Τετάρτη, 30 Μαρτίου 2011

O άνθρωπος με το γαρύφαλλο

"Σήμερα το στρατόπεδο σωπαίνει.

Σήμερα ο ήλιος τρέμει αγκιστρωμένος στη σιωπή


όπως τρέμει το σακάκι του σκοτωμένου στο συρματόπλεγμα.


Σήμερα ο κόσμος είναι λυπημένος.


Ξεκρέμασαν μια μεγάλη καμπάνα και την ακούμπησαν στη γη.


Μες στο χαλκό της καρδιοχτυπά η ειρήνη.


Σιωπή. Ακούστε τούτη την καμπάνα.


Σιωπή. Οι λαοί περνούν σηκώνοντας στους ώμους τους


το μέγα φέρετρο του Μπελογιάννη."
 
( Γ.Ρίτσος)


Οι Κυριακές είναι για τον Κύριο, όχι για τον Χάρο. Τις Κυριακές δε γίνονται εκτελέσεις. Τις Κυριακές, και τα μέλη του στρατοδικείου που καταδικάζουν σε θάνατο, και τα μέλη του στρατοδικείου που καταδικάζουν σε θάνατο, και τα μέλη του εκτελεστικού αποσπάσματος που εκτελεί τις θανατικές αποφάσεις των δικαστηρίων, παν στην εκκλησία.

Μια εκτέλεση που γίνεται νύχτα θεωρείται δολοφονία.
Οι εκτελέσεις γίνονται ευθύς μετά την ανατολή του ήλιου , ώστε να μπορέσει ο μελλοθάνατος να δει το φως της μέρας για τελευταία φορά.

Είναι Κυριακή, 30 Μαρτίου 1952. Στις 3 και 20 μετά τα μεσάνυχτα ξεκινάει απ'τις φυλακές της Καλλιθέας η πομπή του θανάτου. Μπελογιάννης, Μπάτσης, Αργυριάδης, Καλούμενος. Τέσσερις "εχθροί της πατρίδας" πρέπει να πεθάνουν γιατί πολύ αγάπησαν την πατρίδα.


Σε λιγότερο από μια ώρα, στις 4 και 10, όλα έχουν τελειώσει για τους "προδότες". Ο ήλιος θέλει κάπου δυο ώρες ακόμα να βγει. Η εκτέλεση θα γίνει υπό το φως των προβολέων των στρατιωτικών αυτοκινήτων!

Το εκτελεστικό απόσπασμα αποτελείται από άνδρες της ΕΣΑ. Πυρ! Κι οι τέσσερις, ημέρα Κυριακής, χωρίς να δουν το φως του ήλιου για τελευταία φορά, ξεκινούν για τον άλλο κόσμο από μια αλάνα κοντά στη μάντρα του νοσοκομείου "Σωτηρία", σχεδόν δίπλα στο πεντάγωνο.
Θα μαζέψουν βιαστικά τα πτώματα, θα τα θάψουν στα γρήγορα, θα πλύνουν τα χέρια τους και θα παν στην εκκλησία να κάνουν το σταυρό τους σαν καλοί χριστιανοί που εκτέλεσαν το ελληνικό και χριστιανικό καθήκον τους.

Αυτή η εκτέλεση και μόνο, με τον τρόπο που μεθοδεύτηκε, με τον τρόπο που έγινε, δείχνει πως τούτος ο τόπος είναι καταδικασμένος σε θάνατο.
(Ισορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους του Βασίλη Ραφαηλίδη)
 


"Εμείς αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο από εκείνους που μας κατηγορούν. Το αποδείξαμε τότε που η λευτεριά, η ανεξαρτησία και η εδαφική ακεραιότητα βρίσκονταν σε κίνδυνο. Παλεύουμε για να ξημερώσουν και για την πατρίδα μας καλύτερες μέρες, χωρίς πείνα και πόλεμο. Κι αν χρειαστεί θυσιάζουμε γι αυτό και τη ζωή μας." 
(Ν.Μπελογιάννης από την απολογία του)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου