Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

Fugue παζλ

Φθινοπωρινά πρωϊνά ...
Χρώματα,γεύσεις,αρώματα,εικόνες,εικόνες...σκέψεις...
Όλα πάντα ανακαταμένα έκαναν το παζλ.
Σαν μουσικό fugue που παίζει ατέλειωτα , συνώνυμο της ανατροπής,και της απόδρασης,της φυγής, αλλά που μέσα από τα πλήκτρα της μουσικής μεταμορφώνεται σε συνώνυμο της αρμονίας και της ισορροπίας.
Πάντα πρώτη προτίμηση η άλλη ανάγνωση της κάθε λέξης, πέρα από την απόλυτη μετάφραση των λεξικών...
Αντισυμβατική,γκρινιάρα,ατίθαση και ονειροπόλα..
Γεμάτη συνειρμούς και χωρίς πεπατημένη...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου