Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2012

H μυστική χαραμάδα



Το βράδυ της Παραμονής η Τζέην κι ο Μάικλ μαθαίνουν από την Ωραία Κοιμωμένη για τη Χαραμάδα:
«Ο παλιός χρόνος σβήνει με το πρώτο χτύπημα του ρολογιού κι ο καινούριος αρχίζει με το τελευταίο. Κι ανάμεσα, ενώ ακούγονται οι υπόλοιποι δέκα χτύποι, εκεί βρίσκεται η μυστική Χαραμάδα. Μέσα στη Χαραμάδα βασιλεύει ομόνοια ανάμεσα σ’ όλα τα πλάσματα. Οι αιώνιοι αντίπαλοι συναντιώνται και φιλιούνται. Ο λύκος και το πρόβατο ξαπλώνουν δίπλα δίπλα, το περιστέρι και το φίδι μοιράζονται την ίδια φωλιά. Τα αστέρια χαμηλώνουν κι αγγίζουν τη γη κι οι νέοι και οι γέροι συγχωρούν ο ένας τον άλλο. Εδώ συναντιώνται η νύχτα και η μέρα, το ίδιο και οι πόλοι. Η Ανατολή απλώνεται πέρα ως τη Δύση κι ο κύκλος συμπληρώνεται. Αυτή είναι η στιγμή και το σημείο—η μόνη στιγμή και το μόνο σημείο—όπου όλοι είναι ευτυχισμένοι για πάντα...
Το πρωί της Πρωτοχρονιάς ο Μάικλ ρωτάει:
«Είναι σήμερα η καινούρια χρονιά, Μαίρη Πόππινς;»
«Ναι», είπε εκείνη ήρεμα καθώς ακουμπούσε το πιάτο στο τραπέζι. Ο Μάικλ την κοίταξε με σοβαρότητα. Σκεφτόταν τη Χαραμάδα.
«Θα είμαστε κι εμείς, Μαίρη Πόππινς;» είπε ξεστομίζοντας βιαστικά την ερώτηση.
«Θα είσαστε κι εσείς, τι πράγμα;» ρώτησε εκείνη μ’ ένα ρουθούνισμα.
«Θα είμαστε κι εμείς ευτυχισμένοι για πάντα;» ρώτησε όλο προσμονή.
Ένα χαμόγελο, μισό λυπημένο, μισό τρυφερό, παιχνίδισε απαλά γύρω από το στόμα της.
«Ίσως», είπε σκεφτικά. «Εξαρτάται».
«Από τι πράγμα, Μαίρη Πόππινς;»
«Από σας», απάντησε εκείνη σιγανά καθώς μετέφερε τις τηγανίτες στη φωτιά...
( Από το βιβλίο της P. L.Travers "Η Μαίρη Πόππινς ανοίγει την πόρτα")




Με την ευχή , να βρείτε την μυστική χαραμάδα, τον χρόνο που έρχεται...

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Επενδύσεις...

Θα χρησιμοποιήσουν διάφορους χώρους ( θα συνεννοηθούν  με την… Αρχαιολογία λέει) για την διεξαγωγή μεγάλων εκδηλώσεων με την συμμετοχή μεγάλων καλλιτεχνών. Μέχρι και η Μαντόνα θα έρθει να φανταστείτε.
Θα δημιουργηθεί ένα ετήσιο πρόγραμμα εκδηλώσεων που θα διαφημίζεται σε όλο τον κόσμο, κάτι που και θα κάνει το νησί ένα διεθνές τουριστικό κέντρο και θα συμβάλλει στην διεύρυνση της τουριστικής σεζόν που είναι και το ζητούμενο για την Ρόδο. Αν κατάλαβα καλά, σύμφωνα με όσα είπε ο Δήμαρχος, το Καζίνο επενδύει στον Πολιτισμό. Κανένα πρόβλημα. Είμαι η πρώτη που φωνάζω ότι το έλλειμμά του πολιτισμού, έχει τα αποτελέσματα που βιώνουμε όλοι και μακάρι να βρεθούν πολλοί που θα επενδύσουν σ’αυτόν.
Βέβαια, έχει και σημασία τι θεωρείς Πολιτισμό. Και ποιες είναι οι προτεραιότητες που βάζεις εάν αποφασίσεις να ασχοληθείς μ’αυτόν. Και εν προκειμένω, θα μου επιτρέψετε να θεωρώ πως  μόνο η Μαντόνα και ο ‘ Ελτον Τζον δεν είναι η προτεραιότητά μας.
‘ Ισως, λέω ίσως, το ζητούμενο του νησιού δεν είναι να γίνει διεθνές τουριστικό κέντρο και να διευρυνθεί η τουριστική σεζόν με αυτούς τους τρόπους. Μπορεί και να είμαι παρωχημένης εποχής και να μην είμαι σε θέση να αναγνωρίσω την συμβολή της Μαντόνα στον πολιτισμό, αλλά την θεωρώ συμπληρωματική ( μη σας πω πως δεν με απασχολεί ) σε ένα νησί που πρέπει να γίνει διεθνές τουριστικό κέντρο γιατί θα έχει αναδείξει στα πέρατα της οικουμένης ΠΡΩΤΑ απ’ όλα, τον πλούσιο και πολιτισμικό πολιτισμό του.
Δόξα τον μεγαλοδύναμο, γύρω τριγύρω υπάρχουν ένα σωρό απείρου κάλλους, ιστορικής και αρχιτεκτονικής αξίας κτήρια εγκαταλελειμμένα, αναξιοποίητα, ομοίως και αρχαιολογικοί χώροι, στα οποία θα μπορούσε να επενδύσει κάποιος.
Ναι, είναι επένδυση να αναλάβεις να αναδείξεις κάποια από αυτά ( ο κ. Τζαβάρας ψάχνει χορηγούς) Το ξενοδοχείο σου και η επιχείρησή σου δεν θα γεμίσει για τις μερικές ημέρες που θα έρθει ο τάδε καλλιτέχνης, θα γεμίσει και τις υπόλοιπες ημέρες και τις υπόλοιπες χρονιές, γιατί ο επισκέπτης θα ξέρει ότι η Ρόδος είναι ένας τόπος διαφορετικός. Είναι η Ρόδος! Στην οποία θα έρθει για να δεί και να ζήσει τον πολιτισμό της.
Και όταν λέω θα ζήσει, ναι, είναι επένδυση και να αναδείξεις ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΣΟΥ πολιτισμό, την ΔΙΚΗ ΣΟΥ πολιτιστική ταυτότητα. Δόξα τον μεγαλοδύναμο, ούτε αυτό μας λείπει σε ότι λέγεται θέατρο, μουσική, χορός, ήθη , έθιμα.
΄Αραγε ο Δήμαρχος, είχε τέτοιες εναλλακτικές προτάσεις, αφού απεφάσισε το Καζίνο να… επενδύσει σε πολιτισμό; Φοβάμαι πως όχι. Αν είχε, θα μας έλεγε τις δικές του προτάσεις αντί για το ότι : « Μπορεί κάποιος να κάνει τις διακοπές και να παρακολουθεί τις εκδηλώσεις που θα διεξάγονται στο νησί. Θα συμβάλει αυτό και στην  διεύρυνση της τουριστικής σεζόν που είναι και το ζητούμενο για την Ρόδο» Και όταν θα φεύγει η Μαντόνα ή μέχρι να έρθει η επόμενη, τι θα βλέπουν κύριε Δήμαρχε; Την εγκατάλειψη γύρω τριγύρω; Οι τουρίστες θα κάνουν ουρές να έρθουν, γιατί κάποτε εδώ τραγούδησε η Μαντόνα; Μεγάλες προσδοκίες για τον τόπο…