

Αίσθηση και αποτροπιασμό προκάλεσε η είδηση της δολοφονίας μιας αρκούδας και του μικρού της σε περιοχή του ‘ Εβρου. 

Εμείς δεν έχουμε αρκούδες. 

‘ Εχουμε όμως ελάφια. 

Και είναι το ίδιο ανατριχιαστική, η είδηση για το αποκεφαλισμένο ελάφι στην περιοχή της Κατταβιάς. 

Μια είδηση που έγινε γνωστή μέσα από το διαδίκτυο, από την ομάδα Ο Πλατωνι-κός έρωτας της Ρόδου, ομάδας πολιτών που ασχολείται με τα ελάφια και που μέλη της ειδοποιήθηκαν για το γεγονός. 

Το εντυπωσιακό, δεν είναι μόνον η είδηση ενός σκοτωμένου ελαφιού, αλλά ενός αποκεφαλισμένου ελαφιού. Το κεφάλι είχε κοπεί με χειρουργικό τρόπο. 

Κάποιοι βάλθηκαν να στολίσουν τα τζάκια τους ; 

Κάποιοι βάλθηκαν να τα εξολοθρεύσουν γιατί τάχα έχει αυξηθεί πολύ ο αριθμός τους και κρατούν και τρόπαιο το κεφάλι ;  

Και είναι προς τιμήν της Δασικής υπηρεσίας  που μόλις έπεσε στην αντίληψή της το συμβάν μέσω της διαδικτυακής σελίδας, επικοινώνησε και ζήτησε τα στοιχεία και το φωτογραφικό υλικό ώστε να σχηματιστεί δικογραφία, από την υπεύθυνη θήρας και να σταλεί στον εισαγγελέα. 

Κάτι το οποίο έγινε χθες. 

( Η φωτογραφία μακρινή και επεξεργασμένη ώστε να "κρυφτεί" ότι θα προξενούσε μεγαλύτερο αποτροπιασμό)

Δημοκρατική της Ρόδου 20/12/2013

Κι ύστερα έφυγε

Η ηλιόλουστη Κυριακή, βοήθησε οι άνθρωποι να ασχοληθούν με τα χωράφια τους και η άπνοια για να κάψουν κλαριά. 

Μόνο που δεν θέλει και πολύ να βρεθεί κάποιος ανεύθυνος μέσα στους πολλούς. 

Είχε αρχίσει να νυχτώνει, όταν στον επαρχιακό δρόμο Προφύλιας- Λαέρμων σε χωράφι με ελιές, δίπλα στο δάσος (πίσω από αυτό και κάτω από τον δρόμο) ο σωρός με τα κλαριά έκαιγε, με φλόγα που δυνάμωνε. 

Κανείς πουθενά γύρω τριγύρω. 

Κάποιος θεώρησε ότι η φωτιά έχει σβήσει και έφυγε. 

Ειδοποιήθηκε η Πυροσβεστική, το πλήρωμα του οποίου έλεγε πως δεν είναι η πρώτη φορά που φωτιές αφήνονται να καπνίζουν, χωρίς να έχουν σβήσει. Είναι σύνηθες… 

Βέβαια, δεν θα ήταν σύνηθες, εάν σε τέτοιες περιπτώσεις ο κάτοχος του χωραφιού  θα κληθεί: 

1. Να πληρώσει ένα γενναίο πρόστιμο 

2. Τα έξοδα μετακίνησης του πυροσβεστικού οχήματος ( γιατί πετρέλαιο δεν έχουμε για ανοησίες), όπως και άλλο πράσινο για κάψιμο.
Δημοκρατική της Ρόδου