Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Η σιωπηλή αυτή γέννηση...

Ο κόσμος πια δεν είναι μαγικός και τα Χριστούγεννα, μια οργανωμένη μηχανή… Έτσι ο Χριστός γεννιέται σιωπηρώς. Κανείς δεν τον αναζητά, κανείς δεν τον εσκέφτεται κι έρχεται μόνος σιωπηλός για να πεθάνει μόνος… κι αυτό τ’ αστέρι της βηθλεέμ, τι θέλει πάλι κι ήρθε ετούτη τη χρονιά… 
Α! τα Χριστούγεννα, δεν είναι φέτος ούτε για τα παιδιά. Άλλωστε απέκτησαν και αυτά, χάρις στην βιομηχανικήν ανάπτυξη, μιαν εντελώς προσωπική μυθολογία που απέχει χιλιάδες μέτρα από τη μυθολογία της γέννησης του Χριστού…
Η σιωπηλή αυτή γέννηση, μέσα στον άσχετο και θορυβούντα κόσμο μας, φαντάζει ακόμα πιο ιερή και πιο σημαδιακή, από την γραφική των τυπικών χριστιανών, που εννοούν να βλέπουν τον Χριστό, Θεό απ’ τη γέννησή του, εξ 
αρχής, κι όχι μετά, στον θάνατο, στο τέλος, στην κατάληξή του».
(Μάνος Χατζιδάκις, Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 1979. Από Τα Σχόλια του Τρίτου”)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου