Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Η αναξιοποίητη αξιοποίηση


Πρώτα τα αφήνεις να καταρρεύσουν , αδιαφορείς για την αξιοποίησή του συγκριτικού σου πλεονεκτήματος, με τέτοιο τρόπο, ώστε να προσφέρει και στην ποιότητα ζωής των κατοίκων ,αλλά και να προσθέσει στο τουριστικό σου προϊόν. Αδιαφορείς για την προστασία της πολιτιστικής σου κληρονομιάς  και της ιστορίας του τόπου σου. Κι ύστερα έρχεται η κρίση, το ΤΑΙΠΕΔ και οι λίστες «αξιοποίησης».
 ‘ Ερχονται και κάποιοι, οι οποίοι σε εγκαλούν λέγοντάς σου : « και τι θέλεις; Είναι καλύτερα που μένουν ερείπια και σκουπιδότοποι αντί να αξιοποιηθούν;»
 Είναι οι ίδιοι που χρόνια τώρα έγραφαν την «αξιοποίηση» στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, βλέποντας πακτωλούς χρημάτων να περνούν από τα χέρια τους τον παλιό καλό εκείνο καιρό. 
Γιατί που να τους πάει το μυαλό ότι  «αξιοποίηση» μπορεί να σημαίνει εκτός των άλλων : αναδεικνύω την ιστορία του τόπου μου μέσα από τα αρχιτεκτονικά της και ιστορικά μνημεία.
' Οχι. Η ελληνική πολιτική ηγεσία δε θέλησε ποτέ να αξιοποιήσει  αυτή την περιουσία-κληρονομιά της. 
Αδιάφορη, έβλεπε τον πολιτισμό και την ιστορία του τόπου να καταρρέουν στη φθορά του χρόνου και της λήθης ή κάποια που πεισματικά αντιστέκονταν, τώρα παίρνουν το δρόμο του πλειστηριασμού, θεωρώντας  ότι η περιουσία αυτή είναι η κληρονομιά που τους άφησε η γιαγιά τους. 
Η «αξιοποίηση» απεδείχθη πως είναι λέξη εσχάτης ανάγκης, για κυβερνήσεις και δημοτικούς άρχοντες. 
Το ελληνικό κράτος θυμάται την περιουσία του, ή καλύτερα ότι απέμεινε από αυτήν, ψάχνοντας εμίρηδες να την διαχειρισθούν. ‘ Η καλύτερα να την ξεπουλήσουν όσο- όσο.  
Η ανεπάρκεια των πολιτικών, να ανταποκριθούν στην περίφημη λέξη: «αξιοποίηση», που τόσο αγάπησαν αυτά τα τρία τελευταία χρόνια, αποτυπώνεται μέσα  στις λίστες του ΤΑΙΠΕΔ. 
Ούτε να διαχειρισθούν έξυπνα, ούτε να αξιοποιήσουν είναι ικανοί. 
Λογικό να βγάζουν από την κασέλα αυτοί πωλητήρια κι εμείς να τους θεωρούμε ικανούς για το μόνο πράγμα που μπορούν να κάνουν, μη έχοντας εμπιστοσύνη στις ερμηνείες της λέξης που δίνουν. 
Μια ματιά γύρω μας και θα βρούμε την λέξη «αξιοποίηση» να έχει μείνει αναξιοποίητη και κάποιους να ψάχνουν μέτρα για την τόνωση, την ανάπτυξη και επιμήκυνση του τουρισμού σε καινούργια λήμματα.  Γιατί κάτι πρέπει να λένε καινούργιο...Να παράγουν έργο λέξεων και εντυπώσεων. Καινούργιο κοσκινάκι μου και που να σε κρεμάσω ο «εναλλακτικός» τουρισμός. 
Λες κι όσοι θα πήγαιναν  να κάνουν tracking για παράδειγμα στον Προφήτη Ηλία, δεν θα τους έβγαζε μάτι το Σανατόριο ή η Villa  De Vecchi κουνώντας με θλίψη το κεφάλι τους. 
Αλλά ευτυχώς και τα θυμήθηκε το ΤΑΙΠΕΔ. 
Ελπίζω πως σήμερα το πολιτικό προσωπικό του τόπου, ξύπνησε  υπερήφανο. 
Και υπερηφάνως  κάποιοι θα μας πουν  « Και τι θέλετε; Να είναι σκουπιδότοποι;» 
Στην ερώτηση «Γιατί τα αφήσατε να γίνουν σκουπιδότοποι;» θα ήμουν ευτυχής εάν είχα μια απάντηση. 
Αποκλείονται οι απαντήσεις « εγώ δεν ήμουν τότε Βουλευτής, Δήμαρχος κ.λ.π.» 
Εκτός του ότι πλειοψηφικά οι  ίδιοι εναλλάσσονται στην διαχείριση από διαφορετικές καρέκλες, τα κόμματά τους είναι εκείνα που άλωσαν τον τόπο και την χώρα ολόκληρη. 
’Οπως βεβαίως αποκλείονται «αναλήψεις πολιτικών ευθυνών» και περιγραφές «παθογενιών» που μας έφαγαν το κεφάλι, αλλά τώρα γινόμαστε μια «κανονική χώρα».  
Επίσης, δεν είναι άμοιροι ευθυνών και όσοι δεν διαχειρίσθηκαν εξουσία. Η «ιερή» αγανάκτηση που θα πάει και θα’ρθει σε δελτία τύπου έπρεπε να έχει βρει μορφές έκφρασης και πίεσης εδώ και χρόνια. Βρείτε κάτι πιο πρωτότυπο όλοι. Διαφορετικά είναι καλύτερα να σιωπήσετε. Από ντροπή κυρίως. Γιατί  οι περισσότεροι από εμάς που είχαμε έστω και μία φορά την ευκαιρία να επισκεφθούμε μία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, είδαμε τη σπουδή με την οποία οι Γάλλοι, οι Γερμανοί ή οι Βρετανοί, για παράδειγμα, προωθούν και φροντίζουν τον πολιτισμό και τα μνημεία τους. 
Τα αξιοποιούν! Η λέξη- το λέει και το λεξικό- σημαίνει: 
1. Εκμεταλλεύομαι όσο καλύτερα μπορώ.  2. Χρησιμοποιώ όσο καλύτερα μπορώ. Και δεν χρειάζονται γι' αυτό ούτε επενδυτές, ούτε fast track. 
Παιδεία πολιτισμού χρειάζεται, αισθητικής και πολιτική βούληση. 'Αγνωστες λέξεις στο μεταπολιτευτικό μας λεξιλόγιο.

Παρασκευή, 6 Ιουνίου 2014

Βάζουμε ένα στοίχημα κ. Χατζηδιάκο;


Εάν δεν καταλάβουμε πως το περιβάλλον είναι απλή προέκταση της αυλής μας, θα εξακολουθούμε να βλέπουμε εικόνες σαν αυτές.  




Μην φανταστείτε πως είναι κάπου βαθιά κρυμμένα στο δάσος. Λίγα μέτρα από τα χωριά είναι. Λίγο μέτρα από τις αυλές. 
Ειλικρινά, αδυνατώ να σκεφτώ πως μπορεί αυτός ο τεράστιος όγκος, σε μια τεράστια έκταση, σε όλο το νησί διασκορπισμένα μπορεί να μαζευτεί. 





Διαβάζοντας χθες την ανακοίνωση για την Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος του καινούργιου Δημάρχου, σκέφτομαι, μήπως  αυτό το «Δουλεύουμε 365 ημέρες για να μπορούμε να γιορτάσουμε τη μια!»  να είναι ένα στοίχημα πως του χρόνου τέτοια ημέρα θα γιορτάσουμε το ότι δεν θα υπάρχει τίποτε από αυτά ( έστω όσα είναι κάτω από την μύτη μας)  και κυρίως ότι θα βρεθεί τρόπος να μην τα ξαναδούμε. 
Γιατί δεν είναι μόνο η ασυνειδησία κάποιων, αλλά και που θα μπορούν μεγάλα αντικείμενα να αφήνονται, ώστε να μεταφερθούν αρμοδίως…


Υ.Γ. Στην διάθεση παντός υπευθύνου, η καταγραφή όλων αυτού του είδους των σκουπιδότοπων,  μετά φωτογραφιών και συντεταγμένων…

Υ.Γ. Πέρσι τέτοιο καιρό και σύμφωνα με τον Πρόεδρο του Συλλόγου Εθελοντών Ρόδου κ. Μαρτίνο Κανελλάκη, εξασφαλίσθηκε κονδύλι 500.000 ευρώ από την Περιφέρεια, για να διευθετηθεί το θέμα αυτό και απέμενε προγραμματική σύμβαση με τον Δήμο ώστε να αναλάβει το έργο  ως φορέας, ο οποίος να το αναθέσει με την σειρά του σε κάποιον εργολάβο. Μέχρι σήμερα τίποτε από αυτά δεν έχει γίνει.Δεν είναι κρίμα κι άδικο; 

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Υπάρχουν κι αυτές οι μαμάδες




Αφιερωμένη στις μαμάδες η σημερινή ημέρα. 
Αφιερωμένη η ημέρα και η στήλη,  σ’ εκείνες τις μαμάδες που παλεύουν μόνες να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. 
Μια πάλη καθημερινή και συχνά άνιση. 
Tην μητέρα που καλείται να αναλάβει πολλαπλούς ρόλους, να διαχειριστεί οικονομικές δυσκολίες, πρακτικά θέματα της καθημερινότητας ,την κάλυψη των συναισθηματικών αναγκών των παιδιών της, την έλλειψη ελεύθερου χρόνου, την μοναξιά της … 
Η Σ.Π. 38 ετών, είναι μια εργαζόμενη μητέρα που μεγαλώνει μόνη το παιδί της. Δέχθηκε να μοιραστεί μαζί μας αυτές τις αγωνίες μέσα από την δική της καθημερινότητα.

Ποια είναι τα σοβαρότερα προβλήματα που αντιμετωπίζει μια γυναίκα που μεγαλώνει μόνη το παιδί της;
Δύσκολο να βάλει κανείς σε σειρά τα προβλήματα που προκύπτουν όταν μεγαλώνεις μόνη σου ένα παιδί. Αφού ξεπεράσεις τα… τεχνικά εμπόδια, που να αφήνεις το παιδί σου όταν εργάζεσαι παραπάνω απ’ τις ώρες του παιδικού σταθμού ή  ποιος θα το πάρει από το σχολείο , όταν βρεις τρόπους να διαχειρίζεσαι πολλά πράγματα σε  ελάχιστο χρόνο, το πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μου είναι  ότι  οφείλεις να του δείξεις στην πράξη και όχι στα λόγια, ότι η διάλυση της σχέσης του ζευγαριού δεν σημαίνει και ρήξη των σχέσεων με το παιδί. Ότι ο γονεϊκός ρόλος του καθενός εξακολουθεί να υπάρχει, να είναι σε ισχύ, να τροφοδοτεί και να τροφοδοτείται. Και όταν λέω στην πράξη εννοώ ότι εγωισμός, θυμός, πείσμα, και σε αρκετές δυστυχώς περιπτώσεις που ξέρω εκδικητικότητα πρέπει να μπαίνουν στην άκρη δίνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στις πραγματικές ανάγκες του παιδιού. Το πιο σοβαρό λοιπόν κατά τη γνώμη μου πρόβλημα που έχει να αντιμετωπίσει μια γυναίκα που μεγαλώνει μόνη ένα παιδί είναι να δημιουργήσει ένα καινούργιο οικογενειακό πλαίσιο- γιατί θα υπάρχει η οικογένεια- με άλλα όμως χαρακτηριστικά και με διακριτές σχέσεις και ρόλους. Και εννοείται βέβαια πως τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας έχουν άμεση σχέση και με τη στάση που θα κρατήσει ο πατέρας..

Πως βιώνεις την εποχή της κρίσης;  Τι αλλαγές έχεις κάνει στον τρόπο ζωής σου;
Κρίση… λέξη που κυριαρχεί παντού τα τελευταία χρόνια, που είναι πίσω και μπροστά από κάθε μας βήμα..και όταν αυτά τα βήματα τα κάνεις κρατώντας στο χέρι και ένα παιδί τότε σίγουρα τα πράγματα δυσκολεύουν. Πρώτα – πρώτα πρέπει να εξηγήσεις στο παιδί πως η στέρηση αυτών που πριν κάποια χρόνια ήταν δεδομένα είναι κάτι που αφορά την κοινωνία στο μεγαλύτερο μέρος της. Όμως το πιο δύσκολο αλλά και ταυτόχρονα κατά τη γνώμη μου απαραίτητο είναι να αναθεωρήσεις τα πρότυπα ζωής που ήταν ως τώρα κυρίαρχα.  Κόντρα σ αυτήν την ανακατανομή του πλούτου ανάμεσα στους πολύ λίγους του κόσμου αυτού, εσύ θα δώσεις στο παιδί σου την ομορφιά του να αγωνίζεται, να διεκδικεί αυτά που του στερούν, να αναζητά την ομορφιά στη φύση και στις σχέσεις με τους ανθρώπους, να μάθει να ζει με την ουσία και όχι στην βιτρίνα των δήθεν και των ψεύτικων… και πιστέψτε με, θέλει πάρα πολύ προσπάθεια για να το πετύχεις. Οι πειρασμοί πολλοί- στο σχολείο, στις παρέες, στα φροντιστήρια που αδυνατείς να πληρώσεις, παντού… Το μόνο που μπορείς να αντιτάξεις είναι η προσωπική σου στάση, το προσωπικό σου παράδειγμα. Αλλαγές; Πολλές και ποικίλες, ειδικά τώρα που είναι όλα πιο δύσκολα. Πρώτα – πρώτα, καθημερινά λειτουργείς με πολλές ταχύτητες, αλλιώς δεν προλαβαίνεις. Ειδικά αν η δουλειά είναι πρωί και απόγευμα τότε τα πράγματα γίνονται εξαιρετικά δύσκολα. Λίγος χρόνος, πολλή κούραση σωματική και ψυχική, αγωνία για να καλύψεις τις ανάγκες του παιδιού και τις δικές σου. ‘Εχασα τις στιγμές της χαλάρωσης τις στιγμές της ξεκούρασης, τις στιγμές της ανεμελιάς. Ζω με την αγωνία του ότι αν χρειαστώ ιατρική περίθαλψη  εγώ ή το παιδί μου, το νοσοκομείο θα μπορεί να μου προσφέρει μόνο το φιλότιμο και την προσωπική φροντίδα των λίγων γιατρών και νοσηλευτών ενώ η υλικοτεχνική του υποδομή έχει καταρρεύσει, ότι το ταμείο ασφάλισής μου παρέχει σε μένα και στο παιδί μου ασφάλεια μόνο στα λόγια, ότι το χαράτσι παραμένει απλήρωτο, ότι δουλεύω πολύ περισσότερο και αμείβομαι κατά το ήμισυ, ότι, ότι, ότι…

Ψυχολογικά σε έχει επηρεάσει αυτή η κατάσταση; Το παιδί;
Ναι, με έχει επηρεάσει η κρίση, κι εμένα και το παιδί μου. Το πρώτο διάστημα πιο πολύ, οι αλλαγές στις συνθήκες ζωής και στην καθημερινότητά μας ραγδαίες και απότομες. Υπήρξαν στιγμές που αναρωτήθηκα αν θα τα βγάλω πέρα, που έπρεπε να αναθεωρήσω τα θέλω μου, που έπρεπε να επαναπροσδιορίσω τους στόχους μου, που έπρεπε να μάθω να ζω με λιγότερα ..αισθάνθηκα απογοήτευση , θυμό, αγωνία και για τη δική μου ζωή και για το παρόν και το μέλλον του παιδιού μου. Όμως αυτό που με έκανε να προσαρμοστώ  αλλά ΟΧΙ να συμβιβαστώ μ αυτά τα καινούργια δεδομένα στη ζωή μου είναι  ακριβώς αυτό που είπα και πριν: να πετάξω τα άχρηστα και περιττά και να ψάξω μέσα σ αυτές τις δύσκολες συνθήκες να βρω ουσία σε στόχους αληθινούς. Κι αυτό είναι που προσπαθώ να δώσω και στο παιδί μου, να του μάθω με το παράδειγμα μου να διεκδικεί,  να αγωνίζεται , να μη συμβιβάζεται, να ελπίζει, να δημιουργεί ακόμα και μέσα σ αυτές τις συνθήκες. Με άλλα λόγια να μαθαίνει τη ζωή και τις αληθινές της αξίες.

Εάν χρειαζόταν να ψάξεις για δουλειά, ποιες θα ήταν οι δυσκολίες που θα αντιμετώπιζες;
Αν με απολύσουν; Αν μετά από τόσα χρόνια δουλειάς ο σχεδιασμός του κράτους της νέας Ελλάδας μου στερήσει το πιο θεμελιώδες δικαίωμά μου, αυτό της εργασίας, τότε αλίμονό μου. Ποιος θα προσλάβει μητέρα άνεργη με παιδί; Σε ποιες δουλειές, σε ποιες επιχειρήσεις, με τι μεροκάματα και μισθούς; Ποιος θα εμπιστευθεί άνθρωπο που έχει απολυθεί- η προπαγάνδα όλο και θέλει αυτούς που απολύονται να είναι οι βολεμένοι του παρελθόντος,  και όντως σε μεγάλο βαθμό έτσι είναι- όμως παίρνει και η μπάλα κι αυτούς τους πολύ άξιους ανθρώπους που εκτός από τα πτυχία τους έχουν καταθέσει και ψυχή σ’ αυτό που κάνουν, παρ όλα αυτά βρίσκονται στο δρόμο. Το σκέφτομαι καθημερινά, το ζω μέσα από άλλες μητέρες, τρομάζω με την ιδέα, αλλά και ταυτόχρονα προσπαθώ να σκέφτομαι εναλλακτικές λύσεις, ελπίζοντας όπως όλοι μας σε καλύτερες μέρες, που φυσικά δεν θα έρθουν από μόνες τους με ευχολόγια.

‘ Εχεις  στήριξη; Ψυχολογική ή υλική εάν χρειασθεί;
Βοήθεια χρειάστηκα φυσικά, θα ήταν ψέμα να πω πως αυτή την πορεία είναι εύκολο να την κάνει κανείς χωρίς αυτήν. Και ειδικά μέσα σε συνθήκες κρίσης όχι μόνο οικονομικής αλλά και κρίσης αξιών. Οφείλουμε να τη ζητήσουμε όταν συνειδητοποιήσουμε ότι την έχουμε ανάγκη. ‘Αλλωστε ψυχή και σώμα είναι ένα κι όπως φροντίζουμε το σώμα όταν πονάει την ίδια φροντίδα πρέπει να δώσουμε και στη ψυχή μας. Στερεότυπα του τύπου « εγώ, να κάνω ψυχοθεραπεία; ποτέ, τι θα πει ο κόσμος;» είναι ερωτήματα που πια θα πρέπει να εκλείψουν. Ναι, να απευθυνθούμε σε ειδικό επιστήμονα, πρώτα εμείς, οι μητέρες, και να ζητήσουμε βοήθεια, όχι για να μας λύσει κάποιος άλλος τα προβλήματα, αλλά για να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τα προβλήματα, να τα δούμε στις πραγματικές τους διαστάσεις, να διαχειριστούμε τα συναισθήματά μας, που πολλές φορές μας παρασέρνουν σε λάθος κρίσεις, στάσεις, αποφάσεις. Κι όλα αυτά και για ένα άλλο λόγο, για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις του ρόλου της μητέρας.

Και η προσωπική ζωή;
Το να συνδυάσεις την προσωπική ζωή με την μητρότητα, ή αλλιώς, να προσπαθήσεις να συνεχίσεις τη ζωή σου μεγαλώνοντας παράλληλα και το παιδί σου είναι ένα από τα πιο κρίσιμα και καθοριστικά ζητήματα που έχει να διαχειριστείς. Ισορροπία που κατά τη γνώμη μου απαιτεί ωριμότητα. Μια μητέρα είναι ταυτόχρονα και γυναίκα, είναι διπλός ο ρόλος και αν αυτοί οι δυο ρόλοι έρθουν σε αντιπαράθεση, σύγκριση ή ανταγωνισμό τότε το μόνο σίγουρο είναι ότι ούτε η μητέρα αλλά κυρίως ούτε το παιδί θα μπορέσουν να συνεχίσουν σε ομαλές συνθήκες τη ζωή τους. Χρειάζεται κατά τη γνώμη μου πολλή συζήτηση, ξεκάθαρες κουβέντες με το παιδί για τη δική μας ανάγκη για συντροφικότητα αλλά ταυτόχρονα και η απόδειξη στην πράξη ότι είμαστε ουσιαστικά και όχι τυπικά δίπλα στο παιδί μας, ότι ο χρόνος μας, η σκέψη μας, η βοήθεια μας, η φροντίδα μας είναι και θα είναι για μας αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. Και φυσικά , για άλλη μια φορά να ξεκαθαρίσουμε τους ρόλους του καθενός ( κυρίως του πατέρα και του νέου συντρόφου) και σ αυτές τις καινούργιες σχέσεις που δημιουργούνται και που φυσικά ένα παιδί δεν έχει πάντα την ωριμότητα να αντιληφθεί.

Πριν από κάποια χρόνια, η εικόνα μιας γυναίκας  που μεγάλωνε μόνη το παιδί της αποτελούσε ταμπού και συχνά προκαλούσε αρνητική κριτική και πικρά σχόλια. Νομίζεις ότι η κοινωνίας μας το έχει ξεπεράσει αυτό;
 Όχι δεν το έχουμε ξεπεράσει. Παρ όλο που τουλάχιστον  τα τελευταία τριάντα χρόνια οι γυναίκες παίρνουν πιο εύκολα- όσο « εύκολο» μπορεί να θεωρηθεί αυτό- την απόφαση να φύγουν από ένα γάμο που δημιουργεί δυστυχία στις ίδιες αλλά και στα άλλα μέλη της οικογένειας ,  εν τούτοις μια γυναίκα χωρισμένη με παιδιά θεωρείται, δυστυχώς ακόμη και σήμερα , από τμήμα όχι μικρό , κάτι σαν « παράσιτο» της κοινωνίας. Ιδιαίτερα όταν η κοινωνία είναι μικρή, επαρχιακή, όπου όλα έχουν όνομα και επώνυμο. Βέβαια, τέτοιου είδους αντιμετώπιση εισπράττει κανείς κυρίως από ανθρώπους μεγάλης ηλικίας, των οποίων τα βιώματα και οι εμπειρίες  σε μιαν άλλη εποχή τους διαμόρφωσαν αξίες και ήθη που χαρακτηρίζονταν από προκαταλήψεις και κοινωνικά στερεότυπα. Και είναι πραγματικά δύσκολο να τα αφήσεις όλα αυτά πίσω, να σταθμίσεις και να αξιολογήσεις το σημαντικό και το ασήμαντο, και να είσαι έτοιμη και δυνατή να υπερασπιστείς τις επιλογές σου με όποιο κόστος. Οφείλω βέβαια να πω πως σαφώς τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα από ότι στις δεκαετίες του εξήντα και του εβδομήντα. Εκείνο που κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να είναι η ασπίδα προστασίας μιας γυναίκας που αποφασίζει να φύγει από έναν γάμο είναι η αξιοπρέπειά της και η συνειδητή- όχι επιπόλαια- επιλογή να προχωρήσει στη ζωή μόνη της.
Στερεότυπο το «Παιδί χωρισμένων γονιών»;
Το να είναι κάποιο παιδί χωρισμένων γονιών στο μυαλό κάποιων θεωρείται εξ ορισμού «προβληματικό». Προφανώς, η στενότητα του μυαλού και της σκέψης δεν τους αφήνει να δουν πως προβλήματα τα παιδιά έχουν ακόμα κι αν η οικογένεια έχει την παραδοσιακή μορφή. Αυτό που προκαλεί τα προβλήματα είναι η συμπεριφορά και οι σχέσεις των μελών της οικογένειας, είτε αυτή είναι παραδοσιακή είτε όχι. Μια τέτοια αντίληψη έχει σαφώς επιπτώσεις και στα ίδια τα παιδιά που μεγαλώνουν με γονείς που ζουν χωριστά.

Κινείσαι στον χώρο της εκπαίδευσης και έχεις επαφή με τις μαμάδες. Ποια είναι τα προβλήματα που έχεις αντιληφθεί ότι δυσκολεύονται να διαχειρισθούν;
Η εμπειρία μου από συζητήσεις με αρκετές διαζευγμένες  μητέρες για τη ζωή τη δική τους και των παιδιών τους είναι πραγματικά πολύτιμη. Ειδικά  σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς, οικονομικά προβλήματα, ανεργία, δυσκολία ή και αδυναμία να διαχειριστούν θέματα της εφηβείας, είναι κοινός τόπος για όλες αυτές τις μητέρες. Και φυσικά έντονα ανάγλυφες και οι επιπτώσεις όλων αυτών στα παιδιά στο σχολείο. Πέρα όμως από όλα τα παραπάνω που έχουν άμεση σχέση με τη γενικότερη κατάσταση υπάρχει και κάτι ακόμα που αφορά στις ίδιες τις μητέρες.  Αυτό που καταλαβαίνω είναι πως όσο πιο πολύ εμείς οι μητέρες έχουμε κάνει την αυτοκριτική μας - και όχι μόνο κριτική- όσο πιο πολύ ρίχνουμε φως σε αδυναμίες και λάθη του παρελθόντος- άλλωστε για τη διάλυση μιας σχέσης δεν ευθύνεται μόνο η μια πλευρά – όσο πιο πολύ αφήνουμε τα βέλη να πέφτουν στο έδαφος και όχι να στοχεύουν μια ζωή τον πατέρα του παιδιού μας, όσο πιο πολύ στοχεύουμε σε θετικές σκέψεις και συμπεράσματα , τόσο πιο ομαλά και στέρεα βάζουμε τα καινούργια θεμέλια για μια νέα ζωή , τόσο πιο ουσιαστικά βοηθάμε το παιδί μας ,τόσο πιο ώριμα συνεχίζουμε το ταξίδι της ζωής μας.





Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Aς προσγειωθούμε


Καταλαβαίνω την υπερβολή σε πολλά δελτία τύπου που έχουν να κάνουν με τις περιοδείες υποψηφίων στα χωριά. 
Αλλά σε κάποια,  μήπως οι συντάκτες τους το παρακάνουν; 
‘ Εχουν παρέλθει έτη πολλά, από τότε που οι πολίτες ενθουσιωδώς υποδέχονταν στις εισόδους πόλεων και χωριών πολιτικούς με συνθήματα και λουλούδια. 
Το 2014 μοιάζει πολύ μακρινό από την δεκαετία του ’80, για πολλούς λόγους, αλλά κυρίως γιατί με κάτι τέτοια και με άλλα, φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. 
Ας μην μεταφράζουν κάποιοι την ευγένεια και την φιλοξενία που συναντά οποιοσδήποτε επισκεφτεί στα χωριά μας, ως δήλωση στήριξης του ενός και μοναδικού Μεσσία. 
Υποβιβάζουν την νοημοσύνη όλων μας και κυρίως των ανθρώπων αυτών. 
Δεν μένει τίποτε άλλο πλέον, παρά στο επόμενο δελτίο τύπου, να διαβάσουμε ότι ο υποψήφιος, εισήλθε στο χωριό καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου και οι κάτοικοι ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον· ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος…


Υ.Γ. Το καφενείο των γυναικών στ’ Ασκληπειό, δεν λειτουργεί κάθε Κυριακή μετά τον εκκλησιασμό, αλλά κάθε ημέρα χειμώνα καλοκαίρι. Θα το ήξεραν αυτό  κάποιοι, εάν πήγαιναν πιο συχνά μέχρι εκεί…

Η Δημοκρατική της Ρόδου

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Προεκλογικές ακρότητες



Το Σάββατο το απόγευμα παρακολούθησα το φόρουμ για το Πλατόνι. 
Τις ενδιαφέρουσες ομιλίες των καθηγητών Marco Masseti, βιολόγου από το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας και Χ. Βλάχου διευθυντή του Εργαστηρίου Άγριας Πανίδας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αλλά και των υπευθύνων  της Διεύθυνσης Δασών, για ένα θέμα που απασχολεί και προβληματίζει τους πολίτες –της ευζωίας και της διαχείρισης του μοναδικού στο είδος του Πλατονιού - αλλά που ουδόλως απασχολεί τους πολιτικούς, οι οποίοι ,όπως χαρακτηριστικά είπε ο κ. Βλάχος, πάσχουν από  έλλειψη πολιτικής βούλησης και ο οποίος μετά και από όσα διαπίστωσε και άκουσε, δεν είναι καθόλου αισιόδοξος για την τύχη του ελαφιού, εάν δεν «σπάσουν αυγά» όπως χαρακτηριστικά είπε οι πολιτικοί και να πάρουν αποφάσεις. 
Και τι τύχη να έχει, με πρακτικές σαν αυτή που θα διαβάσετε; 
Περιττό να αναφερθεί ότι υπήρξε στην εκδήλωση συνωστισμός υποψηφίων. Δεν είναι κακό αυτό, αφού το θέμα αυτούς αφορά. 
Οι πολίτες τι μπορούν να κάνουν για τον έλεγχο της λαθροθηρίας, για την μάστιγα των κατσικιών που περίτρανα αποδείχθηκε για ακόμη μια φορά πως ευθύνονται για τις καταστροφές των καλλιεργειών, για την στελέχωση της υποστελεχωμένης δασικής υπηρεσίας;  
Τι μπορούν να κάνουν για το αίσχος των ελαφιών του Ροδινιού, παρά να φροντίζουν να βρίσκουν κατά καιρούς τροφή για τα πεινασμένα ελάφια ή να αναδείξουν το θέμα, μπας και ευαισθητοποιηθεί ο υπεύθυνος Δήμος ( ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω έλαμψε δια της απουσίας του ); 
Δεν είναι κακό, εάν δεν ήταν φως φανάρι πως πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (δύο!) ήρθαν για να τους δούμε ότι ήρθαν, σταδιακά, ότι ώρα βόλευε τον καθέναν και έφευγαν. 
Αυτό δεν είναι τίποτε όμως , όταν γυρνώντας σπίτι, βλέπω να έχει κυκλοφορήσει δελτίο τύπου  από υποψήφιο Δήμαρχο, ο οποίο μας ενημέρωνε για την «συμμετοχή» του στο φόρουμ. Και μέχρις εδώ καλά, μέχρι που διαβάζω: 
«...Ο κ. Χατζηδιάκος αφού ευχαρίστησε τους διοργανωτές της εκδήλωσης τόνισε πως το πλατόνι πρέπει να διαφυλαχθεί ουσιαστικά, αναφερόμενος στην προστασία του ζωικού πληθυσμού και να αναδειχθεί συστηματικά ως το σύμβολο του νησιού μας και κάλεσε όλους τους φορείς του νησιού να συνεργαστούν για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.» 
Και εκεί, αρχίζει το μυαλό σου να κάνει περίεργα παιχνίδια. 
Να αναρωτιέσαι εάν είχες πάει στην σωστή εκδήλωση ή ήσουν κάπου αλλού. 
Γιατί σ’ αυτή που ήσουν, ο υποψήφιος Δήμαρχος  ήρθε ( καθυστερημένος), κάθισε περίπου μισή ώρα και έφυγε.
Δεν ανέβηκε ποτέ στο βήμα να απευθύνει χαιρετισμό, δεν ακούσαμε τίποτε από όσα περιγράφει ότι τάχα μας είπε στο δελτίο τύπου. 
Αντιλαμβάνομαι την υπερβολή σε πολλές από τις κινήσεις και λεγόμενα υποψηφίων. 
Αλλά αυτό ξεπερνά τα όρια. 
Είναι βάναυση υποτίμηση της νοημοσύνης όσων βρισκόμασταν εκεί, είναι παραπλάνηση όσων δεν βρίσκονταν και θα διαβάσουν ότι ο υποψήφιος Δήμαρχος όχι μόνον συμμετείχε αλλά ότι κατέθεσε και απόψεις για το συγκεκριμένο πρόβλημα! 
Δεν ξέρω εσάς, αλλά εμένα με τρομάζει αυτή η νοοτροπία, πρακτική, πολιτική (;) στάση. 
Και εάν δεν τρομάζει, κλονίζει την εμπιστοσύνη πολίτη και πολιτικού. 
Θα περίμενε κανείς ότι όλοι μας και πρωτίστως οι πολιτικοί, έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους και έχουν διδαχθεί μέσα από αυτή την κρίση, που είναι πρωτίστως και κύρια κρίση αξιών. 
Πως θα είχαν μελετήσει και καταλήξει για ποιους λόγους οι πολίτες απαξιώνουν το πολιτικό σύστημα. 
Φαίνεται πως για κάποιους , όχι μόνον τίποτε δεν έχει αλλάξει, αλλά καταφεύγουν χάριν εξουσίας σε ακρότητες πρωτοφανείς.

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Αφήστε και κάτι

Μεγάλη Πέμπτη, κάνουν την εμφάνισή τους στο facebook οι φωτογραφίες των υποψηφίων με φόντο εκκλησίες. 
Πρώτο στασίδι, οι εκλεκτοί, παρακολουθούν με την δέουσα σοβαρότητα για την περίπτωση τα Πάθη τα σεπτά ή μήπως όχι; 
Η ταπεινότητα και η μυσταγωγία, χαρακτηριστικά των ημερών, δεν συνάδουν με φωτογραφίες σας να κατακλύζουν το διαδίκτυο δίνοντάς μας στίγμα παρουσίας στις ακολουθίες, πόζες-πρόζες πως κρατά τον σταυρό ο πολιτευτής στην περιφορά του επιταφίου, ούτε είναι απόδειξη θρησκευτικού συναισθήματος βιντεάκι που μας  ενημερώνει εν μέσω ψαλμωδιών ότι παρευρίσκετο στην ακολουθία ο υποψήφιος. Μόνο selfie με τον αναστάντα απομένει να δούμε...
‘ Αραγε όλα αυτά τα ελάχιστα πνευματικά και κατανυκτικά ποιον και τι υπηρετούν; 
Δυστυχώς, οι εκλογές δεν συνέπεσαν με τις απόκριες. Θα έδιναν πλέον αρμόζουσες ευκαιρίες.
Αφήστε έστω το θρησκευτικό συναίσθημα έξω από τα προεκλογικά σας.
Πάρτε την οικογένειά σας, πάτε σαν όλους μας στις εκκλησιές, αθόρυβα και ταπεινά όπως αρμόζει  σ’ αυτόν που υποτίθεται πως πάτε να τιμήσετε και σας παρακαλούμε μην υποστούμε ξανά εκείνες τις ακραιφνείς κλάψες περί ανάστασης του λαού με δελτία τύπου και δηλώσεις κρατώντας τις αναστάσιμες λαμπάδες. 


Τρίτη, 8 Απριλίου 2014

‘ Ισως κάπως έτσι…



Εντυπωσιακή η συμμετοχή του κόσμου στην περιπατητική δραστηριότητα του «Ροδιακού Δάσους» στην Κοιλάδα του Αίθωνα. 
Εάν συνεχίσει αυτός ο ενθουσιασμός, η συμμετοχή όλο και περισσότερων  και στις επόμενες παρόμοιες δραστηριότητες, τότε μόνο κάτι καλό μπορεί να γίνει. 
Δεν είναι μόνον ο άλλος τρόπος που μπορεί να επιλέξει κάποιος για να χαλαρώσει, να ξεφύγει από τα συνηθισμένα. 
Γιατί «η ζωή μια φορά μας δίνεται»  όπως έλεγε κι ο Μίσσιος κι  : « Αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να κουβεντιάσουμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να κάνουμε έρωτα, να απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και το διπλανό μας...» 

Δεν είναι μόνον η γνωριμία του, με απίστευτης ομορφιάς μέρη που έχει το νησί, αλλά η γνωριμία αυτή, θα τον κάνει να συνειδητοποιήσει ότι αυτή η απίστευτη ομορφιά μένει άγνωστη σε δικούς και ξένους. 
΄Ισως , αναρωτηθεί γιατί τόσα χρόνια δεν υπάρχουν περιπατητικά μονοπάτια. 
Θα αναρωτηθεί, γιατί κάπου 5-6 μονοπάτια που πριν χρόνια η Δασική υπηρεσία έφτιαξε και παρέδωσε για την συντήρηση τους και αξιοποίησή τους στους πρώην Δήμους, μένουν ασυντήρητα, χαμένα μέσα στα χορτάρια, με σπασμένα τα κιόσκια και τα παγκάκια που είχε φτιάξει για ξεκούραση.‘
Ισως, εξοργισθεί από τα σκουπίδια που θα βρει μπροστά του παντού. Δίπλα σε ποτάμια, ρέματα, στο δάσος, ακόμη και δίπλα στο δρόμο που θα περπατά  και θα απαιτήσει να βρεθεί τρόπος για την οριστική λύση αυτής της πληγής. 

΄Ισως, περνώντας από τα χωριά και κουβεντιάζοντας με τους ανθρώπους, αντιληφθεί κάποιους από τους λόγους που ορεινά χωριά της Ρόδου παραμένουν αναξιοποίητα, ενώ θα μπορούσαν χειμώνα καλοκαίρι να είναι ζωντανά από δικούς και ξένους. 
‘ Ισως, καταλάβει πως δεν είναι άπιαστο όνειρο, το όνειρο του Γιώργου απ’ τη Μονόλιθο, τα ποδηλατικά μονοπάτια, ή ακόμη κι αυτό το πιο μεγαλεπήβολο του οικολογικού αρχαιολογικού πάρκου από την Κρητηνία μέχρι την Κυμισάλα. 
‘ Ισως, φωνάξουν όλοι μαζί για τα χιλιάδες κατσίκια ( που μόνον αδέσποτα δεν είναι)  και καταστρέφουν ότι βρουν στο δρόμο τους, όταν θα έχουν φάει τα δεντράκια που φύτεψαν στην αναδάσωση. 

Και εάν υποθέσουμε ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία ξέρουν και τις ομορφιές και τα προβλήματα, υπάρχουν πολλοί νέοι άνθρωποι που, όχι, δυστυχώς, δεν ξέρουν τον τόπο τους. 
Και πιστεύω ακράδαντα πως, μόνο γνωρίζοντας τον, γνωρίζοντας  μέσα από αυτές τις αποδράσεις τις ομορφιές και την ιστορία του ( ναι όλα είναι ιστορία ) τότε μπορούν να τον υπερασπιστούν και να μπουν μπροστά σε όποιους τον καταστρέφουν με όποιο τρόπο.

Υ.Γ. Το άλλο καλό είναι πως το «Ροδιακό Δάσος»  είναι μια ΜΚΟ μεν,  που αν μη τι άλλο, η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της είναι νέοι επιστήμονες, δασολόγοι ή δασονόμοι. Κοινώς, ασχολείται με το αντικείμενο της με στοχευμένες πάνω σ' αυτό δραστηριότητες και όχι επί παντός επιστητού...

Παρασκευή, 28 Μαρτίου 2014

Ευχάριστες εκπλήξεις




Μια εμμονή ομολογώ ότι την έχω  με ότι λέμε «Πολιτισμό». 
Πιστεύω ακράδαντα ότι μέσα από όλες τις πτυχές του, θα μπορέσουμε να κάνουμε rebranding. 
Αυτόν που ξεκινά από τα πολιτιστικά μας μνημεία ή δρώμενα και φτάνει μέχρι τα σκουπίδια. 
Τα πάντα είναι αυτά που καθορίζουν το επίπεδο του πολιτισμού. 
Παρακολουθώ λοιπόν λόγω της... εμμονής μου, τις αναφορές που κάνουν ή δεν κάνουν, οι υποψήφιοι Δήμαρχοι για το θέμα αυτό. 
Μου έκανε ευχάριστη εντύπωση πως υπάρχει ένας ( προς το παρόν) υποψήφιος Δήμαρχος που όταν αναφέρθηκε σε ζητήματα πολιτισμού , έφερε σαν παράδειγμα το ότι σκέπτεται να συμπεριλάβει στο πρόγραμμά του, να αξιοποιήσει την πρόταση-μελέτη του Πανεπιστημίου Αιγαίου και συγκεκριμένα του καθηγητή αρχαιολόγου κ. Στεφανάκη για την περιοχή της Κυμισάλας. 
Ομολόγησε ότι δεν είχε επαρκή  γνώση του θέματος, ενημερώθηκε από τα κατά καιρούς δημοσιεύματα - αναφερόμενος και στην συνέντευξη του κ. Στεφανάκη στην «δ»-  και αποφάσισε, σε συνεργασία  με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου να κάνει προσπάθεια υλοποίησης αυτής της μελέτης, πιστεύοντας ότι είναι ένας σοβαρός λόγος προβολής όχι μόνον του νησιού, αλλά και αξιοποίησης, ζωντανέματος των χωριών της περιοχής. 
Ακούγεται ενδιαφέρον και μάλιστα όταν το ακούς, μετά από δηλώσεις-όραμα Πολιτισμού τις γιορτές στα χωριά με σκοπό να «ζωντανέψουν». 


Την περασμένη εβδομάδα, έλεγα ότι ήταν ευχάριστη έκπληξη το γεγονός πως υποψήφιος Δήμαρχος δεν δήλωσε παντογνώστης και πως για ζητήματα π.χ. Πολιτισμού θα χρησιμοποιήσει ανθρώπους σχετικούς με το αντικείμενο.  
Χθες, βρέθηκε και άλλος υποψήφιος - των περιφερειακών εκλογών αυτή την φορά- ο οποίος δήλωσε το ίδιο και πιο συγκεκριμένα μιλώντας για Τουρισμό.
’ Ελεγε, πως πάντα απευθύνεται σε ειδικούς με το αντικείμενο, για να ενημερωθεί όσο καλύτερα και πληρέστερα γίνεται και πως θεωρεί πολύ σοβαρό το ζήτημα του τουρισμού για να το χειρίζονται διάφοροι άσχετοι με αυτόν. 
Ας ελπίσουμε ότι και μετά τις εκλογές θα διατηρήσει την ίδια άποψη. 
‘ Οτι για θέματα τουρισμού θα τοποθετηθεί ένας άνθρωπος του χώρου. 
Τόσους έχει η Ρόδος που έχουν τίτλους σπουδών για το θέμα. 
Και λέω τίτλους σπουδών, γιατί καλώς ή κακώς κάποτε (και εκ των αποτελεσμάτων) θα πρέπει  να ασχολείται ο καθένας στο είδος του και ο Λουμίδης στους καφέδες του. 
Να με συγχωρούν πολλοί καλοί και άξιοι, αλλά δεν μπορεί πια σ΄ αυτόν τον τόπο όλοι να τα ξέρουν όλα. 
Με αποτέλεσμα, να βλέπουμε και σε τοπικό επίπεδο, αυτό που βλέπουμε στη χώρα ολόκληρη.  
Σε θέσεις κλειδιά όπως ο Πολιτισμός ή ο Τουρισμός, γιατρούς, δικηγόρους, εκπαιδευτικούς, δημοσιογράφους, πλαισιωμένους αναγκαστικά από κουστωδίες συμβούλων ειδικευμένους στα θέματα αυτά. 
' Ισως, κάποτε θα πρέπει, οι επικεφαλείς υποψήφιοι να αποφασίσουν να ζητούν από ανθρώπους που σκέπτονται να εντάξουν στους συνδυασμούς τους, ένα μίνιμουμ πρόγραμμα-σκέψεις-προτάσεις, για τομείς που σκέπτονται να τους χρησιμοποιήσουν. 
Και εκείνοι θα φτιάχνουν δυνατές ομάδες κι εμείς θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από το να βλέπουμε χαμογελαστές φωτογραφίες υποψηφιοτήτων στήριξης και πέραν τούτου ουδέν. 
΄Ισως, κάπως έτσι, να αλλάξει,  η παλιά δοκιμασμένη, πλην αποτυχημένη συνταγή, τοποθέτησης σε υπεύθυνες θέσεις διαχείρισης, ανθρώπων ασχέτων με το αντικείμενο που καλούνται να διαχειρισθούν.

Η Δημοκρατική της Ρόδου 28/3/2014

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014

Κι ας άργησε...


Ο κ. Σαμαράς ανακοίνωσε την απόφαση να παραμένουν ανοιχτά από τις 8 το πρωί έως τις 8 το βράδυ, 33 μουσεία και αρχαιολογικοί χώροι. 
Συζητήθηκε ακόμη με τον υπουργό Πολιτισμού και πρόγραμμα αναβάθμισής τους. 
Τόνισε ότι αυτό «είναι κάτι που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και δεκαετίες», ότι «έχει να κάνει με την απλή λογική, πέρα και πάνω από κόμματα και «κουτάκια» ιδεολογίας». 
Ας αναγνωρίσουμε, ότι το αυτονόητο ήρθε κι ας άργησε κάτι δεκαετίες, μια θητεία του πρωθυπουργού στο υπουργείο Πολιτισμού, μια χρεοκοπία, μια οικονομική κρίση, όπου ως γνωστόν η «βαριά βιομηχανία μας» έχει θετικό πρόσημο στο ταμείο και  έχει γίνει φετίχ το  «πάνω απ’ όλα είναι ο Πολιτισμός». 
Υπομονή. Έχουμε καιρό για να μπει μπροστά και το πρόγραμμα αναβάθμισής τους. 
Τουλάχιστον να μπορεί να βρίσκει κάποιος έστω φυλλάδια στα Μουσεία και να μην βρίσκει χορτάρια στους αρχαιολογικούς χώρους. 
Η αμήχανη στιγμή που τα ακούς όλα αυτά και δεν ξέρεις εάν πρέπει να λυπηθείς ή να οργισθείς.

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Oι άγνωστοι...



Εάν κάτι πρέπει να προσέξουν τα επιτελεία των υποψηφίων στις αναλύσεις που θα κάνουν από την δημοσκόπηση της Δημοκρατικής είναι πως κάποιοι υποψήφιοι Δήμαρχοι είναι… άγνωστοι σε ικανό αριθμό ψηφοφόρων. 
Και να το προσέξουν, κυρίως, όσοι πέρασαν από θέσεις εξουσίας. 
Δεν νοείται ούτε ένας πολίτης να μην ξέρει τον υποψήφιο Δήμαρχο του νησιού. 
Και σίγουρα αυτό δεν είναι ευθύνη του πολίτη. 
Επίσης, καλό θα είναι και οι πολίτες να προβληματιστούν, για ποιους λόγους είναι κάποιος άγνωστος, αλλά επίσης και τους λόγους για τους οποίους κάποιος είναι αναγνωρίσιμος… Και δεν είναι απλό…

Υ.Γ. Θα έλεγα πως αυτό θα έπρεπε να ισχύσει και για τους δημοτικούς συμβούλους, αλλά με το «τέρας» ψηφοδέλτιο του Καλλικράτη θα θέλαμε χρόνια να τους γνωρίσουμε. ‘ Ετσι, το αποτέλεσμα θα είναι το γνωστό. Επιλογή γνωστών «επωνύμων» που πάντα έχει σαν αποτέλεσμα, άνθρωποι απλοί και άγνωστοι στις διάφορες  « δεξαμενές» και μηχανισμούς αναγνωρισιμότητας, οι οποίοι κατά καιρούς θέλησαν να προσφέρουν, να τους τρώει το μαύρο σκοτάδι. 

( Ο κ. Χατζής Χατζηευθυμίου απολαμβάνει το μεγαλύτερο ποσοστό αναγνωρισιμότητας μεταξύ των συνυποψηφίων του και συγκεκριμένα το 92% δήλωσαν ότι τον γνωρίζουν. Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει η διαπίστωση ότι το 86% του δείγματος γνωρίζει τον κ. Γ. Υψηλάντη, ο οποίος είναι η πρώτη φορά που κατέρχεται στον στίβο των εκλογών και εργαζόταν σε καίριες θέσεις του Δήμου Ρόδου και συγκεκριμένα ως διευθυντής στην Δημοτική Επιχείρηση Καθαριότητας και ως αναπληρωτής διευθυντής στην Δημοτική Επιχείρηση Υδρευσης και Αποχέτευσης. Ένα 15% του δείγματος δεν γνωρίζει από την άλλη τον κ. Φώτη Χατζηδιάκο παρότι έχει υπηρετήσει από καίρια πόστα την τοπική αυτοδιοίκηση. Πιθανολογείται ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το έργο του επισκίαζε ο κ. Γιάννης Μαχαιρίδης. Το 21% του δείγματος δεν γνωρίζει τον κ. Στράτο Καρίκη, παρότι κι αυτός υπηρέτησε ως αντιδήμαρχος τον Δήμο Ροδίων αλλά και τον ενιαίο Δήμο ενώ ένα 47% δεν γνωρίζει τον υποψήφιο του ΚΚΕ κ. Πότσο Καλετό.)




Κυριακή, 23 Μαρτίου 2014

Περί σφετερισμού

Διάβαζα σε μια ανακοίνωση προχθές, τους λόγους μιας παραίτησης από κάποια ΜΚΟ. Τα πως και τα γιατί, εξηγούνται και από τις δύο πλευρές και αφήνονται στην κρίση του καθενός.
Όμως, θα ήθελα να κρατήσω μια φράση απ΄αυτή την ανακοίνωση. 
Φράση που αφορά πολλές ΜΚΟ, πολλές ΑΜΚΕ, πολλές ομάδες που άρχισαν να πολλαπλασιάζονται με γοργούς ρυθμούς από κρίσεως και μετά, στο όνομα της αλληλεγγύης και της προσφοράς. 
Και έτσι έπρεπε θα μου πείτε. Είναι ότι χρειαζόμαστε αυτόν τον καιρό. Και βέβαια χρειαζόμαστε. Χρειαζόμαστε δίκτυα αλληλεγγύης που θα σταθούν απέναντι στη φιλανθρωπία και την κοινωνική αδικία. Γιατί  τα δίκτυα αλληλεγγύης  θέλουν έναν κόσμο πιο δίκαιο, ανθρώπινο, δημιουργικό και παραγωγικό, με ευκαιρίες απασχόλησης και  αυτό είναι  που προσπαθούν να την κάνουν  πράξη και τρόπο ζωής
Και σε όλα αυτά, δεν χωρά η φράση -και αντιγράφω από την ανακοίνωση- : « ο σφετερισμός της αλληλεγγύης και της κοινωνικής προσφοράς»
Δυστυχώς έχουμε παρακολουθήσει πολλές κινήσεις και προσπάθειες για θέματα περιβάλλοντος, πολιτισμού, αλληλεγγύης συνανθρώπων μας, να διαλύονται ακριβώς γι’ αυτό τον λόγους. Από κάποιους που θεώρησαν ότι μπορεί να χρησιμοποιήσουν προσπάθειες για να «χτίσουν» κοινωνικό ή πολιτικό στάτους. Από πολιτικούς που θέλησαν να χρησιμοποιήσουν ομάδες είτε για να προβληθούν, είτε για να τις «καπελώσουν», χρησιμοποιώντας τες ως Δούρειους ίππους κομμάτων-παρατάξεων. Αυτοδιοικητικούς που τις χρησιμοποιούν ως υποκατάστατα δομών και υπηρεσιών τους. Αποτέλεσμα; Οι πολίτες, που πρόθυμα και με ενθουσιασμό θέλησαν να μετέχουν σε καλέσματα, γύρισαν ήσυχα-ήσυχα στους καναπέδες τους, απογοητευμένοι με την υποβάθμιση και εξαφάνιση της πιο καθαρής και ελπιδοφόρας στάσης ζωής. Προβληματισμένοι για την κακοποιημένη στις ημέρες μας έννοια του εθελοντισμού. 


Xρηματοδοτούμενος «εθελοντισμός»
 ‘ Ισως, είναι μια απόδειξη για το μπέρδεμα ρόλων -και προβλέπεται να γίνει μεγαλύτερο-  το καινούργιο νομοθετικό πλαίσιο που προωθείται από το υπουργείο Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με το οποίο εισάγεται νέο μοντέλο λέει «για τη χρηματοδότηση των φορέων που υλοποιούν δράσεις κοινωνικής πρόνοιας. Στο εξής θα ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ οι δράσεις και όχι οι φορείς…»  Είτε πρόκειται για φορείς του δημοσίου, είτε πρόκειται για ΜΚΟ και λοιπές ομάδες που παρέχουν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας.
’ Ολοι θα λειτουργούν κάτω από την ομπρέλα του «Πανελλαδικού Δικτύου Κοινωνικής Φροντίδας και Αλληλεγγύης»  στα πλαίσια ενός «εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού» «για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού συμβάλλοντας στον συντονισμό των δράσεων, τον συλλογικό σχεδιασμό, την καλύτερη αξιοποίηση των προγραμμάτων και τη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας.» 
Να μου επιτρέψετε, αλλά δεν υπάρχει εθελοντισμός με κρατική ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ
Ας σταματήσουν πια να κακοποιούν την έννοια του εθελοντισμού και του εθελοντή. 
Και πείτε μου τώρα. Αυτές οι χρηματοδοτούμενες «εθελοντικές» ομάδες ή ΜΚΟ δεν θα είναι πλήρως εξαρτώμενες; Δεν θα γίνεται ότι γίνεται σε αυτό το σπουδαίο κράτος μας με τις χρηματοδοτήσεις π.χ. από το υπουργείο Πολιτισμού σε διάφορους πολιτιστικούς ή αθλητικούς συλλόγους αναλόγως ποιον μπάρμπα στην Κορώνη έχουν; ‘ Η μήπως ξεχάσαμε το πάρτι των ΜΚΟ;

Υ.Γ. Λέει ακόμη το σχέδιο νόμου για τον όρο «Κοινωνική σύμπραξη» που περιλαμβάνει αυτός ο «εθνικός στρατηγικός σχεδιασμός» : «Με την «κοινωνική σύμπραξη» επιδιώκεται η οριζόντια συνεργασία σε τοπικό επίπεδο, όλων των φορέων του δημοσίου, των ΜΚΟ και των πρωτοβουλιών, που αναλαμβάνονται από πολίτες ώστε να υπάρχει ενιαία αντιμετώπιση των αναγκών που εμφανίζονται στον ίδιο κοινωνικό χώρο» 
Δεν λέω, καλός ο συντονισμός, αλλά γιατί εμένα όλα αυτά μου φαίνονται καθαρή υποκατάσταση από εθελοντικές ομάδες του κράτους και δη ελεγχόμενες ως και προς την πολιτική τους, στην ανεπάρκειά του να δομήσει το ίδιο κοινωνικές δομές;  
Να υποκαταστήσει με πρωτοβουλίες πολιτών υπηρεσίες του; Το έχουμε δει εξάλλου να συμβαίνει τα τελευταία χρόνια και χωρίς νομοθετικό πλαίσιο.
 Όχι! Ούτε δουλειά των εθελοντών είναι να υποκαθιστούν το κράτος κι ύστερα αυτό να καμώνεται πως κάνει κοινωνική πολιτική. Εάν αυτή την λύση βρήκε για να ανταποκριθεί στην επιταγή της «εργαλειοθήκης» του ΟΟΑΣΑ : «Ο ΟΟΣΑ, έθεσε την επιτακτική ανάγκη για μεταρρυθμίσεις που θα βελτιώσουν την προστασία των ασθενέστερων της κοινωνίας», είναι αλλού νυχτωμένο.









Παρασκευή, 7 Μαρτίου 2014

Επέτειος προβληματισμού


 «Δεν βλέπω, όπως νομίζω ότι και κανείς δεν μπορεί να δει, εκτός αν είναι τελείως φαντασιόπληκτος ή προγονόπληκτος, την αρχαία Ελλάδα ως πρότυπο το οποίο θα αρκούσε να το αντιγράψουμε για να βρούμε την ελευθερία, τη δικαιοσύνη, την ισότητα και παν το αγαθόν. Η αρχαία Ελλάδα δεν είναι πρότυπο, ούτε μοντέλο προς μίμηση, όπως άλλωστε δεν μπορεί να είναι κανένα ιστορικό έργο σε οποιονδήποτε τομέα. Θεωρώ όμως ότι πρέπει να λειτουργήσει για μας σαν γονιμοποιημένο σπέρμα, δεδομένου ότι μας επιτρέπει να δούμε εν τη γενέσει τους πληθώρα στοιχείων πάντοτε επίκαιρων – μπορεί και πρέπει να είναι για εμάς κέντρισμα, έμπνευση και πηγή ιδεών»  (Κορνήλιος Καστοριάδης). 
Πάει με την σημερινή ημέρα, εάν το επεκτείνει κάποιος και στην ιστορική στιγμή που αποτυπώνεται στην φωτογραφία αυτή, αναλογιζόμενοι, εάν στην πορεία των χρόνων, το όραμα για την ελεύθερη Πατρίδα αυτών των γονατισμένων και προφανώς δακρυσμένων ανθρώπων, βλέποντας την γαλανόλευκη να υψώνεται, αποτέλεσαν και αποτελούν για όλους μας κέντρισμα, έμπνευση και πηγή ιδεών ή χάθηκε « μὲς στὴν πολλὴ συνάφεια τοῦ κόσμου, μὲς στὲς πολλὲς κινήσεις κι ὁμιλίες...ἐκθέτοντάς την στῶν σχέσεων καὶ τῶν συναναστροφῶν τὴν καθημερινὴν ἀνοησία...». 
Κι όσο η Ιστορία δεν διδάσκει, γίνεται ακόμη πιο μελαγχολική αυτή η ημέρα και ακόμη πιο αβέβαιο το μέλλον...

Η Δημοκρατική της Ρόδου

Κυριακή, 23 Φεβρουαρίου 2014

Διεκδικήσεις

«Διεκδικήσεις» à la card, όπως , όταν και εάν βολεύει, χωρίς συνολική πολιτική και χωρίς συνέχεια από άρχοντα σε άρχοντα για πράγματα που έπρεπε εδώ και χρόνια να έχουν βρει λύσεις ως ευκόλως εννοούμενα και αυτονόητα... 
Ο τοπικός άρχοντας, όντας σχεδόν πλήρως εξαρτημένος από τους κεντρικούς πόρους και υπηρεσίες (για τους γνωστούς λόγους) δεν έχει άλλο μέσο για να δείξει την «επιτυχία» του παρά αναπτύσσοντας μια προσωπική τακτική μαχητικών «διεκδικήσεων» για να δείξει ( στους εκλογικούς νυν και ίσως μελλοντικούς πελάτες του) ότι έχει τη δύναμη να τους φέρει χρήματα ( αν και χλωμό τελευταία) και άλλες πολιτικές εξυπηρετήσεις. 
Όταν φτάσουμε στα δύσκολα, λόγω χρόνιας αδιαφορίας, καλεί σε μαζική επίδειξη πυγμής ενάντια στο «Αθηναιοκεντρικό Κράτος», χρησιμοποιώντας την τακτική «φωνή λαού, οργή θεού».
 Έτσι, η τοπική πολιτική μετατρέπεται σε τακτική «διεκδικήσεων» των αυτονόητων απέναντι στο κεντρικό κράτος και οι τοπικοί άρχοντες επενδύουν στο γνωστό «κατόπιν ενεργειών μου». 
Και γιατί όλα αυτά; Μα, απλούστατα, επειδή το σύστημα καλλιεργεί ένα είδους ασύλου των τοπικών αρχόντων απέναντι στις  ουσιαστικές ευθύνες τους, αφού πάντα μπορούν να ρίχνουν το σφάλμα προς τα πάνω, άρα να διαχέεται και να μην υπάρχει ποτέ υπεύθυνος.
 Θα μου πείτε… Μα που έβλαψε μια πολιτιστική εκδήλωση ανάδειξης του θέματος; Πουθενά. 
Μόνο, που δεν είμαι σίγουρη ότι οι άρχοντες ενός νησιού με θησαυρούς παντού- είτε αυτά λέγονται Κάστρα, είτε κτίρια και τα οποία διαχρονικά όλοι έχουν αφήσει να σαπίζουν, οχυρωμένοι για πολλά από αυτά ότι δεν ανήκουν στην αρμοδιότητά τους,-μπορούν να πείσουν και να εμπνεύσουν ως μπροστάρηδες...
Αυτά δεν ανήκουν στον ροδιακό Λαό; Ποιος τα... μοίρασε δεξιά κι αριστερά και τώρα κάποιοι ζητούν μέχρι και να τους πληρώνουμε ενοίκιο; Κάποια από αυτά δεν έχουν μπει προς «αξιοποίηση» στην λίστα του ΤΑΙΠΕΔ; Εκτός από έκπληξη όταν το άκουσαν, «αγανάκτηση» γιατί δεν ρωτήθηκε λέει ο ροδιακός λαός, γιατί τους παρέκαμψαν, τι άλλο έκαναν; Μα επιστολές φυσικά… 
Μια χαρά λοιπόν οι συναυλίες, οι οποίες συνεπικουρούν άρχοντες που ταυτόχρονα χτυπάνε το χέρι στο τραπέζι, συγκρούονται, απαιτούν, ρισκάρουν και έχουν αποδείξει ότι διεκδικούν. 
Και αντί να ψέγουν τους πολίτες ως «καναπεδάτους»,  ας τους πουν, τι συνολικά προτείνουν για όλα όσα αποτυπώνουν την ιστορική και πολιτιστική μνήμη του νησιού και των κατοίκων του, πως θα διεκδικήσουν, πως θα αξιοποιήσουν, θα αναδείξουν, ΟΛΑ όσα ανήκουν στον ροδιακό λαό και έχουν αφεθεί στην τύχη τους. Με σχέδιο κοστολογημένο και ρήτρα.

Υ.Γ.  Καλημέρα κ. Διακοσταματίου! Οι άνθρωποι στ’ Ασκληπιό, ρωτούν , εάν πρέπει να γίνει μια συναυλία, όχι για το πανέμορφο Κάστρο τους που γκρεμίζεται, αλλά για να βάλουν έστω εκείνη την πόρτα στην είσοδο που έχουν κατά καιρούς παρακαλέσει, προκειμένου να σταματήσει να είναι στάνη για κατσίκια. Το καθάρισμα από τα χορτάρια, μην ανησυχείτε θα το κάνουν αυτοί ( εάν δεήσει και τους δώσει άδεια η αρμόδια υπηρεσία νωρίτερα από το τέλος της σεζόν…), τουλάχιστον να μπορέσει και φέτος να είναι επισκέψιμο, μέχρι να γκρεμιστεί εντελώς και γίνει ακόμη πιο επικίνδυνο για επισκέπτες.
Η Δημοκρατική της Ρόδου



Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

Υπάρχουν και καλά νέα

Αφορμή να επισκεφθούμε τη Σχολή Τουριστικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης Ρόδου (ΕΠΑ.Σ.), στάθηκε μια τυχαία αναφορά από μαθητή της Σχολής που έδινε την εντύπωση πως κάτι έχει αλλάξει σε όλα αυτά τα προβλήματα που ακούγαμε ότι αντιμετωπίζει η Σχολή και οι σπουδαστές της .Προβλήματα που έθλιβαν και ανησυχούσαν. Τελικά, μπορούμε να ακούσουμε  καλά νέα , μέσα σε όλα τα γκρίζα και άσχημα που μας περιτριγυρίζουν; Και μάλιστα όταν αυτά, αφορούν την πολύπαθη εκπαίδευση, πολλώ μάλλον την τουριστική, σε μια περιοχή που έχει παράδοση στην τουριστική εκπαίδευση και ανάγκη από εργαζομένους και στελέχη άριστα κατηρτισμένους και υψηλού επιπέδου; Πιστεύουμε ναι, έχουμε να πούμε καλά νέα, εάν κρίνουμε από όσα μας είπαν ο Διευθυντής της Σχολής κ. Παναγιώτης Κουντούρης, αλλά και οι μαθητές-μαθήτριες της.

Μέχρι και το σχολικό έτος του 2012, παρακολουθούσαμε μια δυσάρεστη κατάσταση που είχε να κάνει με ελλείψεις βασικών υλικών για τα εργαστήρια, ελλείψεις βιβλίων και καθηγητών, καθυστέρηση έναρξης λειτουργίας της Σχολής, προβλήματα χρηματοδότησης. ‘ Εχουν βρεθεί λύσεις; Σε ποιο σημείο βρίσκεται αυτή την στιγμή η Σχολή;
Οι τέσσερις τελευταίες προβληματικές εκπαιδευτικές περίοδοι (2009-10 έως 2012-13) αποτελούν παρελθόν. Η περίοδος που διανύουμε τώρα είναι τελείως διαφορετική από τις προηγούμενες και ιδιαίτερα αποτελεσματική. Η έγκαιρη έναρξη της λειτουργίας της Σχολής (11 Νοεμβρίου 2013), η σχεδόν ταυτόχρονη πρόσληψη Εκπαιδευτών και η έγκαιρη έγκριση πιστώσεων έδειξαν τις προθέσεις του Υπουργείου και δη των Στελεχών του.  Οι μαθητές/τριες της ΕΠΑ.Σ. και οι καταρτιζόμενοι/νες του Ι.Ε.Κ. εκπαιδεύονται και καταρτίζονται αντίστοιχα σε ένα  ασφαλές και λειτουργικό περιβάλλον το οποίο προσπαθούμε να βελτιώνουμε καθημερινά μέσω της ομαδικής προσπάθειας που καταβάλλεται από Διεύθυνση, Εκπαιδευτές, Εκπαιδευόμενους και Καταρτιζόμενους, Προσωπικό και εξωτερικούς Συνεργάτες. Βασικοί στόχοι της προσπάθειας αυτής είναι η ανάπτυξη των δεξιοτήτων και ικανοτήτων των μαθητών/τριών και καταρτιζομένων, καθώς επίσης η διαμόρφωση επαγγελματικής συμπεριφοράς και τουριστικής συνείδησης

Το Οικοτροφείο δεν λειτουργεί. Υπάρχει λύση και γι’ αυτό το πρόβλημα, με δεδομένες τις πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες για τις οικογένειες παιδιών που δεν είναι από εδώ, αλλά και γιατί η λειτουργία του έχει και εκπαιδευτικούς σκοπούς;
Η αδικαιολόγητη, από εκπαιδευτικής άποψης,  παύση της λειτουργίας του Οικοτροφείου, θα μπορούσε να στηριχθεί οικονομικά – εφόσον αυτός ήταν ο λόγος – μέσα από επιχειρηματική δραστηριότητα και συμμετοχή σε δράσεις με οικονομικό όφελος, προτάσεις που δυστυχώς δεν έχουν εγκριθεί, τουλάχιστον μέχρι τώρα.  Οι προτάσεις :
1. Συνέχιση της λειτουργίας του Οικοτροφείου με ενοικίαση δωματίων σε μαθητές/τριες και   καταρτιζόμενους/νες με κοινά αποδεκτή χρέωση ανά άτομο ανά μήνα, που θα περιλαμβάνει  στέγη, διατροφή και υπηρεσίες πλυντηρίου.
2. Ιδρυση και λειτουργία κυλικείου (ενδοσχολική επιχειρηματικότητα)
3. Ιδρυση και λειτουργία εστιατορίου (προσφορά γευμάτων εργασίας σε επαγγελματίες που δραστηριοποιούνται στην πόλη μας)
4. Παράδοση  -  επίδειξη  μαθημάτων μαγειρικής σε μη επαγγελματίες ενδιαφερόμενους/νες και ελληνικής κουζίνας σε επισκέπτες -  τουρίστες σε συνεργασία με Τ.Ο. (12 μήνες)
5. Συμμετοχή σε κοινές οικονομικές δράσεις φορέων της Ρόδου (ανάδειξη τοπικής κουζίνας)
 6. Είσπραξη μικρού ποσού εφάπαξ από τις συνεργαζόμενες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις για κάθε μία τοποθέτηση πρακτικά ασκούμενου/νης.
Για την 4η και 5η δραστηριότητα το μόνο που χρειάζεται είναι η παράταση των συμβάσεων δύο Εκπαιδευτών και η τοποθέτηση τεσσάρων μαθητών για πρακτική άσκηση στις εγκαταστάσεις της Σχολής. Για την 2η και 3η δραστηριότητα οι υποδομές υφίστανται.

Η τοπική κοινωνία, οι επιχειρηματίες βοηθούν;
΄Οποτε χρειάστηκε – μισή ντροπή δική μας μισή των συνεργατών/επιχειρηματιών –  η βοήθεια που ζητήθηκε δόθηκε και μάλιστα απλόχερα από επιχειρηματίες ξενοδόχους που αγαπούν και τιμούν τον τόπο τους, σέβονται τον εαυτό τους, τους εργαζόμενους, τους συνεργάτες τους, και στην ουσία με αυτό τον τρόπο επιβραβεύουν τους νέους και νέες που θέλουν να κάνουν καριέρα στον τομέα του Τουρισμού αποκτώντας σωστές βάσεις μέσω της μόρφωσης, της εκπαίδευσης και της εμπειρίας. Οι επιχειρηματίες αυτής της κλάσης θα μπορούσαν να είναι πολλοί περισσότεροι .Από τη δική μας μεριά φροντίζουμε να ανταποδίδουμε την βοήθεια που δεχόμαστε σε κοινωνικό επίπεδο με εθελοντική συμμετοχή των μελών της «οικογένειάς» μας στηρίζοντας τη λειτουργία διαφόρων φορέων. Οι εθελοντικές αυτές συμμετοχές πραγματοποιούνται χωρίς τα φώτα της δημοσιότητας, με πολλή διάθεση και αγάπη για τον τόπο μας και τους συνανθρώπους μας.

Πολύ συχνά ακούμε την λέξη «αναβάθμιση». Τι είναι για σας αναβάθμιση;
Η αναβάθμιση αρχίζει εκ των έσω. Με εσωτερικές διαδικασίες που εξυπηρετούν τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών/τριών και καταρτιζομένων και στοχεύουν στην απόλυτη απορρόφησή τους στην αγορά εργασίας. Εμείς, σαν δομές εκπαίδευσης και κατάρτισης δεν χρειαζόμαστε αναβάθμιση υπό την έννοια του υψηλότερου επιπέδου, χρειαζόμαστε τεχνολογικό και εργαστηριακό εκσυγχρονισμό και τη συνεχή στήριξη των επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της φιλοξενίας και του επισιτισμού.

Είδαμε μια ομάδα παιδιών, να εκπαιδεύεται στην τέχνη του καφέ αλλά και στα μυστικά του, στο πλαίσιο των  δράσεων που έχετε υιοθετήσει φέτος. Και μάλιστα, μας είπαν ότι θα ήθελαν να γίνονται περισσότερες τέτοιες. Θα μας πείτε περισσότερα γι’ αυτές;
Οι δράσεις άρχισαν και θα συνεχίσουν να οργανώνονται από τους συναδέλφους Εκπαιδευτές – οι οποίοι είναι απόφοιτοι των Σχολών μας και Προϊστάμενοι τμημάτων , Στελέχη ξενοδοχείων – σε συνεργασία με τους εξωτερικούς συνεργάτες, τη Λέσχη Αρχιμαγείρων, την Ένωση Ξενοδόχων, το Σύλλογο Διευθυντών Ξενοδοχείων, εμπορικές και μη εταιρείες που έχουν άμεση σχέση με το αντικείμενο (Green Key).Το σκεπτικό είναι η δυνατόν συχνότερη επαφή-γνωριμία των εκπαιδευομένων-καταρτιζομένων με τους μελλοντικούς τους συναδέλφους, συνεργάτες και εργοδότες, η οποία θα τους προσδώσει επαγγελματικού επιπέδου συμπεριφορά και νοοτροπία. Στις δράσεις περιλαμβάνεται το μάθημα εκμάθησης της Ρωσικής γλώσσας το οποίο πραγματοποιείται μετά το πέρας των μαθημάτων για τους μαθητές/τριες του τμήματος Ξ.Ε.Υ. με την συνδρομή της Περιφέρειας.

Οι επόμενοι στόχοι σας;
Εξωστρέφεια. Η συνεργασία με αντίστοιχες Σχολές του εξωτερικού  σε επίπεδο ανταλλαγής Εκπαιδευτών και εκπαιδευομένων – ένα πρόγραμμα σε αδράνεια από το 2003 –, αρχικά κατά τη διάρκεια της εκπαιδευτικής περιόδου με παρακολούθηση και συμμετοχή στα εργαστηριακά μαθήματα και αργότερα ίσως και κατά τη διάρκεια της πρακτικής άσκησης την περίοδο του καλοκαιριού. Τον Μάρτιο διοργανώνουμε διημερίδα σε συνεργασία με αντίστοιχη Σχολή της Μόσχας με θέμα «Αποτελεσματική εκπαίδευση μέσω της ανταλλαγής εμπειριών», και πιθανή συμφωνία περαιτέρω συνεργασίας.

Πιστεύετε πως η απορρόφηση από την αγορά εργασίας των παιδιών που τελειώνουν την Σχολή είναι ικανοποιητική;
Απόλυτα ικανοποιητική ! Σύμφωνα με επίσημη πανελλαδική μελέτη του 2008 στο σύνολο των αποφοίτων ειδικότητας “Τεχνικός Μαγειρικής Τέχνης” των Ι.Ε.Κ. του Υπουργείου Τουρισμού η απορρόφηση στην αγορά εργασίας ανερχόταν στο 97,97 % με απασχόληση στην Ελλάδα (90,74 %) και στο εξωτερικό (7,23 %). Η απορρόφηση συνεχίζεται με τους ίδιους ρυθμούς.

Υπάρχει σκέψη και δυνατότητα να αυξηθεί ο αριθμός  εισακτέων από την περιοχή των Δωδεκανήσων ;
Ήδη και λόγω της παύσης της λειτουργίας του οικοτροφείου, ο αριθμός των Δωδεκανησίων μαθητών/τριών και καταρτιζομένων έχει αυξηθεί σημαντικά. Η πρότασή μας για επιπλέον μοριοδότηση της εντοπιότητας, πρόταση στην οποία επιμείναμε επί σειρά ετών (2007 – 2011) δυστυχώς δεν έγινε αποδεκτή, δεν προωθήθηκε.

Εκτός από την τεχνογνωσία, πιστεύετε ότι εκπαιδεύεται επαρκώς η τουριστική συνείδηση- σαν αυτή που έχουν στο DNA τους οι ροδίτες;
Επειδή «τα πάντα είναι θέμα παιδείας» φροντίζουμε για ένα ασφαλές, κατάλληλα δομημένο και στελεχωμένο περιβάλλον μετάδοσης γνώσεων και επαγγελματικών εμπειριών ή αλλιώς βιωματικής μάθησης, πλαισιωμένο από κανονισμό εσωτερικής λειτουργίας, το οποίο είναι επιβοηθητικό και διευκολύνει την ανάπτυξη επαγγελματικής και τουριστικής συνείδησης. 

Πιστεύετε πως έχουν βάση όσα κατά καιρούς ακούμε για κινδύνους να κλείσει η Σχολή ή να μεταφερθεί-συγχωνευθεί;
Αυτές οι κατά καιρούς φήμες αφορούν την Α.Σ.Τ.Ε. Ρόδου. Δεν ίσχυσαν, δεν ισχύουν. Το κακό νέο για μας είναι η αλλαγές στη Β΄βάθμια εκπαίδευση που αφορούν την κατάργηση των ΕΠΑ.Σ. και τη λειτουργία των Σ.Ε.Κ., ένα σύστημα άτυπης κατάρτισης που δεν πρέπει να εφαρμοστεί στον τομέα της Τουριστικής Εκπαίδευσης & Κατάρτισης. Ελπίζουμε ότι σύντομα η ηγεσία του Υπουργείου θα είναι σε θέση να ανακοινώσει ευχάριστα νέα για το μέλλον των Σχολών, υποχρέωση προς τους νέους και νέες που θέλουν και μπορούν να συμβάλλουν στην κοινή προσπάθεια για αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος της χώρας, εκμεταλλευόμενοι την αποτελεσματική και ποιοτική τουριστική εκπαίδευση και κατάρτιση.

Και τι απαντούν τα παιδιά που συναντήσαμε στο τμήμα ζαχαροπλαστικής - φτιάχνοντας μια λαχταριστή σοκολατίνα- στην ερώτηση είναι πως φέτος τα πράγματα;
*«Από πέρσι πολύ καλύτερα. Υπάρχει μεγάλη διαφορά στον τρόπο λειτουργίας» μας λέει ο Στέργος  
* « ‘ Αλλαξαν οι εγκαταστάσεις γκαζιού, έγινε ανακαίνιση σε πολλά πράγματα » συμπληρώνει η Φανή.
* « Πυροσβεστήρες, μέχρι και φαρμακείο έχουμε σε κάθε τμήμα» λέει η Χριστίνα.
Για το εάν πιστεύουν να βρουν εύκολα δουλειά, πάνω σ’ αυτό που σπουδάζουν, δείχνουν σιγουριά και αυτοπεποίθηση:
*« Σίγουρα, θα είναι πιο εύκολα γιατί είμαστε σε μια τουριστική περιοχή» Μας λέει ο Γιάννης
*« ‘ Εχοντας καλές βάσεις από τη σχολή, είναι στο χέρι μας να εξελίξουμε το επάγγελμά μας και να το κάνουμε να έχει ζήτηση, με ενημέρωση, σεμινάρια. Η εκπαίδευση δεν σταματά.» συνεχίζει η Φανή.
Υπάρχει κάποιο πρόβλημα που θέλετε να επισημάνετε, ρωτήσαμε τα παιδιά που συναντήσαμε να μαθαίνουν την τέχνη του  καφέ.
*« Όχι. Απαντά με σιγουριά ο Γιώργος.  Ότι πρόβλημα προκύψει φροντίζουμε να το λύνουμε σαν ομάδα»
*«Μικροπροβλήματα. Να, για παράδειγμα, πολλές φορές δεν έχουμε αρκετή θέρμανση» λέει ο Μιχάλης»
*«Λύθηκαν πολλά προβλήματα, λειτουργεί καλύτερα η σχολή. Δεν μας λείπουν πια υλικά» συμπληρώνει ο Γιάννης από το τμήμα μαγειρικής
Τι είναι αυτό που θα προτείνατε; Κάτι που θα αλλάζατε; Κάτι που λείπει;  
*« Περισσότερες παρουσιάσεις σαν αυτές που κάνουμε φέτος» λέει ο Γιώργος.
* «Ναι, περισσότερη πρακτική» Συμφωνούν  εν χορώ και οι υπόλοιποι μαζί του.
 *«Να λειτουργήσει το Οικοτροφείο» ζητά η Μαρία που έχει έρθει από άλλη περιοχή της Ελλάδας.





Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014

Ένα ενδιαφέρον «πάντρεμα» υπέρ της τοπικής ανάπτυξης



Μια ενδιαφέρουσα ομιλία, έγινε το περασμένο Σάββατο στο Ακταίον , από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, στα πλαίσια των Ανοικτών Διαλέξεων, με ομιλητή τον επίκουρο καθηγητή Τ.Μ.Σ. κ. Μανόλη Στεφανάκη. 
Το θέμα:  « Ο αρχαίος Δήμος των Κυμισαλέων της Ρόδου και η σημασία του για την τοπική ανάπτυξη». 
Ο κ. Στεφανάκης, παρουσίασε, πως μπορεί η αξιοποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς μέσα από την ανάδειξη των αρχαιολογικών θέσεων και μνημείων  και το «πάντρεμα» με το εκπληκτικό φυσικό περιβάλλον της περιοχής, να γίνει πόλος έλξης επισκεπτών,  δημιουργώντας μια σημαντική αναβάθμιση του τμήματος αυτού της ροδιακής περιφέρειας, με την  ανάδειξη των ιδιαίτερων πολιτισμικών, φυσικών και ποιοτικών χαρακτηριστικών του τόπου και την δημιουργία υποδομών για μια ήπια αειφορική και βιώσιμη ανάπτυξη στην περιοχή, που θα την προφυλάξει από την αδηφάγο μανία του μαζικού τουρισμού,  μέσα από ένα καινοτόμο αρχαιολογικό-οικολογικό πάρκο  που θα αποδοθεί στην τοπική κοινωνία
Να δημιουργήσει καινούργιες θέσεις εργασίας, κρατώντας τους νέους κυρίως ανθρώπους στον τόπο τους, που τώρα αναγκάζονται να μετοικούν είτε στην πόλη της Ρόδου είτε εκτός νησιού. 
Να αναπτύξει την επιχειρηματικότητα και να αυξηθεί η επισκεψιμότητα,  με μια εναλλακτική πρόταση. 
Να δώσει πνοή σε μια περιοχή που υστερεί σε ότι λέμε τουριστική ανάπτυξη, μέσα από τον πολιτιστικό τουρισμό ( οργάνωση αρχαιολογικών περιπάτων, επισκέψεις σχολείων) αλλά και τον οικοτουρισμό ( διαχείριση του φυσικού περιβάλλοντος με βιώσιμο τρόπο).  Nα γίνει πόλος έλξης σε ειδική κατηγορία τουριστών με ευαισθησίες αρχαιολογικές και φυσιολατρικές. 
Ο κ. Στεφανάκης, ανακοίνωσε και την πρόσφατη απόφαση της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου για την πλήρη χρηματοδότηση του ερευνητικού έργου, που έχει ως στόχο τον καθαρισμό ενός μεγάλου τμήματος των τειχών της ακρόπολης, την ανασκαφή δύο ιερών στις πλαγιές της ακρόπολης και διασύνδεση των ιερών, με την ακρόπολη, το λατομείο και τη νεκρόπολη της Κυμισάλας, μέσω ενός περιπατητικού μονοπατιού. 
Το καθεαυτό έργο και όλο το ερευνητικό κομμάτι που θα το συνοδεύει αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τον Δεκέμβριο 2014.
 Όπως είπε ο κ. καθηγητής «Η υλοποίηση αυτού του έργου θα δημιουργήσει ένα πρώτο σημαντικό κομμάτι απαιτούμενης υποδομής για ένα μελλοντικό αειφορικό πάρκο και θέτει αυτόματα την Κυμισάλα ως ένα από τους στόχους του στρατηγικού σχεδιασμού του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών, της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και του Πανεπιστημίου Αιγαίου κατ’ επέκταση για τα επόμενα χρόνια. Φέρνει το Πανεπιστήμιο Αιγαίου εμπράκτως πιο κοντά στην τοπική κοινωνία, μεγάλο ζητούμενο επί χρόνια και για τις δύο πλευρές και φυσικά επισφραγίζει την αγαστή συνεργασία του Τμήματος και της Σχολής με την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.» 
Μακάρι το όραμα του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του κ. Στεφανάκη που είναι η ψυχή της συγκεκριμένης έρευνας, να έχει συμπαραστάτες, διευκολύνοντας το έργο του, όλους τους τοπικούς θεσμικούς φορείς, κυρίως εκείνους που χαράσσουν (επί χάρτου...) τον περίφημο εναλλακτικό τουρισμό. 
Ιδού πεδίον δόξης λαμπρό για να προχωρήσει και να αναδειχθεί μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη για το νησί που θα προσφέρει στο τουριστικό προϊόν ,θα αναβαθμίσει την ποιότητα του.


Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του κ. Στεφανάκη για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αρχαιολογική ανασκαφή  ΕΔΩ

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014

Tι συμβαίνει με τα ελάφια στο Ροδίνι;




Τι συμβαίνει με τα ελάφια που βρίσκονται στο πάρκο του Ροδινιού; Υπάρχουν τα προβλήματα που κατά καιρούς ακούστηκαν ή όχι; Οι πλέον αρμόδιοι, απαντούν στην «δ». Και αυτοί είναι ο Δήμος και η Διεύθυνση Δασών. Από την πλευρά του Δήμου και την επιφορτισμένη με την φροντίδα χώρου και ελαφιών Διεύθυνση Περιβάλλοντος και Πρασίνου,  ο κ. Ηλίας Μπούκλας και η κτηνίατρος του Δήμου κυρία Κατερίνα Βελώνη. Να σημειώσω  πως η συζήτηση έγινε παρουσία και των δύο. Από την πλευρά της Δασικής υπηρεσίας, η Διευθύντρια κυρία Καίτη Μπαλατσούκα και ο κ. Νίκος Θεοδωρίδης, Διευθυντής Δασών και Αγροτικών υποθέσεων, της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου.


Κυρία Βελώνη, είστε επιφορτισμένη ως κτηνίατρος του Δήμου για την φροντίδα των ελαφιών. ‘ Εχετε κάποια εξειδίκευση σε άγρια ζώα, όπως το ελάφι;
‘Εχω εξειδικευθεί στα ελάφια. Η δε διατριβή μου είναι για την μοριακή διερεύνηση Leishmania sp., Ehrlichia sp. Και Βartonella sp στο περιφερικό αίμα ελαφιών φυλής dama dama της Ρόδου. Επιφορτισμένη μεν από τον Δήμο για την φροντίδα τους, αλλά χωρίς οργανική θέση στην Διεύθυνση Πρασίνου που έχει την αρμοδιότητα .

Πόσα ελάφια φιλοξενούνται αυτή την στιγμή στο πάρκο και πρόσφατα αδειοδοτημένου ελαφοκομείου;
Περίπου 85. Λέω περίπου, γιατί δεν είναι δυνατή η ακριβής καταμέτρησή του πληθυσμού.

Μητρώα υπάρχουν; Υπάρχουν καταγεγραμμένοι δηλαδή θάνατοι και γεννήσεις;
Ναι υπάρχουν.

Θεωρείτε πως ένας χώρος όπως αυτός είναι κατάλληλος να ζουν 85 άγρια ζώα;
Είναι ανεπαρκής. Αλλά πολύ καλύτερος και ασφαλής από τα παρκάκια που ζούσαν πριν εγκλωβισμένα.

Υπάρχει πρόβλημα εκφυλισμού του DNA των συγκεκριμένων ελαφιών από πιθανές αιμομιξίες;
‘ Οχι δεν υπάρχει. Τουλάχιστον αυτό αποδεικνύεται και από έρευνα του γενετιστή Μασέτι.

Τον Ιούλιο του 2012, δημοσιοποιήθηκαν καταγγελίες πολιτών, για έλλειψη συμπληρωματικών τροφών, απαραίτητων για την διαβίωση των ελαφιών, ότι ελάφια πεθαίνουν από αδυναμία λόγω αυτής της έλλειψης,  πως δεν υπήρχαν φάρμακα , ακόμη και για ύπαρξη ληγμένων φαρμάκων. Είχαν βάση οι καταγγελίες αυτές;
‘ Εχουν βάση. Υπήρχε πρόβλημα μη λήψης συμπληρωματικής τροφής όπως και έλλειψη φαρμάκων. Ναι υπήρχαν και ληγμένα φάρμακα. ‘ Ηταν πολλές οι φορές, βλέποντας κάποιο ελάφι με πρόβλημα να σφαδάζει, να αγοράζω με χρήματα δικά μου φάρμακα ή με χρήματα που μεταξύ μας εδώ μαζεύαμε.  

Είχαν ενημερωθεί οι αρμόδιοι για τις ελλείψεις;  
Ναι, τους είχα ενημερώσει.

Το πρόβλημα εξακολουθεί να υπάρχει;
Εξακολουθούν να μην υπάρχουν συμπληρωματικές τροφές. Δυσκολεύομαι να επέμβω-  όπως στις δυστοκίες για παράδειγμα- από έλλειψη φαρμάκων. Υπάρχει και έλλειψη αναλώσιμων.

Ποιο άλλο πρόβλημα αντιμετωπίζετε όσον αφορά την φροντίδα των ελαφιών.
Δεν υπάρχει ένας χώρος, υποτυπωδώς κατάλληλος που κάποιο τραυματισμένο ή με πρόβλημα ελάφι να δεχθεί περίθαλψη .Αν χρειαστεί κάτι τέτοιο, γίνεται  στο χώμα,  και με τον ορό κρεμασμένο στα σύρματα.

Κάποια ελάφια που πρόσφατα  έχουν φύγει από τον κυρίως χώρο φύλαξής  επέστρεψαν;
Όχι, ανοίξαμε όμως, ένα μέρος του μικρού περιφραγμένου χώρου, τους βάζουμε εκεί τροφή μήπως και μπορέσουμε να τα εγκλωβίσουμε. Μέχρι τώρα, έρχονται τρώνε και ξαναφεύγουν.

΄Εχουν δοθεί ελάφια σε ιδιώτες;
Στο παρελθόν έχουν δοθεί, παρ’ όλες τις αντιρρήσεις μου. Ενδεικτικό είναι, πως πολλές φορές,  αυτό γινόταν όταν έλειπα με άδεια.

Κυρία Βελώνη επισκεπτόμενη τον χώρο, παρατήρησα πως δεν υπάρχουν μικρά ελαφάκια. Γιατί;
Εκτός από τους φυσιολογικούς θανάτους, είτε  πέθαναν στην γέννα μαζί με τις μητέρες τους που δεν τα κατάφεραν  λόγω αδυναμίας , είτε μετά την γέννα δεν τα κατάφεραν τα μικρά και πάλι λόγω αδυναμίας.
περίθαλψη...
Ο κ. Μπούκλας μας είπε:

Ποια είναι ακριβώς η αρμοδιότητα της υπηρεσίας σας, όσον αφορά τον χώρο που φιλοξενούνται τα ελάφια;
Η διασφάλιση της ασφαλούς διαβίωσης των ελαφιών.

Με ποιο σκεπτικό και πότε δημιουργήθηκε το πάρκο αυτό;
Πριν 17 χρόνια , όταν κρίθηκε απαραίτητο να μεταφερθούν σε κάποιο χώρο τα ελάφια που ήταν στην Τάφρο και σε άλλους χώρους δεξιά κι αριστερά. Με σκοπό να γίνει θεματικό πάρκο, αλλά και για να διασφαλισθεί ένας πληθυσμός ασφαλείας.

Με τι νομοθετικό πλαίσιο λειτουργεί;
Μέχρι το 2010 λειτουργούσε χωρίς άδεια ελαφοκομείου. ‘ Οταν το 2010 ανέλαβε η καινούργια δημοτική αρχή και μπήκαμε στην λογική χρηματοδότησης, ανακαλύψαμε ότι δεν υπήρχε άδεια. Ξεκίνησαν διαδικασίες και στις 16/4/2013 εκδόθηκε άδεια ελαφοκομείου.

Σε τι θα σας βοηθήσει αυτό;
Θα υπάρχει συγκεκριμένος αριθμός ελαφιών, μέχρι 60 όπως ορίζει η άδεια και θα λύσουμε και προβλήματα χρηματοδότησης.’ Ισως μπορέσουμε να το εντάξουμε και σε κάποιο πρόγραμμα.

Είστε ενήμερος για τα προβλήματα έλλειψης συμπληρωματικών τροφών και φαρμάκων;
Το πρόβλημα αυτό υπάρχει και είναι διαχρονικό. Υπάρχουν προβλήματα λόγω παλαιών χρεών σε προμηθευτές, οι οποίοι σταμάτησαν να μας δίνουν τροφές, θέλουν απαραίτητα μετρητά. Γνωστές και οι δυσκολίες που συναντάμε με το ελεγκτικό συνέδριο.

Και πως σκέπτεστε να λύσετε το πρόβλημα άμεσα, μέχρι να βρεθεί οριστική και βιώσιμη λύση;  
Ελπίζουμε πως θα λυθεί από τον Φεβρουάριο και μετά,  με την βοήθεια του Γεωργικού Συνεταιρισμού ‘ Εμπωνας, ο οποίος θα μας δίνει με πίστωση τις τροφές, μέχρι να υπάρχει έγκριση για την πληρωμή από το ελεγκτικό συνέδριο. Επίσης , απαραίτητο είναι να λυθεί και η διαχείριση του πληθυσμού. Τι θα γίνουν τα περίπου 25 ελάφια που πλεονάζουν μετά από όσα ορίζει η άδεια, αλλά και θα γίνεται ο πλεονάζων μελλοντικός πληθυσμός. Γι’ αυτό, θα χρειαστεί η βοήθεια της Διεύθυνσης Δασών, στην οποία ήδη διαβιβάζουμε σχετικό αίτημα.

Τι υποδομές υπάρχουν στον χώρο;
Μια αποθήκη για το χόρτο. Δεν υπάρχει χώρος περίθαλψης όπως είπε και η κυρία Βελώνη, ρεύμα, ούτε καν ένα κιόσκι για τον φύλακα, να μπορεί να προφυλάσσεται όταν βρέχει. Είναι αρχαιολογικός χώρος και αυτό είναι ένα πρόβλημα.

Είναι επισκέψιμος ο χώρος;
Ναι, εάν είναι ώρες που είναι εκεί ο φύλακας. Υπάρχει έλλειψη προσωπικού. Παλιά υπήρχαν τρεις άνθρωποι που εναλλάσσονταν στον χώρο. Τώρα απέμεινε ένας, ο οποίος πηγαίνει μια φορά για να ταίζει τα ελάφια.

περίφραξη...
H άποψη της Διεύθυνσης Δασών από την διευθύντρια κυρία Καίτη Μπαλατσούκα:

Η δασική υπηρεσία τι αρμοδιότητα έχει σε ότι αφορά τα ελάφια που βρίσκονται στο Ροδίνι;
H υπηρεσία μας εμπλέκεται στα πλαίσια της υποχρέωσής της να μεριμνά για τη διατήρηση των ειδών της άγριας πανίδας. Εκδώσαμε πράξη χαρακτηρισμού και στη συνέχεια, όπως πληροφορήθηκα, ο Δήμος εξέδωσε άδεια ίδρυσης και λειτουργίας κτηνοτροφικής μονάδας, προκειμένου να νομιμοποιήσει την κατοχή των ελαφιών, την οποία περιμένουμε να μας κοινοποιήσει. Η Διεύθυνση Δασών, υποστήριξε αυτή τη διαδικασία αδειοδότησης του εκτροφείου, αφ΄ ενός μεν  γιατί στο παρελθόν τα πλατώνια ζούσαν υπό απαράδεκτες συνθήκες διατροφής, υγιεινής και ασφάλειας στην μεσαιωνική τάφρο, αφ΄ ετέρου δε , διότι επιθυμούσαμε την ύπαρξη ενός βιογενετικού αποθέματος του ντόπιου πληθυσμού, που είχε φθάσει στο παρελθόν σε πολύ χαμηλά επίπεδα και κινδύνευε να εξαφανιστεί από το νησί. Για τους λόγους αυτούς δημιουργήθηκε στο Ροδίνι το εκτροφείο και μάλιστα προσελήφθη και κτηνίατρος για την περίθαλψή τους.

Ποια είναι η ευθύνη του Δήμου ως ιδιοκτήτη ελαφιών;
 Ο Δήμος είναι ιδιοκτήτης του χώρου και της κτηνιατρικής εγκατάστασης και είναι υπεύθυνος για την υγεία και την ευζωία των πλατωνιών, σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία και την άδεια λειτουργίας του εκτροφείου.

Η υπηρεσία σας ξέρει ότι τα ελάφια αντιμετωπίζουν προβλήματα έλλειψης απαραίτητων συμπληρωματικών τροφών και φαρμάκων;
Επίσημη ενημέρωση δεν έχω από το Δήμο για τυχόν οικονομικές ή άλλες δυσχέρειες στη διαχείριση του εκτροφείου. Γνωρίζω κυρίως από περιστατικά τραυματισμού ελαφιών σε τροχαία, όταν ζητήσαμε τη βοήθεια περίθαλψής τους από την κτηνίατρο ότι υπήρχε έλλειψη φαρμάκων στο εκτροφείο. Η υπηρεσία μας θα προβεί σε αυτοψία, μετά και το δημοσίευμά σας.

Τι θα γίνουν τα περίπου 25 ελάφια που υπάρχουν επιπλέον μετά την άδεια ελαφοκομείου;
 Επιθυμία της υπηρεσίας είναι να βοηθήσουμε το Δήμο να διατηρήσει το εκτροφείο σε καλή κατάσταση λειτουργίας προκειμένου να εκπληρώνει τους σκοπούς ίδρυσής του. Θα πρέπει λοιπόν αρχικά, να μας δηλωθεί επίσημα η δυνατότητα ή μη του Δήμου να συντηρεί το εκτροφείο και ανάλογα να εξετάσουμε τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε. Όταν π.χ.  επισκευαστεί η περίφραξη του Πάρκου ελαφιών στον Άγιο Σουλά, θα μπορούσαμε να απελευθερώσουμε κάποιο μικρό αριθμό εκεί και ίσως σε άλλα νησιά της Δωδεκανήσου μετά από έρευνα και την ανεύρεση κατάλληλων βιοτόπων. Σε κάθε περίπτωση, θα εξετάσουμε τι πρέπει να γίνει στα πλαίσια της δασικής νομοθεσίας και της ηθικής ανάγκης που υπάρχει να διαβιούν τα ζώα με ασφάλεια και αξιοπρέπεια.
κάποτε ήταν περίφραξη
Το λες και το γραφείο του φύλακα
Η άποψη του κ. Θεοδωρίδη, μεταφέροντάς του τα προβλήματα όπως παρουσιάστηκαν από τους αρμοδίους του Δήμου, την κυρία Βελώνη και τον κ. Μπούκλα. Μας είπε :

Από την στιγμή που το μαθαίνω από εσάς, μετά μάλιστα και από το δημοσίευμά σας, θα πρέπει οπωσδήποτε να ληφθούν κάποια μέτρα για την επίλυση του προβλήματος. Προσωπικά  θα επικοινωνήσω με το ΥΠΕΚΑ για κάποιου είδους χρηματοδότηση. Σε περίπτωση που μας δώσει χρήματα -τα οποία ασφαλώς δεν θα είναι εσαεί – θα λυθεί το πρόβλημα προσωρινά μέχρι να βρούμε μια οριστική λύση. Στην αντίθετη περίπτωση ίσως μας προτείνει να μεταφερθούν τα ελάφια κάπου στην υπόλοιπη Ελλάδα ή στο εξωτερικό. Αυτό θα είναι μια δυσάρεστη τροπή για την Ρόδο. Το να φύγουν τα ελάφια, που σήμερα αποτελούν ένα βιογενετικό απόθεμα, από τον τόπο τους θα είναι μια αρνητική εξέλιξη και για την ιστορία της Ρόδου και για την κουλτούρα και για τον πολιτισμό της. Η δική μας πρόταση θα είναι για κάποια συνεχή ετήσια χρήματα από το Πράσινο Ταμείο. Θα δούμε τι δυνατότητες έχει και τι θα αποφασίσει το Υπουργείο και τι θα μας απαντήσει. Στην χειρότερη περίπτωση εγώ θα προτείνω να φύγουν προκειμένου να λιμοκτονούν και να βασανίζονται.



Kαι τέλος, μιλήσαμε και με την κίνηση πολιτών « Ο Πλατωνι-κός έρωτας της Ρόδου», οι οποίοι ανέδειξαν το θέμα και δημοσιοποίησαν το πρόβλημα τον Ιούλιο του 2012. Μας είπε το μέλος της κίνησης κ. Μανώλης Σαρρής:

Τον Ιούλιο του 2012, μαθαίνουμε μέσα από δελτίο τύπου που στείλατε στα ΜΜΕ, ότι η κίνηση πολιτών που συμμετέχετε, συγκεντρώνει χρήματα για την αγορά συμπληρωματικών τροφών και φαρμάκων για τα ελάφια στο Ροδίνι.  Εσείς, πώς πληροφορηθήκατε την έλλειψη τους;
Από μια εντελώς τυχαία παρουσία μου στον χώρο, όπου η άσχημη εικόνα της κατάστασης των ελαφιών ,με έκανε να ψάξω το γιατί. Διαπιστώνοντας διάφορα, συλλέγοντας πληροφορίες εκ των έσω και από άλλες έγκυρες και εμπλεκόμενες πηγές, μαθαίνω ότι, εκτός από συμπληρωματικές τροφές , δεν είχαν και τα απαραίτητα φάρμακα και αυτά τα λίγα που έτυχε να δω, ήταν ληγμένα προ διετίας. ‘ Ετσι, δημιουργήθηκε η διαδικτυακή κίνηση πολιτών ο «Πλατωνι-κός έρωτας της Ρόδου», με σκοπό να βοηθήσουμε. Η πρώτη επιτυχία ήταν η αγορά 3,5 τόνων συμπληρωματικών τροφών, από τα οποία μισός τόνος μεταφέρθηκε για τα ελάφια του Αγ. Σουλά, γιατί εκείνη την περίοδο υπήρξε και το πρόβλημα των εκεί ελαφιών μετά την πυρκαγιά, καθώς και πλάκες λήξεως ( για ιχνοστοιχεία). Παράλληλα, ψάχναμε και για άλλες εναλλακτικές και μη πολυέξοδες λύσεις, τις οποίες θα χρηματοδοτούσαμε εμείς σαν κίνηση πολιτών,  ώστε να βοηθηθεί ο Δήμος να μειώσει το κόστος της βασικής τροφής, ούτως ώστε τα χρήματα αυτά, να διατίθενται για την αγορά των απαραίτητων συμπληρωματικών τροφών. Τον Σεπτέμβριο του 2012, επισκεφθήκαμε τον Δήμαρχο να του παρουσιάσουμε τις λύσεις αυτές, αλλά όπως μας διαβεβαίωσε, δεν υπήρχε καμία ανάγκη ούτε τροφών ούτε φαρμάκων. Για τον λόγο αυτό, παγώσαμε τις επόμενες δραστηριότητές μας , για να μην κινδυνεύσουμε να χαρακτηρισθούμε ψεύτες και πως παραπλανούμε τον κόσμο για ανύπαρκτα προβλήματα, παρ’ όλο που δεχόμασταν τηλεφωνήματα για παροχή βοήθειας, με το αιτιολογικό ότι τα ελάφια πεθαίνουν και κάποιες φορές στην αρχή, ανταποκριθήκαμε αγοράζοντας μικρές ποσότητες. Αυτό όμως, δεν μπορούσε να εξακολουθήσει,  για τον λόγο που σας ανέφερα. Όμως, παρακολουθούσαμε την  εξέλιξη των παλιών και νέων προβλημάτων που προέκυπταν, χωρίς να μπορούμε να κάνουμε καμία παρέμβαση ώστε να βοηθήσουμε, αφού παρέμεναν πληροφορίες και ενδείξεις και όχι αποδείξεις,  όλα όσα γνωρίζαμε. Κανείς τότε, δεν ήθελε να μιλήσει επωνύμως.

Κύριε Σαρρή, σήμερα οι αρμόδιοι παραδέχονται την ύπαρξη αυτών των προβλημάτων. Τι λέτε γι’ αυτό;
Οι πολίτες, όταν ενεργούν σαν απλοί πολίτες, δεν είναι «επώνυμοι», δεν είναι παράγοντες, δεν έχουν επαφές και συνδιαλλαγές με το σύστημα και λειτουργούν ανιδιοτελώς δεν ακούγονται. Αγνοούνται ή κινδυνεύουν να φανούν  ψεύτες  και συκοφάντες - όπως κινδυνεύσαμε εμείς . Τελικά, κάποιοι, δεν έχουν αντιληφθεί το βάθος του προβλήματος και πόσο δυσμενή εξέλιξη μπορεί να έχει για την Ρόδο και το δικό της μοναδικό ελάφι και σύμβολό της. Καιρός να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με μεγάλη σοβαρότητα. Πρέπει άμεσα να εξασφαλισθεί η ευζωία των ελαφιών, με φροντίδα και όχι συντήρηση και αυτό σημαίνει μόνιμη και οριστική λύση.




ο... επισκέψιμος χώρος