Πέμπτη, 17 Φεβρουαρίου 2011

Γραφικότητες

Από πού ως πού
αυτό το πράγμα σα στήλη σκοταδιού
που δέσποζε σε μια βραχώδη ακτή
του βλέμματός μου
το ονόμασα φάρο;

ποιά η ανάγκη

αφού κανένας φόβος μου
δεν ήταν ταξιδιώτης που κινδύνευε

κι αφού αυτό το μαύρο σχήμα
που φάρο ονόμασα

με φως κανένα
δε με προειδοποιούσε

στροφή πόσων μοιρών να πάρω ώστε
τη μοίρα της πορείας μου ν'αλλάξω

τί ελιγμούς να ονειρευτώ
για ν'αποφύγω τους υφάλους
ν'αγαπήσω

ποιά λοιπόν η ανάγκη για φάρο;

με τέτοιο φαροφύλακα απόλυτο σκοτάδι;

κι αν αυτό το μαύρο σβηστό πράμα
που φάρο το ανακύρηξα για να ενθαρρύνω
τον πλούν της γραφικότητας
είναι άνθρωπος;

κλάψε
τι άδοξο ναυάγιο
πασχίζω να δοξάσω
...

Κική Δημουλά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου